آثار هوش مصنوعی در محیط‌زیست
جهان امروز با دوگانه‌ای به نام محیط‌زیست و هوش مصنوعی مواجه است؛ دوگانه‌ای که احتمالا یکی از بحث‌برانگیزترین چالش‌های عصر حاضر باشد. همان گونه که همزمان با انقلاب صنعتی میزان مصرف سوخت‌های فسیلی افزایش یافت، کشف هوش مصنوعی هم انتشار گازهای گلخانه‌ای را بیشتر می‌کند. این در حالی است که یکی از نگرانی‌های حال حاضر در جهان، گرم شدن کره زمین و ملاحظات محیط‌زیستی است.
ولز فارگو، یک شرکت خدمات مالی و بانکداری چندملیتی، پیش‌بینی می‌کند تا سال ۲۰۲۶ میزان تقاضای برق برای هوش مصنوعی ۵۵۰درصد افزایش یابد. همچنین برخی از تحلیلگران دیگر معتقدند احتمالا جهان تا سال ۲۰۳۰ با افزایش ۱۱۵۰درصدی مصرف برق مواجه شود.
البته این یک سوی ماجراست چراکه برخی دیگر از تحلیلگران معتقدند ابرهوش مصنوعی می‌تواند با توانایی‌های خود در حل مسائل اقلیمی و محیط‌زیستی نقش موثری ایفا کند. البته به باور منتقدان نظریه نجات جهان به دست هوش مصنوعی، تمام این ایده‌ها بسیار خوش‌بینانه است؛ زیرا در اغلب این تحلیل‌ها تقاضای رو به رشد انرژی مراکز داده نادیده انگاشته می‌شود. «باشگاه اقتصاددانان» روزنامه دنیای اقتصاد در این شماره، قصد دارد به این سوال پاسخ دهد: هوش مصنوعی محیط زندگی انسان‌ها را بهبود می‌بخشد یا خود عامل تخریب آن است؟
