تشکیل شورایعالی انقلاب فرهنگی
در روزهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران یکی از بحثبرانگیزترین رویدادها تشکیل ستاد انقلاب فرهنگی بود. این نهاد در سال ۱۳۵۹به فرمان امامخمینی(ره) تاسیس شد. همین ستاد در ۱۹ آذر سال ۱۳۶۳ با تغییرات عمده در ترکیب و وظایف به شورایعالی انقلاب فرهنگی مبدل شد. این شورا اهداف گوناگونی را در دستور کار خود داشت که همانگونه که از نام آن مشخص است، معطوف به وضع فرهنگی کشور بود و تلاش داشت شرایط فرهنگی را به شرایط انقلابی پیوند زده و از درون آن مناسباتی همگام با آرمانهای انقلاب استخراج کند.
به عبارت دیگر گسترش اسلام در زیست اجتماعی مردم در جهت اعتلای فرهنگ عمومی، پاکسازی محیطهای علمی و فرهنگی از افکار مادی و نمادهای غربی، تحول سیستم آموزشی کشور مبتنی بر فرهنگ اسلامی بهگونهای که امکان پرورش افراد متعهد و متفکر را فراهم آورد، تربیت نیروهای ماهر اعم از استادان و معلمان بهگونهایکه معتقد به اسلام و متعهد به استقلال کشور باشند، محافظت و تلاش در جهت احیای آثار ملی و اسلامی و نشر آثار و فرهنگ انقلاب اسلامی و انتشار و انتقال آن به خارج از مرزها از جمله اموری بود که در دستور کار این شورا قرار داشت. این شورا همچنین وظیفه داشت شکاف تاریخی میان حوزه و دانشگاه که از دیرباز زیر سایه جدایی مدارس سنتی دینی و مدارس نوین غربی پدید آمده بود را پر سازد. به علاوه کار تهیه طرحهای راهبردی گوناگون در زمینههای آموزشی و فرهنگی را برعهده داشت. همچنین تعیین ضوابط مربوط به تاسیس موسسات آموزشی و فرهنگی جدید و شرایط استخدام معلمان و استادان بر عهده آن قرار داشت. شورا باید کار پیگیری و نظارت بر انجام مصوبات خود را در سطح جامعه نیز دنبال میکرد. این شورا تاکنون به فعالیت خود ادامه داده است و برای عملیاتی ساختن برنامهها و اهداف خود اقدام به تاسیس سازمانها و نهادهای مختلفی از جمله سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی (سمت)، جهاد دانشگاهی، فرهنگستانهای گوناگون، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، هیات گزینش استادان، کمیته مرکزی انضباطی دانشجویان و هیات حمایت از کرسیهای نظریهپردازی و... کرده است.