معدنکاران و حساب ذخیره ارزی

مدت‌هاست که معدنکار بخش خصوصی به‌دلیل کمبود و محدودیت‌های مالی نتوانسته وارد عرصه سرمایه‌گذاری در معادن بزرگ مقیاس شود. محمدرضا بهرامن

حتی اگر هم در معادن کوچک یا متوسط حضور داشته است هیچ‌گاه نتوانسته سهم عمده‌ای در ارزش افزوده بخش معدن داشته باشد.

البته عدم سرمایه‌گذاری و شکل‌گیری بخش خصوصی در فعالیت‌های معدنی می‌تواند به مسائل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور به‌طور مستقیم وابسته باشد.

اما اگر بخش معدن را نسبت به دیگر فعالیت‌های اقتصادی مقایسه کنیم به‌طور واضح متوجه خواهیم شد که این بخش چه از طرف نهادهای دولتی و چه از طرف بخش خصوصی کمترین سرمایه را جذب کرده است.

به‌عبارتی تزریق منابع مالی در بخش معدن به‌دلیل پیچیدگی‌های خاص خود و دیربازده بودن بسیار اندک بوده که ماحصل آن سهم پایین آن در تولید ناخالص داخلی است. (البته در این نوشتار بخش معدن را تولید کنسانتره منظور کرده‌ایم).

با تمام این اوصاف هفته گذشته یکی از مدیران وزارت صنایع و معادن در مصاحبه با یکی از خبرگزاری‌های داخلی عنوان کرده بود که استفاده معدنکار بخش خصوصی از حساب ذخیره ارزی بلامانع است.

شاید بهتر باشد این خبر را به معدنکارانی مژده داد که به‌دلیل کمبود منابع مالی معادنشان را تعطیل کرده‌اند.

همان‌طور که می‌دانید طبق بخشنامه هیات امنای حساب ذخیره ارزی باید ۵۰‌درصد منابع مالی این حساب در بخش صنعت و معدن سرمایه‌گذاری شود.

در صورتی‌که تاکنون تنها ۱۲‌درصد از منابع این حساب در بخش صنعت هزینه شده و بخش معدن (اکتشاف و بهره‌برداری) ریالی، بهره نبرده است چرا که سازوکار یا ضوابط خاصی در گذشته برای چگونگی استفاده معدنکار بخش خصوصی از حساب ذخیره ارزی تدوین نشده بود.

خبرها حاکـــی از آن است که به‌تازگی ضوابط استفاده از حساب ذخیره ارزی برای معدنکاران تدوین شـــده اســـت

با اجرای این مهم در آینده‌ای نزدیک می‌توانیم شاهد تحول اساسی در فعالیت‌های معدنی باشیم، البته آیا تا چه اندازه بانک‌ها با فعالیت‌های معدنی می‌توانند همکاری کنند و تسهیلات ارائه دهند را باید با گذر زمان رویت کرد.

منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی معاونت معدنی