نباید تمامیت فدرال رزرو کاهش یابد

نویسنده: دیوید زارینگ *

مترجم: علی کیوان‌پناه

منبع: واشینگتن پست

چند روز پیش، دونالد ال.کان معاون رییس فدرال رزرو در کنگره حاضر شد و بر استقلال فدرال رزرو گواهی داد.ادعای کان کاملا بجا بود.به جرات می‌توان گفت فدرال رزرو مستقل‌ترین نهاد فدرال است و کمتر از هر نهاد دیگری تحت‌نظارت کنگره قرار دارد. اما آیا ممکن است که با تصویب طرح اصلاح مالی، استقلال بانک مرکزی تهدید شود؟ نمی‌توان به این سوال به راحتی پاسخ داد.تصمیمی که کنگره در دو مورد از این طرح خواهد گرفت می‌تواند استقلال فدرال رزرو را تحت‌تاثیر قرار دهد.به عبارت دیگر، برای فدرال رزرو آسان نخواهد بود که با توجه به این دو مورد استقلال خود را حفظ کند (پس از ذکر مقدمه‌ای به این دو مورد باز می‌گردیم).

اما سوالی که باید ابتدا پاسخ داده شود این است که فدرال رزرو چه طور تا این حد می‌تواند مستقل باشد؟ بخشی از این استقلال را قانون مقرر کرده است.به عبارت دیگر، فدرال رزرو می‌تواند با دست باز سیاست‌های پولی موردنظرش را اجرا کند و این اختیار عمل را کنگره به آن اعطا کرده است.بخش دیگری از این استقلال نیز مرهون این حقیقت است که رییس‌جمهور یا هیچ کس دیگری نمی‌تواند اعضای هیات‌مدیره فدرال رزرو را اخراج کند (البته اعتراضات زیادی به امنیت حرفه‌ای خدشه‌ناپذیر مدیران فدرال رزرو وارد می‌شود).

اما بخش دیگری از این استقلال به این حقیقت بسته است که فدرال رزرو برای تامین بخش عمده بودجه‌اش به کنگره وابسته نیست، بلکه بودجه خود را از حق عضویتی تامین می‌کند که بانک‌های عضو می‌پردازند.عملکرد نسبتا خودمختارانه و عدم‌وابستگی به کیسه قوه‌مقننه به‌علاوه امنیت شغلی بالای مدیران فدرال رزرو باعث می‌شوند که این نهاد از شر کنترل‌های سیاسی در امان بماند.فدرال رزرو نیز این استقلال را با کمک عملکرد سری و ابهام در رفتاری که در مورد هیچ نهاد دیگری تحمل نمی‌شود، حفظ می‌کند.

همانطور که کان نیز در کنگره اظهار داشت، این استقلال اصلا چیز بدی نیست.به بیان کان، «استقلال فدرال رزرو در عملکردش که به معنی استقلال در پیگیری اهدافی است که در قانون مشخص شده است، موجب می‌شود که از دو اشتباه سیاستی‌ای که می‌تواند به تورم و عدم‌ثبات بینجامد، به طرز قابل‌توجهی جلوگیری شود.استقلال بانک مرکزی از یک سو باعث می‌شود که دولت‌ها نتوانند برای تامین مالی کسری بودجه‌ها از این نهاد سوء استفاده کنند و از سوی دیگر باعث می‌شود که سیاست‌گذاران اثرات سیاست‌های مالی را بر ثبات قیمت‌ها و اشتغال در نظر بگیرند و دید بلندمدت‌تری را اتخاذ کنند».

حال می‌رسیم به تاثیر طرح‌های در دست بررسی کنگره بر استقلال فدرال رزرو.طرح اصلاحات قانونی می‌تواند استقلال بانک مرکزی را به دو دلیل کمرنگ کند.اول آن که، طبق این طرح اختیارات جدیدی در زمینه کنترل ریسک سیستماتیک به فدرال رزرو داده می‌شود؛ اختیاراتی که ممکن است باعث شود این نهاد اجبارا با قانون‌گذاران دیگر و موسسات مالی بیشتری کار کند و از «جعبه سیاه» تعیین سیاست پولی خارج شده و به دنیای نظارت مالی که شفاف‌تر است وارد شود(درست است که بانک مرکزی در حال حاضر هم تا حدودی چنین وظایفی دارد، اما سوال این است که آیا باید وظایف بیشتری در این زمینه به آن سپرد یا خیر).آیا ضروری نخواهد شد که عملکرد فدرال رزرو در زمینه کنترل ریسک سیستماتیک تحت‌نظارت بیشتر کنگره قرار گیرد؟

کان این احتمال را رد می‌کند و معتقد است که فدرال رزرو می‌تواند همچنان که وظایف جدید در زمینه نظارت بر موسسات مالی پراهمیت را بر عهده دارد مانند قبل از کنترل کنگره به دور باشد.این در حالی است که دیگر نهادهای مالی نظارتی تحت‌کنترل بیشتری هستند.این که شما با کان موافق باشید یا خیر، بستگی به این دارد که معتقد باشید فدرال رزرو نسبت به دیگر نهادهای نظارتی باهوش‌تر است یا این که نهادی است که به راحتی تحت‌تاثیر بانک‌های عضو قرار می‌گیرد.از نظر من مدیران فدرال رزرو کاملا باهوشند.

پیشنهاد اصلاحی دیگر این است که ممیزهای اداره پاسخگویی دولتی، فدرال رزرو را هم تحت‌بررسی قرار دهند.این اداره تا به حال در زمینه طرح کمک به دارایی‌های مشکل‌دار (TARP) و تلاش‌های فدرال رزرو برای تزریق نقدینگی به سیستم مالی دچار مشکل، نظارت‌هایی داشته است، اما اگر این اداره به کنگره کمک کند که از این به بعد هم بر این برنامه‌ها نظارت بیشتری داشته باشد، طبیعی است که باید تمام اعمال فدرال رزرو از جمله سیاست پولی را تحت‌نظر بگیرد.

کان معتقد است که اداره پاسخگویی دولتی تا جای ممکن باید از فدرال رزرو فاصله بگیرد.او در اظهاراتش در کنگره خطراتی که استقلال فدرال رزرو را تهدید می‌کند، گوشزد کرد.وی ادعا کرد، در صورتی که این اداره بیش از حد وارد جزییات عملکرد فدرال رزرو شود ممکن است اطلاعاتی از آن به بیرون نشت کند که بازار را به هم بریزد.در کل شکی نیست که بازار از این که بازوی نظارتی کنگره بر سیاست‌گذاری‌های پولی نظارت کند، استقبال نمی‌کند.

نظر کان در مورد نظارت GAO احتمالا درست است.فدرال رزرو یک نهاد مستقل است و با دیگر نهادها متفاوت است.ما می‌دانیم که فدرال رزرو در طول بحران مالی با دو وزیر خزانه همکاری نزدیکی داشت.این نکته دلالت بر آن دارد که استقلال بانک مرکزی به معنی عدم‌پاسخگویی آن نیست.به‌علاوه، فدرال رزرو در حال حاضر نسبت به زمانی که آلن گرین‌اسپن ریاست آن را برعهده داشت شفاف‌تر است.فدرال رزرو اکنون صورت جلسات کمیته بازار باز را منتشر می‌‌کند و قرار شده است که فعالیت‌های بین‌المللی خود را نیز شفاف‌تر کند.

ممکن است کنگره علاقه‌ای نداشته باشد که در عین حال که به فدرال رزرو اختیارات بیشتری می‌دهد نظارتش را بر آن کاهش دهد، اما باید به یاد داشت که فدرال رزرو تا به حال به خوبی توانسته است اعتمادها را به خود جلب کند.

*دیوید زارینگ استاد دانشگاه پنسیلوانیا است و در وبلاگ

org.The Conglomerate مطلب می‌نویسد.