بازارهای پیش‌بینی؛ برگ برنده برای بانکداری مرکزی

گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد- نسیم بنایی: نشریه اکونومیست در گزارشی می‌گوید آمریکایی‌ها عاشق شرط‌بندی‌اند. حجم معاملات در «کالشی» و «پُلی‌مارکت»، دو پلتفرم محبوب شرط‌بندی همتا‌به‌همتای آن‌ها، سال گذشته از ۵۰ میلیارد دلار فراتر رفت؛ رقمی که در سال پیش از آن ۱۶ میلیارد دلار بود.

بیشتر این شرط‌بندی‌ها به ورزش مربوط می‌شود؛ اما شرط‌بندان روی همه‌چیز، از آب‌وهوای واقعی گرفته تا فضای سیاسی و حتی شرایط اقتصادی (که مایه خوشحالی اقتصاددانان است) شرط می‌بندند. شرط‌بندی روی موضوعاتی مانند رشد رسمی تولید ناخالص داخلی، آمار اشتغال و تورم، هنوز تنها ۱ تا ۲ درصد از معاملات این دو پلتفرم را تشکیل می‌دهد؛ با این حال، این بخش اکنون آن‌قدر بزرگ شده که توجه یک بازیگر عظیم را جلب کند: فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا).

البته فدرال رزرو خودش وارد این شرط‌بندی‌ها نشده است. اما در عوض، کم‌کم با دقت به شرط‌هایی که دیگران می‌بندند توجه می‌کند. در مقاله‌ای تازه، آنتونی دیرکس از فدرال رزرو به همراه دو همکارش بررسی کرده‌اند که آیا «کالشی» می‌تواند در کنار داده‌های گوناگونی که هم‌اکنون در اختیار بانک مرکزی است، از نظرسنجی‌ها و بازارهای مالی گرفته تا مدل‌های اقتصادی داخلی و غیره، ابزار مکملی باشد یا نه. نتیجه‌گیری آن‌ها این است که برای فدرال رزرو، بازارهای پیش‌بینی بسیار امیدوارکننده به نظر می‌رسند.

نویسندگان مقاله ابتدا دقت پیش‌بینی‌های کالشی را بررسی می‌کنند. آن‌ها دریافتند که این بازار پیش‌بینی، در برآورد اینکه نرخ بهره معیار فدرال رزرو در یک ماه مشخص به کجا خواهد رسید، از ابزارهای متعارفی مانند قراردادهای آتی و اختیار معامله عملکرد بهتری دارد. ضرایب و احتمالات کالشی اغلب دامنه‌ای از نتایج محتمل را ارائه می‌کرد که از این ابزارها دقیق‌تر بود.

در موارد دیگر، مانند برآورد رشد تولید ناخالص داخلی یا نرخ بیکاری، اساساً گزینه‌های بازارمحور مشابهی وجود ندارد. نظرسنجی‌هایی که تلاش می‌کنند انتظارات مربوط به چنین شاخص‌هایی را ثبت کنند، از جمله نظرسنجی‌های خود فدرال رزرو، گاهی هفته‌ها یا بیشتر زمان می‌برند تا گردآوری شوند. وقتی هم آماده انتشار می‌شوند، ممکن است دیگر از تاریخ مصرفشان گذشته باشد.

دیرکس و همکارانش اشاره می‌کنند که مزیت احتمالات کالشی این است که همواره در دسترس هستند و به‌طور مداوم به‌روزرسانی می‌شوند. بهتر از آن، به نظر می‌رسد این پیش‌بینی‌ها دست‌کم برای بیکاری و تورم هسته، که قیمت‌های پرنوسان غذا و انرژی را حذف می‌کند، به همان اندازه خوب‌اند که پیش‌بینی‌های اجماعی تحلیلگران که بلومبرگ گردآوری می‌کند. درباره تورم سرفصل یا همان تورم کلی، کالشی باز هم عملکرد بهتری نشان می‌دهد.

البته کالشی بی‌خطا نیست. احتمالاتی که از قراردادهای مرتبط به دست می‌آیند، مثلاً درباره انتظارات رشد اقتصادی و احتمال رکود، گاهی با هم سازگار نیستند. با وجود جهش در فعالیت، حجم معاملات هنوز در بسیاری مواقع آن‌قدر اندک است که حتی شرط‌هایی نسبتاً کوچک، مثلاً ۵۰۰ دلاری، هم می‌توانند قیمت‌ها را جابه‌جا کنند. هرچه معامله‌گران حرفه‌ای بیشتری وارد این پلتفرم شوند، نقدشوندگی افزایش خواهد یافت؛ اما در عین حال ممکن است همبستگی این بازار با پیش‌بینی‌های حرفه‌ای هم بیشتر شود. همین حالا هم به نظر می‌رسد برخی از احتمالات کالشی بیش از حد از برآوردهای به‌روزتر GDPNow که توسط شعبه آتلانتای فدرال رزرو تهیه می‌شود، تبعیت می‌کنند.

حسابدارانِ بخت و اقبال

بعید است هیچ‌یک از این کاستی‌ها، فدرال رزرو را از توجه نزدیک‌تر به کالشی منصرف کند. رئیس جدید فدرال رزرو، کوین وارش، از طرفداران شاخص‌های اقتصادی بی درنگ است و از این‌که سیاست‌گذاران با اضطراب در انتظار داده‌های عقب‌نگر و کهنه حساب‌های ملی بمانند، انتقاد کرده است؛ داده‌هایی که او آن‌ها را نشانه‌ای از «دقت کاذب و رخوت تحلیلی» توصیف کرده است.

هرچند او ظاهراً به‌طور علنی و با ذکر نام، از بازارهای پیش‌بینی به‌عنوان منبع جایگزین داده دفاع نکرده، اما سخت می‌توان تصور کرد که از بررسی این بازارها توسط کمیته تعیین نرخ بهره در تصمیم‌گیری‌هایش استقبال نکند.

دیرکس و همکارانش هم مشتاق‌اند این اتفاق رخ دهد. این سه نفر، «در صورت دریافت تأیید»، در حال ساخت یک وب‌سایت هستند تا دانلود، تفسیر و استفاده از داده‌های مربوط به قراردادهای منفرد کالشی را آسان‌تر کنند. احتمال این‌که از سوی وارش چراغ سبز بگیرند، بالاست. کسی مایل است روی خلافش شرط ببندد؟