اخبار باشگاه اقتصاددانان روزنامه شماره ۶۶۹۲

برای درک صحیح از اهمیت فعالیت‌های علمی‌ هال و وودفورد، باید به دهه۱۹۷۰ بازگردیم؛ زمانی که بحران نفتی ضعف مدل‌های کینزی را آشکار کرد. رابطه میان تورم و بیکاری که اقتصاددانان به صورت سنتی آن را در قالب منحنی فیلیپس بررسی می‌کردند، دیگر مثل گذشته ستون محکمی برای اتکا نبود و پیش‌بینی‌های مبتنی بر داده‌های تاریخی نیز از دقت لازم برخوردار نبودند. رابرت لوکاس در همین دوره نشان داد که تغییر سیاست‌های اقتصادی، انتظارات خانوارها و بنگاه‌ها را تغییر خواهد داد، لذا نمی‌توانیم روابط مشاهده‌شده در گذشته را بدون توجه به این تغییرات مبنای پیش‌بینی قرار دهیم. این نقد، نگاه اقتصاددانان به سیاستگذاری و رفتار عوامل اقتصادی را تغییر داد.

جایزه بانک مرکزی سوئد در علوم اقتصادی به یاد آلفرد نوبل در سال۲۰۲۶ به رابرت ای.‌هال و مایکل وودفورد اهدا شد. این دو اقتصاددان برای پژوهش‌هایشان درباره چگونگی تثبیت اقتصاد و جلوگیری از نوسانات زیان‌بار اجتماعی و اقتصادی در تورم، رشد و اشتغال تقدیر شده‌اند. به تعبیر کمیته اهدای جایزه، این پژوهش‌ها «تغییری پارادایمی در سیاستگذاری تثبیت اقتصادی ایجاد کرد و اکنون بانک‌های مرکزی و وزارتخانه‌های اقتصاد و دارایی در سراسر جهان از آن بهره می‌برند.»

از مثال معروف «حفر چاله» کینز تا سیاست‌های تثبیت اقتصادی امروز، علم اقتصاد راه درازی را در فهم چگونگی واکنش دولت‌ها به بحران‌ها پیموده است. جایزه نوبل اقتصاد۲۰۲۶ به پاس این پیشرفت اعطا شده است. این متن پژوهش‌هایی را بررسی می‌کند که مبنای این جایزه‌اند.

جایزه نوبل علوم اقتصادی۲۰۲۶ به رابرت‌ ای‌هال و مایکل وودفورد اعطا شد. این جایزه ثمره دهه‌ها پژوهش درباره پرسشی بنیادین است: تصمیم‌های‌ میلیون‌ها فرد که هر یک به شرایط خود و انتظاراتش از آینده واکنش نشان می‌دهد، چگونه در کنار یکدیگر پویایی کل اقتصاد را شکل می‌دهند؟