نیاز سرویسهای بومی به اماننامههای قضایی و امنیتی
ايسنا : وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات راهحل امروز برای داشتن فضای مجازی سالم را توسعه تکنولوژی از سوی جوانان کشورمان دانست با این شرط که کلیه لوازم آن یعنی حریم خصوصی و سهولت ابراز بیان مشروع فراهم باشد. محمدجواد آذریجهرمی در یادداشتی اینستاگرامی گفت: زمانی نهچندان دور، صنعت وبلاگ در ایران همگام با دنیا در حال رشد و رقابت بود و شبکه اجتماعی بومی ایرانی پابهپای نمونههای بینالمللی رقابت میکرد. اما امروز دیگر نامی از صنعت وبلاگ ایران بهجا نمانده و شبکه اجتماعی محبوب آن زمان اعلام کرده بهزودی سرویس خود را خاموش خواهد کرد. وی افزود: در مصاف آزادی و امنیت، داخلیها صحنه رقابت را به برخی نگاههای تنگنظرانه واگذار کردند و در کنارش صحبت از پروژههایی با پسوند ملی آغاز شد که بیشتر آنها با تصدی دولتها به سرانجام نرسید و جز ضرر اقتصادی برخی مجموعهها، نامی بهجا نمانده است.
وزیر ارتباطات اشاره کرد: در این میان آمارهای سال ۹۲ خبر از آن میداد که بیش از ۲۵درصد استفاده مردم از اینترنت با فیلترشکن است، اما با رویکرد حمایتی دولت از دسترسی مردم به شبکههای اجتماعی، کمکم این سرویسها در زندگی مردم نقش خود را پیدا کردند اما در این میان ظرفیتهای دولت تا آنجا نبود که بتواند همه موانع پیشروی شبکههای اجتماعی داخلی را رفع کند.جهرمی اشاره کرد: بدونشک هر زمان صحبت از توسعه سرویسهای ایرانی میشود، همواره به حجم ریالی حمایت دولت از این سرویسها توجه میشود و در این میان فراموش میشود که سرویسهای بومی برای توسعه علاوه بر پشتیبانی مالی، نیازمند اماننامهای در حوزههای قضایی و امنیتی هستند که ظاهرا دولت به تنهایی قادر به ارائه چنین تضامینی نیست.
به گفته وی، بالطبع در نبود شرایط مناسب برای رشد محصولات ایرانی، مردم منتظر حل مشکلات داخلی نماندند و با استفاده از سرویسهای بینالمللی به استفاده از شبکههای اجتماعی ادامه دادند و علاوه بر رفع نیازهای روزمره مثل اخبار و...، بخش قابلتوجهی از ظرفیتهای اقتصادی را نیز در این فضا شکوفا کردند و معیشت بخشی از مردم به این فضا گره خورد. وزیر ارتباطات بیان کرد: حالا در شرایطی قرار داریم که حاکمیت ما و اکثر کشورهای دنیا امکان اعمال مقررات بر شبکههای اجتماعی بینالمللی را ندارند و البته سادهترین راهحل(!) برای غلبه بر این تهدیدات نوین بستن فضا و به دنبال آن سردادن آواز لزوم توسعه شبکههای داخلی، آنهم از جنس صرفا تکنولوژی و بدون توجه به سایر پارامترها از جمله حریم خصوصی و سهولت ابراز بیان مشروع است، غافل از آنکه عقب نگاه داشتن کشور از علم روز، خود یک تهدید بزرگ دیگر است.