با توجه به فشار حداکثری غرب و خروج آمریکا از برجام در دوره ترامپ، فصل جدیدی از سیاست خارجی در جمهوری اسلامی آغاز شد که بر ارتباطات موثر با همسایگان متمرکز بود. دولت سیزدهم برای جایگزین کردن کشورهای غربی که امکان تجارت و ارتباط موثر اقتصادی با آنها محدود شده بود، به دنبال ارتباط موثر با همسایگان ایران برای جبران خسارات بود. دولت چهاردهم هم در حالی تشکیل میشود که رئیسجمهور منتخب، دکتر مسعود پزشکیان، در زمان مناظرههای انتخاباتی بارها به اهمیت روابط خارجی موثر با همسایگان و همینطور سایر کشورها اشاره کرده بود. «باشگاه اقتصاددانان» در این پرونده به بررسی کم و کیف دکترین همسایگی در دولت سیزدهم و نکات قابلتوجه آن برای دولت چهاردهم پرداخته است.
مساله سیاست خارجی در دولت چهاردهم نیز بحث مرکزی در دولت و کلید بسیاری از چالشهای کشور است و بهنظر میرسد با وجود آنکه مسیرهای دیپلماتیک در احیای برجام به دلایل متعددی ناکام مانده، هنوز سیاست خارجی در مرکز توجهات دولت باقی خواهد ماند. در این میان، دکترین همسایگی در راستای فروکاستن از دشواری تحریمها بهطور ویژه در دستورکار قرار گرفته است. بهنظر میرسد این دکترین در دوره جدید هم اولویت سیاست خارجی باشد؛ چراکه تجربه موفقی در دوره سهسال گذشته داشت؛ اما به این معنا نیست که همه سیاست خارجی در این حوزه خلاصه شود.
دولت سیزدهم به صورت آگاهانه پس از انتقال قدرت و تجربه نافرجام برجام در سال ۱۴۰۰ اعلام کرد که سیاست خارجی در این دولت، «سیاست همسایگی» است و با اصل قرار دادن همسایگان برای توسعه تجارت و کاهش تنشهای منطقهای، پرونده برجام را دنبال میکند.