تاریخچه مقررات غذا و دارو در ایالات متحده آمریکا - ۱۲ مرداد ۹۲
مارک لا متین پدرام۱ و طاهره ایران‌مهر۲ قسمت سوم با توجه به این شرایط شاید شگفت‌آور نباشد که ترکیبی از طرح‌های انگیزشی در اواخر قرن نوزدهم موجب افزایش مقررات حاکم بر حوزه غذا شد. قوانین عمومیِ مواد غذایی ناب و فرآورده‌های لبنی به احتمال زیاد برای کمک به کاهش اطلاعات نامتقارن درباره کیفیت کالا تصویب شد؛ این مقررات تولیدکنندگان را ملزم کرد به تولیدات خود برچسب بزنند تا نشان دهند که آیا به این کالاها ترکیب‌ها یا ناخالصی‌هایی اضافه شده است یا خیر (قانون ۲۰۰۳). در حالی‌که تولیدکنندگان کالاهای «ناب» نیز متقاضی این مقررات بودند، گروه‌های مصرف‌کننده - به ویژه گروه‌های زنان و رهبران جنبش اقتصاد نوپای خانواده- نیز بخش مهمی در حمایت از این مقررات بودند، زیرا آنها خواستار اطلاعات بهتری درباره مواد غذایی بودند (Young ۱۹۸۹ ; Goodwin ۱۹۹۹).
مارک لا متین پدرام1 و طاهره ایران‌مهر2 قسمت سوم با توجه به این شرایط شاید شگفت‌آور نباشد که ترکیبی از طرح‌های انگیزشی در اواخر قرن نوزدهم موجب افزایش مقررات حاکم بر حوزه غذا شد.
قوانین عمومیِ مواد غذایی ناب و فرآورده‌های لبنی به احتمال زیاد برای کمک به کاهش اطلاعات نامتقارن درباره کیفیت کالا تصویب شد؛ این مقررات تولیدکنندگان را ملزم کرد به تولیدات خود برچسب بزنند تا نشان دهند که آیا به این کالاها ترکیب‌ها یا ناخالصی‌هایی اضافه شده است یا خیر (قانون ۲۰۰۳). در حالی‌که تولیدکنندگان کالاهای «ناب» نیز متقاضی این مقررات بودند، گروه‌های مصرف‌کننده - به ویژه گروه‌های زنان و رهبران جنبش اقتصاد نوپای خانواده- نیز بخش مهمی در حمایت از این مقررات بودند، زیرا آنها خواستار اطلاعات بهتری درباره مواد غذایی بودند (Young ۱۹۸۹ ; Goodwin ۱۹۹۹). در مقابل به نظر می‌رسد انگیزه منافع تولیدکننده کوچک برای ایجاد تقاضای مقررات بیشتر درباره غذاهای خاص چشمگیر‌تر بوده است. برای نمونه محدودیت‌های ایالتی و فدرال در زمینه تولید مارگارین آشکارا در جهت منافع فرآورده‌های لبنی تصویب شد؛ کسانی که می‌خواستند دسترسی به این نوع کره‌ها را محدود کنند (Dupré ۱۹۹۹). افزون براین قوانین معاینه گوشت ایالتی و فدرال برای جلب رضایت قصابان محلی و کشتارگاه‌های محلی در بازارهای شرقی تصویب شدند که به کاهش تهدیدات رقابتی برخاسته
از بسته‌بندی‌های وسیع گوشت در غرب میانه تمایل داشتند (Yeager ۱۹۸۱ ; Libecap ۱۹۹۲).
مقررات فدرال در صنعت غذا و دارو تا اوایل سال ۱۹۰۰ میلادی اساسا تدریجی بود. کنگره در سال ۱۸۴۸ میلادی قانون واردات دارو را برای مقابله با واردات داروهای تقلبی به تصویب رساند. مالیات بر کَره در سال ۱۸۸۶ میلادی، تولیدکنندگان مارگارین را ملزم کرد به تولیدات خود با شیوه‌های گوناگون برچسب بزنند، مالیات بر درآمد داخلی ۲ سنتی به ازای هر پوند مارگارین تولیدشده در ایالات متحده آمریکا یک هزینه ۶۰۰ دلاری در هر سال بر تولیدات کره، ۴۸۰ دلار در هر سال بر عمده‌فروشان کره و ۴۸ دلار در هر سال بر خرده‌فروشان کره اعمال نمود
(Lee ۱۹۷۳ ; Dupré ۱۹۹۹ ). قانون معاینه گوشت سال ۱۸۹۱ میلادی معاینه تمام دام‌های زنده صادراتی و همچنین همه دام‌های ذبح شده و گوشت‌های صادراتی را الزامی کرد. در سال ۱۸۹۷ میلادی قانون واردات چای به تصویب رسید که بازرسی گمرکی چای وارداتی به ایالات متحده آمریکا را الزامی کرد.
سرانجام کنگره در سال ۱۹۰۲ میلادی قانون نظارت بیولوژیک را برای تضمین سلامت واکسن و سرم‌هایی که برای جلوگیری از بیماری‌ها به انسان تزریق می‌شد تصویب کرد.
قانون غذا و داروهای ناب و قانون
معاینه گوشت سال ۱۹۰۶ میلادی
نخستین قانون عمومی مواد غذایی و داروی ناب در سطح فدرال در سال ۱۹۰۶ میلادی با تصویب قانون غذا و داروهای ناب اجرا شد. زمانی‌که منافع مقررات فدرال با منافع مقررات ایالت‌ها همزمان شد، نزاع میان گروه‌های ذی‌نفع بر سر مقررات فدرال، ایجاد یک فراکسیون سیاسی موثر به نفع تصویب مقررات فدرال را دشوار کرد (Anderson ۱۹۵۸ Young ۱۹۸۹; Law and Libecap ۲۰۰۴ ).
قانونی که از این نبرد درازمدت قانونگذاری به‌وجود آمد به قوانین ایالتی غذای ناب شباهت و بیشتر بر برچسب صحیح کالا تمرکز داشت: این قانون، تجارت بین ایالتیِ غذاهای «تقلبی» یا با «برچسب‌های جعلی» را غیرقانونی اعلام و تولیدکنندگان را به اعلام وجود ترکیبات و/یا ناخالصی‌ها روی برچسب کالا ملزم کرد، اما برخلاف قانون پیشین، این قانون درباره تقلب و برچسب جعلی بر داروها نیز اعمال شد. افزون بر این داروهای موجود در کتابنامه دارویی ایالات متحده آمریکا (USP) و دستورالعمل‌های ملی (NF) ملزم شده بودند از استانداردهای USP و NF پیروی کنند. کنگره، قانون غذا و داروهای ناب را همزمان با قانون معاینه گوشت ۱۹۰۶ به تصویب رساند، که این قانون نظارت وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) بر تولید گوشت را سخت‌گیرانه‌تر کرد. این قانون جدید معاینه گوشت، معاینه پس از ذبح دام، رعایت استانداردهای بهداشتی برای کشتارگاه‌ها و کارخانه‌های فرآوری و نظارت پیوسته وزارت کشاورزی بر تولید و بسته‌بندی گوشت را الزامی
کرد.
در حالی‌که تمایل به ایجاد مقررات متحدالشکل حاکم بر غذا، انگیزه مهمی در تنظیم مقررات بود، این قوانین به دنبال موجی از روزنامه‌نگاری افشاگرایانه درباره کیفیت گوشت و حق اختراع داروها تصویب شد. به‌ویژه انتشار مقاله جنگلِ اپتون سینکلر، با توضیحات روشن وی از شرایط صنعت بسته‌بندی گوشت و همچنین یک‌سری مقالات ساموئل هاپکینز آدامز که در هفته‌نامه کالیر در مورد خطرات استفاده از حق اختراع داروها منتشر شد، نقش کلیدی در برانگیختن قانونگذاران و تصویب مقررات غذا و داروی فدرال ایفا کرد
(Wood ۱۹۸۶ ; Young ۱۹۸۹ ; Carpenter ۲۰۰۱ ; Law and Libecap ۲۰۰۴ ).
پاورقی:
۱- وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی
Matin.pedram@gmail.com
۲- وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی
