آری به مرسی: نه به معضلات

نویسنده: کریستن استیلت

اشاره: کریستن استیلت دانشیار حقوق و تاریخ در دانشگاه نورثرن وسترن است. او همچنین کتاب «قانون عملی اسلام: تجربه‌های هرروزه در مصر مملوک» را تالیف کرده است و اکنون در قاهره پژوهشگر بنیاد کارنگی است. مصری‌ها بر سر انتخاب رییس‌جمهور آینده‌ خود دچار شکاف و اختلاف شده اند و محمد مرسی برای متحدکردن مصریان دوران سختی را پیش رو خواهد داشت.

مرسی تنها ۷/۵۱ درصد رای‌ها را به خود اختصاص داده و رای‌های شفیق ۲/۴۸ بوده است. اما این اعداد گمراه‌کننده هستند، زیرا رای به هر یک از طرفین صرفا به معنای قبول وی نبوده بل به معنای طرد طرف دیگر هم بوده است.

در نتیجه، مرسی نمی‌تواند انتظار حمایت از سوی تک تک افرادی را داشته باشد که به وی رای داده‌اند ـ مگر افرادی که دور اول او را برگزیده‌اند. یکی از مهم‌ترین حرف‌هایی که بین دور اول و دور دوم انتخابات بین مردم رد و بدل می‌شد، این بود که انقلاب با زمامداری مرسی بهتر حفظ خواهد شد، زیرا او در رژیم قبلی نبوده و بنابراین گزینه‌ بهتری از شفیق است.

به طور مشابه، کسانی که به شفیق رای داده‌اند، ضرورتا طرفداران این بازمانده‌ رژیم مبارک یا طرفداران شورای عالی نظامی نبوده اند. آنها به دلایل خاص خویش به مرسی رای نداده‌اند (مثلا برخی از اقلیت‌های قومی، دینی یا جنسی یا برخی از سکولاریست‌ها). بنابراین بهترین بخت مرسی برای متحد کردن مصر چنین است: او باید وحدت مصر را با تمرکز بر زنان و مسیحیان آغاز کند و به آنها مقام‌های رده‌بالا در دولت خود اعطا کند و پس از آن نیز بر رشد اقتصادی متمرکز شود. وضعیت وخیم اقتصادی مصر همه را تحت تاثیر قرار می‌دهد و بنابراین بهبود آن نیازمند تمهیدات جدی است. اگر او بتواند اوضاع اقتصاد را به هر نحوی بهبود بخشد و زنان و مسیحیان را به طور جدی وارد عرصه‌ سیاست کند، آنگاه قطعا محبوبیت بسیار بالاتری

خواهد یافت.