معمای انتخاب نامزد

تیم هارفورد

مترجم: گلچهره پاکدل

اقتصاددان عزیز

لطفا یک منحنی ترجیحات را در نظر بگیر که بین دو محور «مرد خوب» و «مرد بد» رسم شده باشد. مرد خوب محاسنی دارد از قبیل: احتیاط، مهربانی و حمایت عاطفی. مرد بد هم ویژگی‌هایی دارد از قبیل: ماجراجویی، جذابیت ظاهری و... . نامزد من، که الان یک سالی هست با او پیمان بسته ام، خیلی از ویژگی‌های اولی را دارد و تقریبا هیچی از ویژگی‌های دومی. اوایل موضوع برایم مهم نبود، اما این اواخر واقعا در جذب شدن به او مشکل پیدا کرده‌ام و نمی‌دانم که رابطه‌ام را ادامه بدهم یا نه. یعنی خیلی ساده علتش این است که منحنی ترجیحاتم به طرف مرد بد رفته؟ می‌دانم که یک سال برای نامزدی هزینه سربار است، اما نمی‌خواهم نامزدم را هم همینطوری از دست بدهم، چون واقعا خیلی مرد خوبی است.

بئاتریس

بئاتریس عزیز

بسیار مایه مسرت است که آدم نامه‌ای دریافت کند که این همه مسائل تئوری انتخاب مصرف‌کننده را اینطور فشرده مطرح کرده باشد. با این‌حال آشفتگی نهفته‌ای در پس سوالت هست. تو از منحنی ترجیحات که بده بستانی میان ویژگی‌های مرد خوب و مرد بد باشد گفته‌ای (البته به‌نظرم بهتر است که اصطلاح «منحنی بی‌تفاوتی» را جایگزین آن کنیم، چون هم از نظر تئوری درست‌تر است، هم تو را دست نیافتنی‌تر جلوه می‌دهد.) با این حال حرفی از محدودیت بودجه‌ای نزده‌ای. طوری حرف می‌زنی که انگار نامزد آدم یا محتاط است یا جذاب و نمی‌تواند هر دو با هم باشد. تقصیری هم نداری، چون حتما زیاد با اقتصاددان‌ها نگشته‌ای.

حالا بگذار مساله را همینطور که تو گفته‌ای بپذیریم و قبول کنیم که نمی‌شود مردی را پیدا کرد که همه چیز را با هم داشته باشد. در این حالت باز هم مشکل تو عجیب و ناشناخته نیست: صحبت از همان بازدهی نزولی است. فقط بچه‌ها ترجیح می‌دهند که یک غذای مورد علاقه شان را مدام بخورند، یا یک آهنگ خاص را هزار بار بشنوند. برای بیشتر ما، تنوع نمک زندگی است. اگر این‌طور فکر می کنی پس نامزد فعلی‌ات را ول کن و با آدم دیگری بجوش. یک سال هم با او بمان. مطمئن باش سر دوازده ماه نشده کارت به گریه و مصیبت می‌کشد و آن وقت باز برمی‌گردی که یک مرد زشت و خسته کننده - و البته محتاط و مهربان - پیدا کنی. نگران این هم نباش، عرضه اینجور مردها زیاد است.