ضرورت تشکیل نهادهای پژوهشی و فرهنگی در حوزه رفاه

مجید اعزازی- بی‌گمان مدیریت در جهان امروز بدون داشتن پشتوانه علمی و پژوهشی از یک سو و بهره‌مندی از وسایل ارتباط جمعی از سوی دیگر ممکن نیست. سازمان تامین اجتماعی به‌عنوان بزرگ‌ترین سازمان بیمه گر اجتماعی در کشور نیز از این قاعده مستثنی نیست و مدیریت حاکم بر آن باید با تکیه بر پژوهش های کاربردی و بنیادی و در یک کلام آگاه شدن از شرایط کنونی و آینده، امور سازمان متبوع خود را اداره کند. از سوی دیگر، جمعیت حدود ۷۰ هزار نفری کارکنان بخش‌های بیمه‌ای و درمانی و همچنین جمعیت حدود ۴۰ میلیون نفری افراد تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی بر ضرورت به‌کارگیری انواع رسانه‌های مدرن برای برقراری با مخاطبان درون و برون این سازمان صحه می‌گذارد. با وجود این، «موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی» و «موسسه فرهنگی - هنری آتیه» که دو نهاد وابسته به سازمان تامین اجتماعی بودند و در این چارچوب نقش بازوهای پژوهشی و ارتباطی این سازمان را برعهده داشتند، در سال‌های اخیر منحل شدند. امید است که در دولت آینده همگام با ترمیم ساختار نظام جامع رفاه و شورای عالی تامین اجتماعی و...، نهادهای پژوهشی و فرهنگی این حوزه دوباره فعال شوند. در پی انتشار بخش اول پرونده تامین اجتماعی در روز گذشته، امروز دومین و آخرین بخش این پرونده را پیش رو دارید.