پرونده امروز
هزینه فقدان سرمایه
سرمایهگذاری، موتور محرکه رشد اقتصادی است. شاخصه میزان سرمایهگذاری بهخصوص در بخش زیرساختهای یک کشور، متغیری است که ظرفیت تولید، اشتغال و رفاه آینده آن کشور را شکل میدهد. با این حال، اقتصاد ایران طی بیش از یک دهه گذشته با روندی فرسایشی در سرمایهگذاری مواجه بوده است. نااطمینانیهای اقتصادی، تحریمهای بینالمللی، محدودیت دسترسی به منابع مالی و فناوری و تضعیف انگیزه بخش خصوصی، موجب شده است حجم سرمایهگذاری در بسیاری از بخشهای زیربنایی کاهش یابد. نتیجه این روند، فرسودگی تدریجی شبکههای آب، برق و گاز و تشدید ناترازیهایی است که امروز آثار آن در زندگی روزمره مردم و عملکرد بنگاههای اقتصادی بهخوبی قابل مشاهده است.
در واقع و در پی کاهش سرمایهگذاری، تعمیر شبکه قدیمی به تعویق میافتد و امکان بازسازی و نوسازی زیرساختهای موجود نیز از بین میرود. این در حالی است که همزمان با تضعیف شبکههای انتقال برق، خطوط آبرسانی و تاسیسات گازی، هزینههای تولید افزایش مییابد و بهرهوری اقتصاد کاهش پیدا میکند. همین امر نیز منجر میشود که توان اقتصاد برای خلق فرصتهای شغلی جدید محدود میشود. از این منظر، نمیتوان بحران در بخش آب، برق و گاز را صرفا یک مشکل فنی یا مدیریتی دانست. این بحران بازتاب سالها افت سرمایهگذاری در بخشهایی است که ستون فقرات فعالیت اقتصادی کشور را تشکیل میدهند.
