اصلاح ساختار بودجه
۱۷ بهمن ماه سال گذشته بود که علی لاریجانی، رئیس مجلس از دستور رهبر انقلاب درباره اصلاح ساختار بودجه در پروسه‌ای ۴ماهه خبر داد؛ اصلاحاتی که سران قوا در شورای عالی هماهنگی اقتصادی، کلیات آن را در ۲۲ تیرماه امسال ارائه دادند. این اصلاحات مبتنی بر برنامه‌های اقتصاد مقاومتی و سیاست‌های کلی ابلاغی مقام معظم رهبری در موارد ذی‌ربط و همچنین اصلاحات اساسی مورد نیاز برای کاستن وابستگی بودجه کشور به درآمدهای نفتی و ثبات اقتصادی تنظیم شده است. آنچه سران قوا در شورای عالی هماهنگی اقتصادی در قالب کلیات اصلاح ساختار بودجه به تصویب رساندند، در ۴ محور اساسی شامل درآمدزایی پایدار، هزینه‌کرد کارآ، ارتقای ثبات، توسعه و عدالت و اصلاحات نهادی و نظام بودجه‌ریزی تعریف شده است.
البته طی روزهای اخیر دو موضوع مهم مربوط به اصلاح ساختار بودجه نیز مطرح شده است؛ نخست کاهش سقف بودجه عمومی دولت در سال ۹۸ و دیگری، موضوع دوسالانه شدن بودجه کشور. در موضوع نخست، علی ربیعی، سخنگوی دولت طی یادداشتی که در روزنامه ایران منتشر شد، اعلام کرد که درآمدهای بودجه‌ای پیش‌بینی‌شده برای سال ۹۸، از ۴۴۸ هزار میلیارد تومان به ۳۸۶ هزار میلیارد تومان کاهش پیدا می‌کند؛ به این معنا که دولت ۶۲ هزار میلیارد تومان از مصارف خود را باید کاهش دهد. موضوع دوسالانه شدن بودجه کشور هم با توجه به آنکه بودجه‌ریزی در اقتصاد ایران تاکنون به‌صورت یک‌ساله صورت می‌گرفت، امسال برای اولین بار از سوی سازمان برنامه و بودجه مطرح شد. در واقع در سیستم بودجه‌ای دوساله، دولت به جای یک سال، افق برنامه‌ریزی خود را دوساله طراحی می‌کند و درآمدهای خود را برای ۲۴ ماه بعد پیش‌بینی می‌کند. بنابرآنچه محمدباقر نوبخت به‌عنوان انگیزه‌های دولت برای حرکت از «بودجه‌ریزی یک‌ساله» به سمت «بودجه‌ریزی دوساله» عنوان کرده، «پایداری بودجه و تصمیمات» است؛ موضوعی که سبب می‌شود با دوساله درنظر گرفتن افق پیش‌بینی برای منابع و مصارف، دولت بتواند با اطمینان بیشتری درباره آینده تصمیم‌گیری کند. با این همه، موضوع «بودجه دو سالانه» هنوز مورد اجماع واقع نشده و نیازمند بررسی و تصویب نهایی در شورای‌عالی هماهنگی اقتصادی قوای سه‌گانه است. در پرونده حاضر به موضوع اصلاح ساختار بودجه و جزئیات آن پرداخته‌ایم.
