پرونده هستهای ایران را فراموش نکنید
در روز‌هایی که بحران خاورمیانه و درگیری اسرائیل و لبنان به اوج خود رسیده است، سیاستمداران کهنه‌کار آمریکایی به دولت خود درباره ایران هشدار می‌دهند.
در روز‌هایی که بحران خاورمیانه و درگیری اسرائیل و لبنان به اوج خود رسیده است، سیاستمداران کهنه‌کار آمریکایی به دولت خود درباره ایران هشدار می‌دهند. هنری کسینجر، مشاور سابق امنیت ملی کاخ سفید و مدافع سرسخت اسراییل در مقاله‌ای که در واشنگتن پست به چاپ رسیده است، دلایل توجه به موضوع ایران و توقف غنی‌سازی را توضیح داده است و آن را امری اجتناب‌ناپذیر دانسته است که در زیر می‌خوانید:
در حالی که در حال‌حاضر توجه جهانیان به موضوع اسرائیل و لبنان معطوف شده است، اما شرایط به گونه‌ای است که بازگشت توجهات به سوی ایران اجتناب‌ناپذیرخواهد بود. متاسفانه سیاستی که با این موضوع سر‌و‌کار دارد با وقوع اتفاقات اخیر پشت‌سر گذاشته شده است. در حالی‌که باران بمباران‌های زمینی و هوایی بر شهرهای اسرائیل و لبنان می‌بارد و اسرائیل بخش‌هایی از نوار‌غزه را دوباره به دست آورده است، پیشنهاد ارائه شده به ایران که در ماه مه توسط گروه موسوم به گروه ۱+۵ (آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه، چین و آلمان ) انجام شد و در آن ادامه مذاکرات در‌خصوص برنامه‌های هستهای مطرح شد، هنوز بی‌پاسخ مانده است.
احتمال دارد تهران لحن این پیشنهاد را نشانه ضعف و تردید تلقی کند. بحران در خاورمیانه می‌تواند به نقطه‌عطفی تبدیل شود. ممکن است ایران قانون نتایج ناخواسته را مورد استقبال قرار دهد و گروه ۱+۵ نیز به نوبه خود دیگر نمی‌تواند از رویارویی با چالش‌های دوگانه‌ای که ایران برانگیخته است اجتناب کند.
این مشکل تنها در صورتی می‌تواند بدون درگیری حل و فصل شود که ایران بپذیرد خود را با نظم بین‌المللی هماهنگ و سازگار کند. تاکنون به استثنای تهدیدات نامشخص تحریم از طریق شورای امنیت سازمان ملل گروه ۱+۵ درباره پاسخ خود به اجتناب ایران در مذاکره تردید داشتند. اما اگر بن‌بست موجود در‌خصوص برنامه هستهای ایران ادامه پیدا کند آینده دستورات چند ملیتی در هر جای جهان کم رنگ و ضعیف می‌شود. در صورتی که اعضای دائم شورای امنیت به علاوه آلمان قادر نباشند به طور مشترک به اهدافی که متعهد شده‌اند برسند، تمام کشورها به ویژه آنهایی که گروه ۱+۵ را تشکیل داده‌اند با تهدیدات فزآینده‌ای روبه‌رو خواهند بود.
یک ایران مدرن قوی و پر از صلح و صفا می‌تواند حامی ثبات و پیشرفت در منطقه باشد و این امر ممکن نخواهد بود، مگر اینکه مقامات ایران در‌خصوص همکاری بین‌المللی تصمیم‌گیری مناسب کنند و هدف سیاسی کشورهای عضو گروه ۱+۵ باید مجبور کردن ایران برای مواجهه با این انتخاب باشد.
چیزی که در ارتباط با ایران به آن احتیاج است یک دیپلماسی قابل مقایسه با دیپلماسی است که در دهه ۱۹۷۰ چین را از خصومت با آمریکا به سمت دوستی و همکاری با این کشور سوق داد. چالش در مذاکرات هستهای ایران بسیار پیچیده است.
ایران با ریشخند پیشنهاد آمریکا برای ورود به مذاکرات واکنش نشان داد و همین امر تنش‌ها در منطقه را افزایش داد. ایران تاکنون فقط بازی کرده است. دولت ایران در تلاش است تا هر قدر که می‌تواند توان هستهای خود را افزایش دهد. گروه ۱+۵ باید تصمیم بگیرد که تا چه اندازه می‌خواهد بر باورهای خود اصرار کند و جدیت به خرج دهد.
تعلیق غنی‌سازی اورانیوم نباید پایان فرآیند برنامه هستهای ایران باشد. اقدام بعدی باید گسترش یک سیستم جهانی غنی‌سازی اورانیوم در مراکز منتخب جهانی باشد که تحت نظارت و کنترل بین‌المللی قرار می‌گیرد، همان‌طور که روسیه به ایران پیشنهاد کرده است.
منبع: ایسنا
