دغدغه سرنوشت ۷ میلیاردمین شهروند جهان

نویسنده: بان کی مون

مترجم: هدی رودی*

منبع: پروجکت سیندیکیت

هفت میلیاردمین شهروند کره زمین چند روز پیش متولد ‌شد. کسی درباره شرایطی که این کودک، با آن روبه‌رو است، چیزی نمی‌داند فقط می‌توان گفت او به دنیایی پا گذاشته که مملو از تغییرات اقتصادی، محیط زیستی، جمعیتی، ژئوپولتیک و تکنولوژیک غیرمنتظره است. جمعیت جهان، از زمان تاسیس سازمان ملل یعنی سال ۱۹۴۵، تا به حال سه برابر شده است و این روند همچنان ادامه خواهد داشت. رشد بی‌رویه جمعیت با مشکلاتی نظیر کمبود آب، غذا، زمین کشاورزی و انرژی همراه است. اقتصاد جهانی هم از این مشکلات مصون نمانده و نمود آن را می‌توان در افزایش بیکاری، گسترش نابرابری‌های اجتماعی و ظهور قدرت‌های جدید اقتصادی مشاهده کرد.

این روند به گونه‌ای است که سرنوشت و آینده همه هفت میلیارد شهروند جهان را به هم گره می‌زند. هیچ ملتی به تنهایی توانایی مقابله با مشکلات و چالش‌های قرن بیست و یکم را ندارد و به نظر می‌رسد همکاری بین‌المللی در این زمینه یک نیاز همگانی محسوب می‌شود.

جلسات سالانه مجمع جهانی سازمان ملل متحد، فرصت مناسبی برای کشورهای جهان است تا بتوانند مسائل مورد علاقه خود را در آن مطرح کنند و در یک تلاش دسته جمعی برای نیل به آنها در طولانی‌مدت برنامه‌ریزی نمایند. زمانی‌ که تک‌تک ملت‌ها چالش‌هایی را به طور جداگانه‌ تجربه می‌کنند، نیاز به یک راهکار عمومی و جهان‌شمول احساس می‌شود که زندگی هفت میلیاردمین کودک و آینده او را در جهانی که براساس صلح پایدار آزادی و عدالت نباشد، تضمین نماید.

به این ترتیب قسمت دوم بحث را به ارائه ۵ راهکار کلی برای رسیدن به چنین آینده مطلوبی اختصاص می‌دهم:

راهکار نخست:

اولین و مهم‌ترین راهکار، بسترسازی به منظور توسعه اقتصادی پایدار است. نباید از این نکته غفلت کرد که غلبه بر مسائل و بحران‌های جهانی و دستیابی به اهدافی همچون «حفظ محیط زیست کره زمین»، «نجات انسان‌ها از فقر» و «داشتن رونق و رشد اقتصادی فزاینده»، معادل هم هستند و برای تحقق آنها سیاست‌گذاری یکسانی مورد نیاز است. به بیان دیگر باید تغییرات آب و هوایی، کمبود آب، فقدان انرژی، امکانات بهداشتی و سلامت، امنیت غذایی و توانمندسازی زنان را به صورت مرتبط و در یک چارچوب کلی بررسی کنیم. در این صورت، یافتن راه‌حل برای یکی از مشکلات گره‌گشای تمامی آنها خواهد بود.

راهکار دوم:

ممانعت و پیشگیری از ایجاد تنش، می‌تواند به عنوان راهکار دوم تلقی شود. در سال‌جاری، بودجه سازمان ملل برای حفظ صلح در جهان هشت میلیارد دلار است که می‌توان با گسترش میانجی‌گری‌های سیاسی، در صرف این گونه هزینه‌ها جلوگیری نمود. همان‌طور که این روش در کشورهای گینه، کنیا و قرقیزستان به صورت موفقیت‌آمیز تجربه شد.

راهکار سوم:

تلاش برای ساختن جهانی امن، راهکار سوم محسوب می‌شود. مسائل مهم در این زمینه، تلاش برای گسترش دموکراسی، چارچوب‌های حقوق حامی حقوق اولیه شهروندان و نیز صلح می‌باشد. در سال‌جاری توافقات مثبتی در زمینه ایجاد صلح در ساحل عاج، دارفور، مصر و چند کشور دیگر انجام شد،

اما جنگ و خونریزی در مناطق مختلف جهان همچنان باقی است!

در خاورمیانه نیز، معضلاتی در زمینه صلح وجود دارد. برای مثال، معضل فقدان دولت مستقل فلسطینی و نیز تنش‌های موجود بین فلسطینیان و رژیم صهیونیستی، نیازمند تدبیری منطقی و منصفانه است که در این میان سازمان ملل می‌تواند مرجعی برای حل این مساله باشد.

همچنین در ادامه این استراتژی می‌توان به ایجاد دولتی دموکراتیک در کشورهایی نظیر عراق، افغانستان، جمهوری دموکراتیک کنگو و سیرالئون فکر کرد و برای ایجاد جهانی فارغ از سلاح‌های هسته‌ای تلاش نمود.

راهکار چهارم:

راهکار بعدی، حمایت از تحولات مثبت سیاسی در کشورهای مختلف است. در سال‌جاری، شاهد تحولات چشمگیری در خاورمیانه و آفریقای شمالی هستیم و باید به کشورهای عرب برای رسیدن به فصلی نو همراه با امید و آرامش کمک شود.

به طور مثال در کشورهایی مانند لیبی و مصر، حمایت سازمان ملل برای ایجاد دولتی قانونی همواره با کارگزاران جدید، بسیار موثر خواهد بود. موضوع نگران‌کننده بعدی، وضعیت کشورهایی مانند سوریه و یمن است که در شش ماه گذشته شاهد افزایش خشونت در این کشورها بوده‌ایم. لازم است هر چه سریع‌تر چارچوبی برای پایان بخشیدن به این خشونت‌ها و توافق مسالمت‌آمیز طرف‌های درگیر طراحی شده و این ناآرامی‌ها و خشونت‌ها پایان یابد.

راهکار پنجم:

آخرین راهکار به مسائل جوانان و زنان اختصاص دارد. زنان که نیمی از جمعیت جهان را تشکیل داده‌اند، نیرویی بالقوه هستند که توانایی آنها در بسیاری از مناطق جهان به طور کامل مورد استفاده قرار نگرفته است. اشتغال زنان در بخش‌های مختلف همچون دولت، شرکت‌های تجاری و نیز سازمان‌های غیردولتی باید در اولویت قرار گیرد. در سال‌جاری برای اولین بار، سازمان ملل برنامه‌های قابل‌توجهی برای رسیدن زنان به موقعیت‌های مطلوب و احقاق حق آنها در سراسر جهان به اجرا درآورده است.

در نهایت هفت میلیارد شهروند دنیا با ادیان و پیشینه‌های متفاوت، خواهان رسیدن به جامعه‌ای ایده‌آل و فارغ از چالش‌ هستند. برای حل مشکلات جوامع، ‌استعدادهای فردی هر کشور باید در نظر گرفته شود و از آن برای حل مسائل جهان استفاده شود که با توجه به موضوعات مطرح شده، لزوم استفاده از چنین دستورالعملی به وضوح قابل‌ مشاهده است.

*hodaroodi@gmail.com