گستاخی برای برنده شدن در مبارزات انتخاباتی

ادموند استویبر متولد ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۱ سیاستمداری آلمانی است و رییس سابق مجلس وزرا در ناحیه باواریا و رییس اتحادیه اجتماعی مسیحیان (سی اس یو) است. وی پس از اینکه برای هفته‌ها در حزب خودش مورد انتقاد قرار گرفت، در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۷ اعلام کرد که قصد کناره‌گیری از سمت ریاست مجلس وزرا و ریاست حزبش را دارد.ادموند استویبر در اوبرادورف، در ناحیه رزنهیم باواریا متولد شد. وی پیش از ورود به عرصه سیاست در سال ۱۹۷۴ وکیل بود و در دانشگاه رجنزبرگ مشغول به کار بود. استویبر یک کاتولیک است و همسرش کارین استویبر است. آنها سه فرزند با نام‌های کونستانزه (۱۹۷۱)، ورونیکا (۱۹۷۷) و دومینیک (۱۹۸۰) دارند.استویبر مدرک دیپلم خود را از دبیرستان رزنهیم در سال ۱۹۶۱ دریافت کرد. وی بعد از انجام خدمت سربازی به مطالعه علوم سیاسی پرداخت و سپس در پاییز ۱۹۶۲ در رشته حقوق در مونیخ به تحصیل پرداخت. وی در سال ۱۹۶۷ در امتحان حقوق با موفقیت قبول شد و سپس در دانشگاه رجنزبرگ در زمینه حقوق جزا و حقوق اروپای شرقی به تدریس پرداخت. وی در زمینه حقوق فقهی دکترای افتخاری دریافت کرد و سپس در سال ۱۹۷۱ دومین امتحان را نیز با موفقیت پشت سر گذاشت.استویبر در سال ۱۹۷۸ به عنوان دبیرکل اتحادیه اجتماعی مسیحیان انتخاب شد، سمتی که تا سال۱۹۸۲ بر عهده داشت و از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ معاون وزیر ناحیه باواریا بود و سپس به عنوان وزیر آن تا سال ۱۹۸۸ خدمت کرد. ازسال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳ به عنوان وزیر امور داخلی انجام وظیفه کرد و در مه ۱۹۹۳ پارلمان باواریا او را به عنوان رییس وزرا انتخاب کرد. همچنین وی در سال‌های ۱۹۹۵و ۱۹۹۶ به عنوان رییس باندسرات انجام وظیفه کرد. او در سال ۱۹۹۸ رییس اتحادیه اجتماعی مسیحیان شد.استویبر در سال ۲۰۰۲ برای صدراعظمی کاندید شد و با گرهارد شرودر به رقابت پرداخت. وی درباره این انتخابات اظهار کرد: «این انتخابات مانند مسابقه فوتبال است که اکنون نیمه دوم بازی است و تیم من دو بر صفر جلو افتاده است.» با این حال در روز انتخابات همه چیز تغییر کرد.گرهارد شرودر تنها با اختلاف ۶هزار رای بار دیگر از طرف پارلمان در ائتلافی با حزب سبز به عنوان صدر اعظم انتخاب شد. بسیاری از مفسران این مساله را به علت واکنش استویبر به جریانات آلمان شرقی می‌دانند. به علاوه شرودر با گرفتن موضع فعال در مقابل آمریکا به دلیل به راه انداختن جنگ عراق خود را از رقیبش متمایز کرد.استویبر بیشتر در وطن خود باواریا احساس لذت می کند تا در بقیه آلمان، جایی که رهبر سی دی یو، آنجلا مرکل شهرت بیشتری دارد. از جمله دلایل آن: مارکل از محافظه کار‌های مالی، اما سیاست اجتماعی تر و آزادیخواهانه‌تر حمایت می کند، استویبر از سوی دیگر به رویکرد محافظه‌کاری هم برای امور مالی و هم برای امور اجتماعی تمایل دارد.استویبر به عنوان رییس ناحیه باواریا، به دلیل حمایت از کاهش تعداد پناهندگان به آلمان مشهور است، مساله‌ای که انتقادات را بیشتر کرد و سبب شد او را زنوفوبیک (فرد منفور و ترسناک در یک کشور در نزد افکار عمومی)، ضد ترک و ضد اسلام بنامند.

در اواخر دهه ۱۹۹۰ او از شرودر صدر اعظم فدرال به خاطر گفتن اینکه او برای آلمانی‌ها و مردم ساکن آلمان به شدت تلاش می‌کند، انتقاد کرد. اظهارات استویبر انتقادات شدیدی را در مطبوعات برانگیخت. او مخالف سرسخت پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا است و ادعا می‌کند فرهنگ غیر مسیحی آن اتحادیه را ضعیف می کند.

طی مبارزات انتخاباتی انتخابات عمومی ۲۰۰۵، استویبر با سخنرانی که در ابتدای آگوست ۲۰۰۵ در ناحیه فدرال بیدن ورتمبرگ انجام داد، باعث ایجاد مجادله شد. او اظهار کرد: «من نمی‌پذیرم که دوباره آلمان شرقی تصمیم گیرد که چه کسی صدراعظم آلمان شود.» مردم نواحی فدرال آلمان از اظهارات او ناراحت شدند. در حالی که سی اس یو تلاش می‌کرد آن را برداشتی غلط جلوه دهد، استویبر بار دیگر اظهار کرد: «اگر همه جا مانند باواریا بود، دیگر مشکلی وجود نداشت. متاسفانه هیچ کس در آلمان به اندازه مردم باواریا باهوش نیست.»