صنعت نفت از منطق «حداقل ذخیره، حداکثر کارآیی» وارد دوران «احتیاط» شده؛ ذخایر جهانی رو به کاهش است و غولهای نفتی برای مسیرهای جایگزین هرمز رقابت میکنند؛ اما بر سر تقسیم هزینه اجماعی نیست. آیا جهان پیش از اتمام ذخایر، زمان کافی برای تکمیل این مسیرها دارد؟
اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) بهدلیل افت ذخیرهسازیهای راهبردی نفت خام، بار دیگر پیشبینی خود را درباره قیمت نفت در سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ افزایش داد.
اخبار
بازار نفت روزنامه شماره ۶۵۵۱
سهشنبه، ۰۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
حتی در صورت بازگشایی فوری تنگه هرمز، اختلال در بازار نفت تا دو ماه ادامه خواهد داشت
در شرایط عادی بازار جهانی نفت، فاصله میان «قیمت پایه» (مانند شاخص برنت که بهای آن در بورس لندن تعیین میشود) و «قیمت تحویلی» نفت خام به خریداران نهایی، معمولا در محدودهای محدود و قابل پیشبینی (در حدود ۵ تا ۱۰ دلار به ازای هر بشکه) نوسان میکند. اما تحولات اخیر در خلیجفارس و بهویژه انسداد تنگه هرمز، این معادله سنتی را بهطور کامل بر هم زده و شکاف قیمتی را به سطوح بیسابقه ۲۰ تا ۳۰ دلار رسانده است؛ پدیدهای که اکنون به یکی از مهمترین ویژگیهای بازار فیزیکی نفت تبدیل شده است.
عضو کمیته تنظیم بازار صنعت پتروشیمی با اشاره به وضعیت عرضه محصولات در هفتههای اخیر اعلام کرد که میزان عرضه در برخی بخشها به حدود ۲۰درصد مدت مشابه سال گذشته رسیده و بهمنظور مدیریت شرایط فعلی، برنامه واردات مواد اولیه و بازگشت تدریجی پتروشیمیها به چرخه تولید در دستور کار قرار گرفته است.
بهای نفت برنت در سهماه پایانی سال ۲۰۲۶ به ۹۰دلار در بشکه خواهد رسید
موسسه گلدمن ساکس با اشاره به اختلال در صادرات انرژی از تنگه هرمز، قیمت نفت برنت را برای پایان سال،۹۰دلار پیشبینی کرد. کاهش عرضه، افت ذخایر و ریسکهای ژئوپلیتیک، بازار را به سمت کمبود سوق داده است.