سال‌های وبا و قحطی
«دهه ۱۲۹۰... سال‌هاى وبایى، سال‌هاى قحطى، سال‌هاى مرگ. مردم براى زنده ماندن آدم مى‌کشند، به سگ و گربه هم ابقا نمى‌کنند، شایعه دم از آدم‌خوارى هم مى‌زند. جنگ عالمگیر است؛ ایران ظاهرا بى‌طرف است؛ اما وقتى توفان درمى‌گیرد بى‌طرف و باطرف نمى‌شناسد، خویش و بیگانه نمى‌شناسد. آتش چو گرفت خشک و تر مى‌سوزد. آتش به خانه ما هم مى‌رسد و از هیچ آتش‌نشانى خبرى نیست.
کشور آشفته است و بنابر معمول تاریخ، در این آشفتگی‌ها بار سختی‌ها و تلخی‌ها بر دوش مردم زحمتکشى است که نقشى در جریان اوضاع ندارند، اما تاوان خیانت‌ها و سستی‌هاى کسانى را که باعث آشفتگى اوضاع شده‌اند باید بپردازند، و مى‌پردازند: با مرگ، با گرسنگى، با آوارگى. در این سال‌ها است که من به‌دنیا مى‌آیم و بارى بر سنگینى بارى که خانواده‌اى تهیدست و بى‌سرپرست بر دوش مى‌کشد مى‌افزایم. کشور آشفته است، جولانگاه ارتش‌هاى بیگانه: روس، انگلیس، عثمانى. نان نیست، امنیت نیست، هیچ چیز نیست، اما شاه و شاهک‌ها همچنان هستند. هر گوشه‌اى از کشور در دست شاهکى است، و شاه در دست بیگانه و بیشتر در دیار بیگانه؛ مواجب ماهانه‌اش را از دولت فخیمه مى‌گیرد و بى‌توجه به نابسامانى اوضاع کشور در اروپا مى‌گردد. ترجیح مى‌دهد در اروپا لبوفروشى کند و شاه ایران نباشد. اما هست، سر ماه حقوقش را مى‌گیرد و به حساب مى‌ریزد و کارگزارانش در ایران غله املاکش را به بهاى گران به رعایاى اعلیحضرت مى‌فروشند و پولش را براى اعلیحضرت مى‌فرستند تا در بانک‌هاى مطمئن آنجا ذخیره کند. ایران ناامن است. آرى، ذخیره کند براى روز مبادا، که اگر به انگیزه آزادی‌خواهى هوس دموکراسى مطلق به سر مبارکش زد و دکه لبوفروشى گشود بساطش خالى از رونق نباشد!»
- از کتاب در جست‌وجوی صبح، خاطرات عبدالرحیم جعفری
- میرزاآقاخان و سرقت خزانه دولتی
- موضع ایران در قبال طرح صلح یمن
- جانسون: برای مقابله با کرونا باید مانند دولت جنگ عمل کرد
- سردار حاجیزاده: ناگفتهها درباره عینالاسد زیاد است
- سلطانی: مکانیسم ماشه به معنای پایان دیپلماسی و آغاز جنگ نیست/حفظ برجام مهمتر از امضای برجام بود/آمریکا دیگر قدرت مانور بالا ندارد
