اخبار باشگاه اقتصاددانان روزنامه شماره ۶۶۲۰

مریم رحیمی: در سرتاسر این کره خاکی، کمتر نقطه‌ای از جهان را می‌توان یافت که به اندازه آمریکای لاتین، رازآلود و غیرقابل پیش‌بینی باشد. آمریکای لاتین، توأمان که خاستگاه بزرگ نویسندگان زبردست ادبیاتی است، صحنه تحولات پرشتاب اقتصادی و سیاسی هم هست. آمریکای لاتین را بسیاری با رمان‌هایش می‌شناسند؛ با جهان جادویی گابریل گارسیا مارکز و شگفتانه‌های فوئنتس. آمریکای لاتین بیشتر به شعرهای پابلو نرودا و داستان‌های خورخه لوئیس بورخس شناخته می‌شود و تاریخش، از انقلاب و کودتا تا بحران‌های اقتصادی و مهاجرت را دل خود نگه داشته است.

در زمان تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران و جنگ ۴۰روزه، اقتصادهای آمریکای لاتین از یک بحران بزرگ گریختند. واقعیت این است که همه آن نگرانی‌ها و هراس‌های اولیه، دست‌کم تا اینجا، بی‌نتیجه از آب درآمده است. بیش از چهار ماه از آغاز جنگ ایران می‌گذرد و اقتصادهای آمریکای لاتین، برخلاف انتظارها، تاب‌آوری قابل‌توجهی از خود نشان داده‌اند. این کشورها توانسته‌اند شوک ژئوپلیتیک ناشی از جنگ و نوسانات بازارهای مالی را، تا حد زیادی، بدون تحمل آسیب‌های جدی پشت سر بگذارند.

شرکت‌های نفتی کلمبیا که در چهار سال گذشته و در دوره ریاست‌جمهوری رو به پایانِ گوستاوو پترو عملا از فعالیت‌های اکتشافی بازمانده‌اند، در چرخشی معکوس، اکنون در حال بررسی فرصت‌های سرمایه‌گذاری در ونزوئلا هستند.

تزویر، ادای احترام رذیلت به فضیلت است. این نقل‌قولی مشهور از فرانسوا دو لا روشفوکو، اخلاق‌گرای فرانسوی است. این سخن، به‌ویژه در عرصه سیاست، مصداق دارد. خودکامگان آمریکای لاتین معمولا با برگزاری انتخابات، نمایش پرزرق‌وبرقی به راه می‌اندازند. این انتخابات ممکن است، مانند آنچه در برخی کشورها رخ می‌دهد صرفا صوری باشند، اما به حاکمان امکان می‌دهند مدعی شوند که با رضایت مردم حکومت می‌کنند؛ ادعایی که، دست‌کم در داخل و خارج از کشور، ظاهری از مشروعیت برای آنان فراهم می‌آورد. از این رو، بسیار نامعمول است که رهبر کشوری که انتخابات برگزار می‌کند، بگوید: «دیگر بس است.» با این حال، دانیل اورتگا، رئیس‌جمهور مشترک نیکاراگوئه، دقیقا همین کار را کرد. او در ۱۹ژوئیه اعلام کرد: «اینجا دیگر هرگز انتخاباتی برگزار نخواهد شد»؛ آن هم در زمانی که توجه جهان به فینال جام جهانی فوتبال معطوف بود.