همزاد انقلاب

در سال ۱۹۳۴ در چنین روزی اکبر هاشمی رفسنجانی، سیاستمدار ایرانی متولد شد.

هاشمی رفسنجانی، متولد۳ شهریور ۱۳۱۳ خورشیدی، (۲۵ اوت ۱۹۳۴ میلادی) از بانفوذترین شخصیت‌های سیاسی ایران است. وی در جایگاه‌های مختلفی مانند ریاست مجلس شورای اسلامی و ریاست جمهوری اسلامی ایران (بین سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶) حضور داشته و هم‌اکنون ریاست مجلس خبرگان رهبری و مجمع تشخیص مصلحت نظام را بر عهده دارد. هاشمی رفسنجانی از ابتدای دهه چهل شمسی در کنار آیت‌الله امام خمینی(ره) به مخالفت با محمدرضا پهلوی، شاه سابق ایران برخاست.

وی از تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۶۸ (۱۷ اوت ۱۹۸۹) تا ۱۳۷۶ (۱۹۹۷) طی دو دوره رییس جمهور ایران بود. او اولین رییس جمهوری بود که پس از پایان رسمی دوره‌اش کنار رفت: زیرا از بین رییس‌جمهوران قبلی ابوالحسن بنی‌صدر در میانه کار به اتهام بی‌کفایتی و خیانت برکنار شده بود، محمدعلی رجایی ترور شده بود و آیت‌الله خامنه‌ای به مقام رهبری رسیده بود.

در آذر ۸۵ هاشمی در انتخابات دوره چهارم مجلس خبرگان به عنوان نفر اول از حوزه انتخابیه تهران موفق به ورود به مجلس و سپس در تاریخ ۱۳ شهریور ۱۳۸۶ به ریاست مجلس خبرگان رهبری انتخاب شد.

هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۵۸ ترور شد اما با مداخله همسرش جان سالم به در برد. او از تنها ازدواج خود دارای سه پسر به نام‌های محسن، مهدی و یاسر و دو دختر به نام‌های فاطمه و فائزه هاشمی است. از این بین تنها فائزه هاشمی وارد سیاست شد و یک بار نماینده مجلس شورای اسلامی و سپس سردبیر روزنامه زن شد. فاطمه هاشمی نیز اکنون رییس بنیاد امور بیماری‌های خاص است و محسن هاشمی ریِیس قطار شهری تهران (مترو) .

از تالیفات هاشمی رفسنجانی کتابی است با عنوان «امیرکبیر قهرمان مبارزه با استعمار» که در آن به زندگی و وقایع دوران امیرکبیر می‌پردازد. دیگر اثر مهم وی، «تفسیر راهنما» است که از تفاسیر موضوعی قرآن بوده و بخشی از آن از مجموعه فیش‌های تهیه شده در زندان دوره پهلوی فراهم آمده است. «مجموعه خاطرات روزانه هاشمی» نیز که به نام‌های مختلف به چاپ رسیده، کتابی است جالب و جنجال برانگیز. در سال ۱۳۸۶ از تجدید چاپ چهارمین مجلد از این مجموعه که به خاطرات سال ۱۳۶۳ می‌پرداخت جلوگیری شد. وقایع‌نگاری سال‌های پیش از انقلاب با نام «دوران مبارزه» و همچنین ترجمه کتاب معروف اکرم زعیتر با نام «سرگذشت فلسطین» از دیگر آثار اوست. همسر وی، عفت مرعشی، از نوادگان سید محمد کاظم طباطبایی یزدی است.

از گفته های او:

«اگر بخواهیم از نفت رها شویم، می‌توانیم. یکی از راه‌های رهایی از نفت توسعه صنایع زیر مجموعه نفت است، مثل پتروشیمی. حتی برای ذغال سنگ این اتفاق افتاد و در اصفهان با ساختن پالایشگاه قطران از مواد غیرقابل استفاده و ضایعات ذوب آهن فرآورده‌های ارزشمندش را تولید کردیم. برای ما راحت است که از نفت موجود، کار، شغل و صنعت خود را رونق دهیم.

اگر ما این کار را نکنیم بعد از مدتی مجبور می‌شویم همین محصولات را از کشورهای دیگر بخریم و در حقیقت آنها نفت خام ما را از ارزان تهیه می‌کنند و چند برابر قیمت به خودمان می‌فروشند. ما به دلیل اینکه سرمایه‌اش را داریم، نیروی انسانی داریم، تقاضای آن را هم داریم. از طرف دیگر بازار فروش آن را داریم فقط باید در این عرصه وارد شویم و نفت را به عنوان سرمایه به اندازه نیاز بفروشیم و بیشتر در عرصه فرآورده‌های جانبی به کار گیریم. تا نسل‌های بعدی ما هم بتوانند از این سرمایه خدادادی استفاده کنند و کشور به سمت صنعتی شدن حرکت کند. این کارها سخت نیست تنها همت بلند می‌خواهد.»