خانه جهانی وکلا - ۲۳ مهر ۸۷

کوتر و یولن

ترجمه و تلخیص: علی سرزعیم

d. وظیفه افشاگری، تقلب و خدعه

نوع دیگر اطلاعات، اطلاعات زیانبار است. یعنی اطلاعاتی که نشان دهد استفاده از کالای مورد مبادله چه زیان‌هایی برای خریدار به همراه خواهد داشت. در این موارد فروشنده باید چنین اطلاعاتی را منتقل کند در غیر این صورت باید ضرر و زیان خریدار را جبران کند. مثلا کسی خانه‌ای فروخته اما خریدار بعد از مدتی متوجه می‌شود که موریانه دارد این خانه را خراب می‌کند، اما فروشنده این نکته را به خریدار نگفته است. در این موارد فروشنده شاید دروغ نگفته باشد، اما اطلاعات کامل را هم نداده و زیان زیادی را متوجه خریدار می‌کند. حکم دادگاه‌ها جبران این ضرر و زیان و لزوم اظهار چنین اطلاعاتی است. دلیل این امر این است که فروشندگان انگیزه یابند هرچه سریع‌تر مشکلات خانه خود را حل کنند چون ممکن است اگر بگذارند تا کار به دادگاه بکشد و بعد جریمه شوند، میزان تخریب خانه بیشتر شود. علاوه بر این، چنین احکامی می‌تواند افراد را در برابر مبادلات آتی خاطر جمع نماید. در حقوق عرفی سنتی، سکوت فروشنده دلیل بر دروغ گویی یا خدعه حساب نمی‌شد و نمی‌توانست زمینه جبران ضرر و زیان را فراهم کند، اما در حقوق عرفی جدید فرض بر این است که فروشنده طوری رفتار کرده که خریدار گمان کرده خانه فروخته شده بدون اشکال است، یعنی به نحوی از انحاء دروغ گفته شده است.

e. بی وجدانی

بی‌وجدانی جدیدترین شکل نقض کننده قرارداد است و البته بسیار دردسرزا است. دو نوع بی وجدانی متصور است: بی وجدانی محتوایی و بی وجدانی فرآیندی. بی وجدانی محتوایی قیمتی است که اصلا متناسب با ارزش بازاری یک کالا نباشد. بی‌وجدانی فرآیندی شامل فرآیندها و شرایطی در چانه‌زنی می‌شود که مغایر با اصول انصاف است. به یک معنا بی وجدانی محتوایی ناظر به نتیجه است و بی وجدانی فرآیندی ناظر به اصل فرآیند. این سرفصل با توجه به قدرت چانه‌زنی پایین فقرا مطرح شده است. مثال معروف پرونده ویلیام در مقابل اسباب منزل واکر-توماس است. فردی یک یخچال از فروشنده به صورت قسطی خرید و خود یخچال به عنوان وثیقه مورد استفاده قرار گرفت. هنوز قسط آن تمام نشده بود که خریدار یک تلویزیون نیز از وی خرید.