مریل، رییس بزرگترین شرکت کارگزاری در جهان

چارلز ادوارد مریل (Charles Edward Merrill)

(تولد: ۱۹ اکتبر ۱۸۵۵- وفات: ۶ اکتبر ۱۹۵۶) انسانی بشر دوست و کارگزار بورس و یکی از موسسان مریل لاینچ‌اند کمپانی (که سابقا چارلز‌ای مریل اند کو نامیده می‌شد) بود.

چارلز‌ای مریل پسر فیزیکدان چارلز مریل و آوکتاویا (ویلسون) مریل در گرین کاو اسپرینگز فلوریدا جایی که سال‌های اولیه کودکی‌اش را گذراند، متولد شد. در سال ۱۸۹۸ خانواده به ناکسویلِ تِنِسی نقل مکان کردند اما پس از یک سال دوباره به فلوریدا بازگشتند و در جکسونویل ساکن شدند. پس از اینکه مدرسه‌اش در آتش سوزی بزرگ سال ۱۹۰۱ خسارت دید، والدینش تصمیم گرفتند او را به آکادمی آمادگی برای کالج که توسط دانشگاه جان بی اِستِتسون اداره می‌شد بفرستند. مریل از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۳ در آنجا تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۳ که سال آخر دبیرستانش بود به آکادمی وُرسِستِر منتقل شد. او پس از اینکه دو سال در کالج آمهِرست بود از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ را در دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان تحصیل کرد. وی در سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ در پَچوگ پلایمَوث میلز و در سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۳ در جورج اچ بِر اند کو در شهر نیویورک کار کرد و سپس در سال ۱۹۱۴ چارلز‌ای مریل اند کو را تاسیس کرد و سپس نام آن را به مریل لاینچ اند کمپانی تغییر داد.

مریل و دوستش ادموند سی لاینچ کمپانی مریل لاینچ را در سال ۱۹۱۵ ایجاد کردند. مریل از راه سرمایه‌گذاری پول در می‌آورد. او ادغام سال ۱۹۲۶ را که سبب ایجاد فروشگاه زنجیره‌ای مواد غذایی سیف وی شد سازماندهی کرد و مریل لاینچ خدمات سرمایه‌گذاری بانکی را برای سیف وی فراهم کرد تا سرمایه مالی برای تاسیس دیگر شعبه‌ها فراهم شود. در سال ۱۹۳۱ سیف وی به بیش از ۳۵۰۰ فروشگاه در سرتاسر ایالات متحده افزایش یافت. در سال ۱۹۲۹ مریل انتظار سقوط بازار سهام را داشت بنابراین پیش از وقوع رکود بزرگ مقدار زیادی از سهام خود را فروخت. وی دست به دامان رییس جمهور کالوین کولیج (که مانند مریل دانش آموخته آمهِرست بود) شد تا ضد سرمایه‌گذاری‌های مخاطره‌آمیز و احتکار سخن بگوید، اما کولیج توجهی به او نکرد.

به علاوه مریل، کارمزد خرید سهام خود را با‌ای اِی پیِرس‌اند کو ادغام کرد و از طریق آن مریل لاینچ اند کو را دوباره سازماندهی کرد تا روی سرمایه‌گذاری‌های بانکی تمرکز کند. در پی این سازماندهی دوباره مریل قادر بود وقت بیشتری برای تمرکز روی رشد مجدد سیف وی جایی که وی بزرگترین سهامدار آن باقی ماند بگذارد. آن زمان داماد و نوه اش شرکت را اداره می‌کردند. مریل همچنین در موسسه اِس اِس کِرِج، پیشگام موسسه کِمارت، سرمایه‌گذار اصلی بود.

در سال ۱۹۳۶ درست پیش از شروع جنگ جهانی دوم، ‌ای اِی پیِرس اند کو به سراغ مریل آمد و از وی خواست تا در آنجا سرمایه‌گذاری کند و کنترل کارمزد خرید سهام را در اختیار گیرد. مریل موافقت کرد اما شرط کرد که نام کمپانی را به مریل لاینچ‌ای اِی پیِرس اند کو تغییر دهند. مریل متقاعد شد که میانگین آمریکایی‌هایی که می‌خواستند سرمایه‌گذاری کنند باید قادر باشند سهمی از بازار سهام را بخرند که سابقا تفریحگاه توانگران بوده. وی به کارمندانش دستور داد سمینار‌هایی برگزار کنند که در آنها زن‌ها و شوهرها بتوانند بچه‌هایشان را در اختیار مراکز نگهداری کودکان بگذارند در حالی که می‌آموزند چگونه آنها هم می‌توانند سرمایه‌گذاری کنند. سیاست بازاریابی مریل فوق العاده موفق بود. همه سرمایه‌گذاران کوچک به کمپانی وفادار ماندند. اگر چه نوآوری‌های شرکت از وال استریت سرمشق گرفته است اما جایگاه آن را به عنوان بزرگترین شرکت کارگزاری در جهان مستحکم کرده است. هنگام مرگ مریل در سال ۱۹۵۶، شرکت ۱۱۵ دفتر در ایالات متحده، بیشتر از ۱۰۰ شریک و ۵۷۰ کارمند داشت و هر روز بیش از ده درصد معاملات بورس (بازار) سهام را انجام می‌داد.

هر سه فرزند مریل از سپرده‌هایی که پدرشان از کودکی به آنها اختصاص داده بود غنی بودند و هر گاه پدرشان از آنها درخواست می‌کرد، آنها با کمال میل از دریافت هرگونه میراث اضافی (در ازای صد دلار) چشم پوشی می‌کردند. بنابراین دارایی مریل ابزار بشر دوستی شد. وی هزینه مرکز علمی مریل در کالج آمهرست و دانشکده مریل در دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز را که در سال ۱۹۶۸ ساخته شد، پرداخت کرد.