بحران‌ها برای همیشه ادامه پیدا نمی‌کنند، اما سیاست‌های غلط می‌تواند تاثیرات آنها را طولانی کند

اقتصاد اوبامایی

شماره روزنامه: ۱۷۷۱ تاریخ چاپ: شماره خبر: ۵۰۲۲۱۳ اندیشه-اقتصاد

مترجم: یاسر ظهوریان*<br>در هفته‌های گذشته وقتی که اوباما تلاش خود را برای ملی کردن خدمات درمانی آغاز کرد و بارنی فرانک به مقامات دولتی و محلی دستور تعقیب قانونی کسانی را داد که «بی‌مسوولیت بوده‌اند و در بعضی موارد با اقدامات تبهکارانه خود به ایجاد بحران کمک کرده‌اند» (البته در یک اشتباه سهوی آقای فرانک اسم خود را در این لیست در نظر نگرفت)، متوسط سهام صنعتی داوجونز ۲۸۱ واحد دیگر معادل ۴% کاهش یافت. سهام بانک سیتی گروپ که تا به حال سه بار از سه طرح‌های کمک دولتی استفاده کرده است با قیمت ۰۲/۱دلار بر هر سهم بسته شد.

اقتصاد اوبامایی

مترجم: یاسر ظهوریان*
در هفته‌های گذشته وقتی که اوباما تلاش خود را برای ملی کردن خدمات درمانی آغاز کرد و بارنی فرانک به مقامات دولتی و محلی دستور تعقیب قانونی کسانی را داد که «بی‌مسوولیت بوده‌اند و در بعضی موارد با اقدامات تبهکارانه خود به ایجاد بحران کمک کرده‌اند» (البته در یک اشتباه سهوی آقای فرانک اسم خود را در این لیست در نظر نگرفت)، متوسط سهام صنعتی داوجونز ۲۸۱ واحد دیگر معادل ۴% کاهش یافت. سهام بانک سیتی گروپ که تا به حال سه بار از سه طرح‌های کمک دولتی استفاده کرده است با قیمت ۰۲/۱دلار بر هر سهم بسته شد.

در میان این همه خوشی! با خود گفتیم شاید خوانندگان بخواهند بدانند که این بحران چه جایگاهی در مقایسه با رکودهای قبلی دارد.
جان کوگان از انستیتو هوور یک بررسی عددی در این‌باره انجام داده است که در شکل می‌بینید. می‌توانید روند رشد بیکاری را در طول ماه‌های بحران‌های اخیر در نمودار بالا مشاهده کنید.
رکود فعلی که از دسامبر ۲۰۰۷ شروع شد، حداقل تا این لحظه در مقایسه با متوسط سایر بحران‌هایی که از سال ۱۹۷۰ داشته‌ایم، چندان شدید نیست. این ماه بحران پانزده ماهه شد که تنها یک ماه از بحران سال‌های ۱۹۸۱-۸۲ کمتر است، اما نرخ رشد بیکاری هنوز به اندازه آن بحران زیاد نبوده است. بحران سال‌های ۱۹۷۳-۷۵ شانزده ماه دوام آورد و میزان بیکاری ناشی از این هم شدیدتر بود. شاید بیشتر آمریکایی‌ها به‌خاطر رکودهای سال‌های ۱۹۹۰-۹۱ و ۲۰۰۱ که چندان عمیق نبودند و تنها هشت ماه به طول انجامیدند بحران‌های بسیار بد قبلی را فراموش کرده باشند. اما حتی در بدترین بحران‌های اخیر نشانه‌هایی از بهبود شرایط بعد از پانزده ماه پیدا می‌شد.
نکته مهم‌تر این است که اقتصادها بدون دلیل و تاثیرپذیری از سیاست‌ها برای همیشه سقوط نمی‌کنند. آنچه درباره سقوط قیمت سهام از دوم ژانویه و به‌خصوص از هفته گذشته و بعد از اینکه اوباما بودجه رادیکال خود را اعلام کرد نگران‌کننده است، این است که این افت بلافاصله بعد از پرده‌برداری از سیاست‌های اوباما ایجاد شده است. قیمت سهام با علامت‌دهی (افت) خود به این سیاست‌ها واکنش نشان داده است و نشان داده است که انتظار یک بحران بسیار عمیق‌تر و بلندمدت‌تر را می‌کشد.
پیام خوشبینانه در مقایسه آقای کوگان این است که بحران‌ها بالاخره به پایان خواهند رسید. این که این بحران‌ها چقدر شدید باشند و تا به کی طول بکشند، تا حدی به انتخاب‌های رهبرانمان بستگی دارد. انتخاب‌های آقای اوباما و کنگره تا به این لحظه کمکی به بهبود اوضاع نکرده است.
*MBA از دانشگاه کارلتون کانادا
منبع: اکونومیست

شکل - مقایسه بحران‌ها - میزان افزایش بیکاری ایجاد شده در اثر چند بحران قرن اخیر

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

ارسال دیدگاه

دنیای اقتصاد را بعنوان منبع مورد اعتماد خود به گوگل معرفی کنید افزودن