اخبار باشگاه اقتصاددانان روزنامه شماره ۶۵۴۳

اقتصاد ایران در سال‌های اخیر، به واسطه تحریم‌های آمریکایی مجبور شد تا کانال‌های تجارت و مبادلات مالی خود را محدود کند. بر این اساس، چین به اصلی‌ترین شریک تجاری ایران تبدیل شد و امارات، نقش سکوی تجاری و مالی کشور را یافت. بر این اساس، مبادلات تجاری ایران و امارات در سال گذشته از مرز ۳۰‌میلیارد دلار فراتر رفته است.

تجارت غیرنفتی ایران در سال‌های اخیر در یک ساختار نسبتا متمرکز و‌ هاب‌محور شکل گرفته است؛ ساختاری که در آن امارات متحده عربی و به‌ویژه دبی نقش یک مسیر اصلی و تعیین‌کننده را در تامین کالاهای وارداتی، صادرات مجدد و خدمات لجستیکی ایفا کرده است. حجم مبادلات تجاری میان ایران و امارات در سال گذشته حدود ۳۰‌میلیارد دلار بوده است؛ رقمی که نشان می‌دهد این مسیر نه یک کانال فرعی، بلکه یکی از ستون‌های اصلی تجارت خارجی ایران محسوب می‌شود. همین تمرکز بالا در بلندمدت نوعی وابستگی ساختاری ایجاد کرده که امروز به یکی از چالش‌های اصلی تجارت خارجی ایران تبدیل شده است.

تنگه هرمز یکی از مسیر‌های دریایی بسیار پر اهمیت در جهان است و اهمیت این تنگه در میزان حجم تردد و نیاز تامین جهانی در زمینه انرژی و کالا‌های استراتژیک مانند مواد غذایی، کود، هلیوم و... در جنگ تحمیلی علیه ایران بر همگان ثابت شده است. مسیر ترددی که به تنهایی می‌تواند در نظام تامین انرژی و تغذیه و صنعت و حتی صنایع هوش مصنوعی تاثیرگذار باشد. از این رو این مسیر نیاز به پروتکل‌های امنیتی مناسب در جهت آسایش تردد جهانی را باید به همراه داشته باشد. در این مقاله به جنبه‌ای از پشتیبانی امنیتی تحت حمایت و نظارت یک نظام حقوقی و نیروهای مسلح در قالب بیمه پرداخته شده است.