رسم تقسیم غنایم بین پادشاه و سپاه
تفصیل تاریخ‌نامه طبری در این باب، حاکی از آن است که در ادوار باستان، غنایم ارزشمندی چون تاج و تخت که متعلق به شاه شکست‌خورده بود، از آن صاحب حکومت پیروز می‌شده است؛ سپس، بقیه اموال را بین سپاهیان تقسیم می‌کرده‌اند. بلعمی در این رابطه می‌آورد: «بهرام به لشکرگاه ترکان اندر آمد و آن مال و غنیمت ایشان فرمود تا همه را برگرفتند و تخت زرین و تاج وی برگرفت و مقدار آن مال خدای تعالی دانست... پس بهرام یک ماه به بلخ ببود و آن غنیمت‌های ترکان که یافته بود، گرد کرد آن چیز که به ملک هرمز خواست فرستادن بفرستاد و آنچه بر سپاه خویش قسمت بایست کردن، جد ا بنهاد تا ببخشد برایشان.»
بیهقی در تاریخ خود، شیوه تقسیم غنایم میان سلطان و سپاهیان را چنین شرح می‌دهد که سلطان مسعود غزنوی پس از پیروزی بر غوریان، اموال غنیمتی چون زر و سیم و برده را بر سپاهیان بخشید و از میان سلاح‌ها آنچه کارآمدتر بود، به سلطان تعلق گرفت و مابقی را همانند اموال دیگر بر لشکر قسمت کردند. با استناد به اخبار مورخان، می‌توان دریافت که در تقسیم غنایم، درجه و مرتبه سپاهیان لحاظ می‌شده است، چنان‌که براساس روایت تاریخ سیستان در جنگی غنیمت سواران سه‌هزار دینار و از آن پادگان یک‌هزار دینار بوده است.
