معرفی سایت‌های «نامتعارف» پولی
آلن اس.بلیندر<br>اشاره: آلن اس.بلیندر استاد اقتصاد و روابط عمومی در دانشگاه پرینستون است. او سابقا یکی از اعضای مجمع مشاوران اقتصادی رییس‌جمهور و نایب رییس فدرال رزرو بود.
آلن اس.بلیندر
اشاره: آلن اس.بلیندر استاد اقتصاد و روابط عمومی در دانشگاه پرینستون است. او سابقا یکی از اعضای مجمع مشاوران اقتصادی رییس‌جمهور و نایب رییس فدرال رزرو بود. عرضه و تقاضا هنوز مثل سابق کار می‌کند. مزیت نسبی نیز همین‌طور است. اما به نظر من باید اکنون به دانش‌آموزان بیاموزیم که چه طور به وضع فاجعه‌بار پنج سال گذشته در افتادیم و چه‌طور تاحدی از آن بیرون آمده ایم. برای این کار، تدریس مبانی اقتصاد وظیفه‌ای است دشوارتراز پیش.
برای فهمیدن خاستگاه‌های بحران، ضروری است که عناوین زیادی را به مواد درسی خود بیفزایم که تا کنون نادیده گرفته شده اند. برخی از مثال‌ها به این قرار است: حباب قیمت دارایی (بحث درباره ترکیدن فاجعه‌بار حباب قیمت خانه)، اهرم مالی (شرح این موضوع که چرا در حیطه مالی با چنین دشواری‌ها و عکس‌العمل‌هایی طرف بوده ایم)، توزیع ریسک در نرخ بهره (توضیح افت و خیز رخ‌داده در هراس‌های ناشی از نظام مالی) و سرایت بیماری در سرتاسر بازار مالی. دیگر اقتصاددان‌ها نیز قطعا مواردی به این فهرست خواهند افزود. هر کدام از این عناوین موارد مفیدی را برای یادگیری در اختیار دانشجویان قرار می‌دهند. در این موضوع شکی نیست. اما از آنجا که نمی‌توان سال تحصیلی را طولانی‌تر کرد، پس باید مواردی نیز از مواد تدریس حذف شوند.
موارد درسی‌مان درباره سیاست پولی را باید به کل از نو تهیه کرد. به طور خاص، دانشجویان باید چیزهای جدیدی درباره سیاست‌های پولی «نامتعارف» بیاموزند.
آیا سیاست پولی «متعارف» را به خاطر دارید؟ فدرال رزرو با تولید ذخایر بانکی بیشتر رکود را کاهش می‌دهد (یعنی با «چاپ پول»)؛ بنابراین عرضه تقاضا و اعتبار را افزایش می‌دهد، زیرا بانک‌ها نمی‌خواهند ذخایر افزوده نگهداری کنند. بنابراین آنها با اعطای وام بیشتر از شر این ذخایر خلاص می‌شوند و این کار به کاهش نرخ بهره می‌انجامد. حالا این مورد را با واقعیت کنونی مقایسه کنید: بانک‌ها قانع می‌شوند که بیش از ۶/۱ تریلیون دلار را به عنوان ذخیره نگاه دارند و نرخ بهره را نزدیک صفر باقی نگه دارند. اکنون سیاست فدرال رزرو بیشتر بر نرخ بهره‌های درازمدت متمرکز است. نه، این سیاست پولی پدران شما نیست و شیوه قدیمی تدریس دیگر در این مورد فایده
ندارند.
انشتین گفته بود که همه‌چیز را باید تا حد ممکن ساده کرد، اما نه از آن بیشتر. اکنون به لطف بحران بخش «نه از آن بیشتر» جمله او اهمیت بسیار زیادی یافته است.
