درحالیکه بحث اصلاح قیمت و سهمیهبندی بنزین بار دیگر به یکی از مهمترین موضوعات حوزه انرژی کشور تبدیل شده، شاید پرسش اصلی نه «گران شدن بنزین» بلکه «فراموش شدنCNG » بهعنوان اهرمی کارآمد در حل ناترازی بنزین باشد. ایران امروز با پارادوکس عجیبی روبهرو است؛ از یکسو مصرف روزانه بنزین به حدود ۱۳۵میلیون لیتر رسیده، درحالیکه تولید روزانه کشور حدود ۱۱۵میلیون لیتر است و این شکاف، دولت را ناگزیر به واردات بنزین (۶۰ سنت برای هر لیتر) یا استفاده از ذخایر اضطراری کرده است. از سوی دیگر، بخش بزرگی از ظرفیت شبکه گسترده CNG که طی ۲۵ گذشته با ۳میلیارد دلار سرمایهگذاری ایجاد شده، بلااستفاده مانده است. بر اساس آمارهای ارائهشده از سوی شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی، ظرفیت اسمی شبکه CNG کشور با احتساب حدود ۲۵۰۰ جایگاه فعال به نزدیک ۳۵میلیون مترمکعب در روز میرسد، اما میزان مصرف روزانه اکنون به حدود ۱۴میلیون مترمکعب کاهش یافته است. به عبارت دیگر، کمتر از نیمی از ظرفیت موجود مورد استفاده قرار میگیرد؛ ظرفیتی که در صورت بهرهبرداری مناسب میتواند بخش قابلتوجهی از کمبود بنزین را جبران و دولت را از واردات بینیاز کند.