عصر سخت کفش تبریز
دنیای اقتصاد – تبریز – سیما نیک‌رفتار : چرم تبریز و کفش‌های تولیدی در آذربایجان شرقی که توانسته افزون بر ۴۰ هزار نفر را در این حوزه به اشتغال وادارد مدتی است با مشکلات ریزودرشت دست‌وپنجه نرم می‌کند. گفتنی است که بیش از ۶۰ درصد کفش ایران در تبریز تولید می‌شود، همچنین بیش از ۹۰ درصد کفش چرمی دست‌دوز حاصل هنرنمایی مردمان این استان است. تبریز به‌عنوان پایتخت چرم و کفش کشور، قطب تولید این کالا در کشور است و نخستین کارخانه مدرن چرم‌سازی در این شهر در سال ۱۳۱۰ تاسیس و در سال ۱۳۱۱ به بهره‌برداری کامل رسید.
بیش از ۴۰ هزار نفر هم در کار تولید کفش تبریز فعالیت دارند و بیش از ۴ هزار تولیدی بزرگ و کوچک در تبریز در حال تولید انواع کفش برای مردم ایران و سایر کشورها هستند. در دهه‌های اخیر صنعت کفش در تبریز همگام با تحولات در جوامع صنعتی و سوق دادن به‌سوی ماشینی شدن و استفاده از مواد مصنوعی به‌عنوان یک ضرورت وارد میدان استفاده از فناوری جدید برای تولید کفش شده است، متاسفانه طی دو سال اخیر بین ۲۰ تا ۳۰ درصد واحدهای تولیدی از زنجیره تولید حذف‌شده‌اند و مجموعه‌های باقی‌مانده هم با ۴۰ تا ۵۰ درصد ظرفیت خودکار می‌کنند این در حالی است که با افزایش قیمت ارز و سایر نوسان‌های قیمتی، صنف کفش با چالش‌های جدی‌تری روبه‌رو شده است. کهنه و فرسوده بودن ماشین‌آلات و تجهیزات، به‌روز نشدن مهارت مدیران و کارگران و نیز تبعات تحریم‌های اقتصادی از دیگر مشکلات این صنعت هستند. مشکل دیگری که این روزها کاروبار کفش‌دوزان تبریزی را دست‌خوش خود قرار داده است کمبود مواد اولیه و چرم برای ادامه کار و بقا در بازار است. رئیس اتحادیه کفاشان تبریز بابیان اینکه ۴۰ هزار نفر در تبریز به‌صورت مستقیم در صنعت کفش فعالیت می‌کنند و بیش از ۱۱۰ هزار نفر نیز در این شهر از این صنعت ارتزاق می‌کنند، تصریح می‌کند: زنده نگاه‌داشتن این صنعت حمایت بیشتر مسوولان کشوری و استانی را می‌طلبد.
