سناتوری از آرگون

(وینی لایمَن مورس (Wayne Lyman Morse) (تولد: ۲۰ اکتبر ۱۹۰۰- وفات: ۲۳ جولای ۱۹۷۴) از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۹ سناتور ایالات متحده از آرگون بود. وی به دلیل داشتن رویکرد استقلال ذهن به سیاست سرشناس و مخالف جنگ ویتنام بود. مورس در یک خانواده کشاورز در وِرونا در ویسکونسین که باورهای سیاسی «رابرت ام لا فولیت سِر» در ذهن بچه‌‌‌‌‌های آنها رسوخ کرده بود، متولد شد.

موریس در سال ۱۹۲۳ مدرک لیسانس خود را از دانشگاه ویسکونسین گرفت و مدرک فوق لیسانس خود را نیز یک سال بعد از همان دانشگاه دریافت کرد. او در سال ۱۹۲۸ مدرک حقوق خود را از دانشکده حقوق دانشگاه مینِسوتا گرفت. مورس عضو انجمن پی کاپا آلفا بود. در سال ۱۹۳۰ مورس در دانشگاه آرگون استادیار حقوق شد. از لحاظ شخصیتی همه او را به عنوان سخنگویی که همه را به هیجان می‌‌‌‌آورد و ذهن حقوقی با استعدادش می‌‌‌‌شناختند. او خیلی زود دانشیار، رییس دانشکده و در سال ۱۹۳۱ استاد تمام شد. در سال ۱۹۳۲ دانشگاه کلمبیا به وی دکترای افتخاری حقوق داد. در سال ۱۹۳۶ مورس جوان‌‌‌ترین رییس دانشکده حقوق در کشور در دانشگاه آرگون بود. وی در سال‌‌‌‌‌های بعد در کمیسیون‌‌‌‌‌های عمومی‌‌‌‌زیادی خدمت کرد از جمله روزولت او را استخدام کرد تا اختلاف میان کارگران را که تهدید به توقف تولید کشتی‌‌‌‌‌های جنگی طی جنگ جهانی دوم می‌‌‌‌کرد، برطرف کند.

در سال ۱۹۶۰ مورس جزو آخرین شرکت‌‌‌کنندگان در کاندیداتوری برای انتخابات حزب دموکرات برای ریاست جمهوری بود. هر چند که مبارزه انتخاباتی او در خارج از آرگون توجه کسی را چندان جلب نکرد و حتی به دست فراموشی سپرده شد. هنگامی‌‌‌‌که سناتور جان اف کندی سناتور هوبرت هامفِری را در ویسکونسین و انتخابات مقدماتی ویرجینیای غربی شکست داد بسیاری از مردم پیروزی او را در انتخابات مقدماتی تمام شده می‌‌‌‌دانستند. با این حال کندی باز هم در انتخابات مقدماتی می‌‌‌‌مریلند و آرگون با مورس مقابله کرد. هنگامی‌‌‌‌ که مورس وارد رقابت شد بیشتر دموکرات‌‌‌‌‌های برجسته آرگون از دیگر کاندیداها حمایت می‌‌‌‌کردند. اِدیت گرین بانوی عضو کنگره آمریکا رییس جلسه کندی در آرگون بود و سناتور ایالات متحده و عضو سابق کمیته DNC مونروی سویتلند که مورس را ترغیب به تغییر حزب کرده بود، سازمان دهنده مبارزات انتخاباتی کندی بود. رییس جلسه مبارزات انتخاباتی مورس اوردی پینکنی از بِند بود که کارمند او و استاد دانشگاه بود. کندی هر دو انتخابات مقدماتی را به راحتی برد و همه نمایندگان آرگون در همایش حزب دموکرات در لس آنجلس از کندی حمایت کردند. مورس پس از اینکه حوزه‌‌‌‌‌های مریلند و آرگون را از دست داد تصمیم گرفت در همایش حضور یابد و همسرش به راحتی در آرگون در اتاق نشیمن نشسته بود و از تلویزیون همایش را تماشا می‌‌‌‌کرد.

در سال ۱۹۶۴ مورس یکی از دو سناتور ایالات متحده بود که علیه «گولف آو تانکین رزلوشن» رای داد (نفر دیگر اِرنست گرونینگ از آلاسکا بود) که اجازه توسعه درگیری آمریکا را در جنگ ویتنام می‌‌‌‌داد. طی سال‌‌‌‌‌های آتی مورس یکی از صریح‌‌‌ترین منتقدان کشور درباره جنگ ویتنام بود. در سال ۱۹۶۶ او به یک انجمن دانشجویی گفت که دوست دارد ببیند چنین اعتراض‌‌‌‌‌هایی در سر تا سر کشور به صد ها مورد افزایش یابند. در انتخابات مجلس سنا در سال ۱۹۶۶ مورس بسیاری از اعضای حزب خودش را به دلیل حمایت از فرماندار جمهوریخواه آرگون مارک هاتفیلد در مقابل کاندیدای حزب دموکرات روبرت دانکِن که از اعضای کنگره نیز بود به دلیل حمایت دانکن از جنگ ویتنام، به خشم آورد. هاتفیلد در آن رقابت برنده شد و دانکن در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در سال ۱۹۶۸ با مورس به رقابت پرداخت. در کاندیداتوری مجدد، مورس با اختلاف بسیار کم برنده شد. مورس در انتخابات عمومی ‌‌‌‌سال ۱۹۶۸ در مقابل نماینده ایالت باب پکوود مغلوب شد و کرسی خود را به او واگذار کرد.

مورس سال‌‌‌‌‌های باقیمانده عمرش را به تلاش برای بازیابی عضویتش در مجلس سنای ایالات متحده گذراند. وی در سال ۱۹۷۲ دوباره در انتخابات شرکت کرد و در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات بر دشمن قدیمیش روبرت دانکن چیره شد اما در انتخابات عمومی‌ ‌‌‌به مارک هاتفیلد باخت. مورس در سال ۱۹۷۴ دوباره با پکوود به رقابت پرداخت اما پیش از انتخابات عمومی‌‌‌‌ از دنیا رفت.