تاثیر ناچیز هند بر اقتصاد جهانی

نویسنده: جایاتی گش

اشاره: جایاتی گش استاد اقتصاد دانشگاه جواهرلعل نهرو در دهلی نو و منشی اجرایی IDEA است. این ایده که اقتصاد‌های بریک می‌توانند به نحوی از اروپا و ایالات متحده «جدا شوند» تا اقتصاد جهانی را در بحران پیش‌رو نجات دهند، همیشه از پیش شکست‌خورده بوده است. این کشورها در مجموع کمتر از یک پنجم تولید ناخالص داخلی جهانی را بر اساس نرخ ارزهای بازار در دست دارند و سهم آنها از صادرات جهانی از این هم کمتر است. بادهای وزان از سوی اروپا و آمریکا رشد آنها را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد و جریان‌های سرمایه و تجارت به شکل نومیدکننده‌ای ــ به‌‌رغم توسعه‌ سریع در این اواخر ــ یکسان هستند و هر دو به یک اندازه شیبی نزولی گرفته‌اند.

سهم هندوستان از GDP جهانی حدود دو درصد است و بنابراین تاثیر آن بر اقتصاد جهانی هنوز ناچیز است. کسانی که رشد اقتصادی هند را ارزیابی می‌کنند، عوامل پایه‌ای پس این رشد را نمی‌شناسند. این رشد پیوند زیادی با تمهیدات لیبرالیزه‌کردن داخلی و خارجی دارد که فعالیت‌های اقتصادی داخلی را رونق داده است. هند تا حد زیادی به خاطر این تمهیدات به یکی از مکان‌های مطلوب سرمایه‌گذاران بین‌المللی (البته بیشتر در حوزه‌ مالی) بدل شد.

جریان سرمایه به داخل هند به رونق اعتبار خرده‌فروشی انجامید و همین امر، همراه با امتیازهای انحصاری مالی به افزایش مصرف در میان ثروتمندترین اقشار هندوستان انجامید. این امر به افزایش پیوسته در مجموع رشد GDP ختم شد، حتی وقتی که کاهش مخارج عمومی برای نیازهای اساسی، اشتغالزایی ضعیف و بحران کشاورزی دائمی باعث شده بود سهم دستمزدها از درآمد ملی کاهش یابد و تقاضای مصرف توده‌ها پایین بماند. بنابراین با افزایش قابل توجهی در گسترش فعالیت‌های مالی طرف بودیم، اگرچه شاخص‌های توسعه‌ انسانی در این کشور کماکان فاجعه‌بار باقی مانده‌اند.

داستان هندوستان تفاوت زیادی با داستان پرآوازه‌ توسعه‌ و گسترش به لطف ساختن حباب ندارد؛ همان داستان غم‌افزایی که کمر بسیاری دیگر از کشورهای نوظهور و درحال توسعه را خم کرد. با این حال، آینده‌ اقتصاد هند محکوم به فنا نیست. بر عکس، هندوستان ظرفیت بالقوه زیادی برای رشد دارد. اما برای به کار انداختن آن، باید استراتژی کنونی خود را به نفع رویکردی که دستمزدها را افزایش دهد و اشتغال‌آفرین باشد، کنار بگذارد.