ارزش بازار استیبلکوینها به ۳۰۰میلیارد دلار رسید
نقشه کریپتویی «بسنت» برای نجات آمریکا
دولت آمریکا این روزها با یک پرسش مهم روبهروست، اینکه چگونه میتواند بدهی سنگین خود را مدیریت کند، بدون آنکه هزینه استقراض افزایش یابد و فشار بیشتری به بازار اوراق وارد شود؟ اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، برای پاسخ به این پرسش سراغ تغییر ترکیب بدهی دولت رفته است. وزارت خزانهداری قصد دارد بازخرید اوراق بلندمدت را افزایش دهد و برای تامین مالی آن، انتشار اوراق کوتاهمدت را بیشتر کند. بسنت این سیاست را «چرخش خزانهداری» مینامد و امیدوار است این تغییر بتواند فشار بازار اوراق بلندمدت را کاهش دهد.
در نگاه اول، این سیاست ارتباطی با دنیای رمزارزها ندارد. اما یک ابزار مالی دیجیتال میتواند به شکل غیرمنتظرهای به کمک این برنامه بیاید، آن هم استیبلکوینها هستند. استیبلکوینها نوعی دارایی دیجیتال هستند که تلاش میکنند ارزش خود را در برابر دلار ثابت نگه دارند. برای حفظ این ارزش، صادرکنندگان آنها باید پشتوانهای از داراییهای مشخص داشته باشند. قانون
GENIUS Act که سال گذشته در آمریکا تصویب شد، چارچوب این بازار را مشخص کرده است. بر اساس این قانون، استیبلکوینهای مشخصی که در آمریکا منتشر میشوند، میتوانند با داراییهایی مانند اوراق خزانه با سررسید حداکثر ۹۳روز پشتوانهگذاری شوند. این یعنی یک رابطه مستقیم میان رشد استیبلکوینها و تقاضا برای اوراق خزانه کوتاهمدت شکل میگیرد. هرچه استیبلکوین بیشتری منتشر شود، صادرکنندگان آن نیز میتوانند به T-billهای بیشتری برای پشتوانه نیاز داشته باشند. امروز ارزش کل بازار استیبلکوینها حدود ۳۰۰میلیارد دلار است. این رقم در مقایسه با بازار مالی آمریکا هنوز چندان بزرگ نیست. برای نمونه، صندوقهای بازار پول آمریکا نزدیک به ۸تریلیون دلار دارایی دارند. اما بسنت پیشتر به پیشبینیهایی اشاره کرده است که ارزش بازار استیبلکوینها میتواند در آینده به حدود ۴تریلیون دلار برسد. او حتی نوشته که چنین رشدی میتواند هزینه استقراض دولت آمریکا را کاهش دهد. اگر این پیشبینی محقق شود، استیبلکوینها میتوانند به یک منبع تازه و بزرگ برای تقاضای اوراق خزانه تبدیل شوند؛ درست همان چیزی که خزانهداری آمریکا برای مدیریت حجم بالای بدهی خود به آن نیاز دارد.
ناجی تازه خزانهداری آمریکا
اما برای اینکه استیبلکوینها بتوانند به یک بازار بزرگ تبدیل شوند، دولت آمریکا باید قوانین روشنتری برای این بازار تعیین کند. یکی از مهمترین طرحها در این زمینه، قانون کلری است که قرار است چارچوب فعالیتهای رمزارزی را مشخصتر کند. ترامپ هفته گذشته مدیران شرکتهای بزرگ رمزارزی را به کاخ سفید دعوت کرد و خواستار تصویب این قانون شد. همزمان، کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا نیز پیشنهادهایی برای ایجاد چارچوب جدید در بازار داراییهای رمزارزی ارائه کرد. البته این مسیر مخالفانی هم دارد. بانکهای سنتی نگران هستند که استیبلکوینها به رقیبی برای سپردههای بانکی تبدیل شوند. اگر شرکتهای صادرکننده به دارندگان استیبلکوین پاداش یا سود بدهند، ممکن است مردم بخشی از پول خود را از بانکها خارج کنند و به این داراییها منتقل کنند.
با وجود این نگرانیها، سرمایهگذاران به آینده این صنعت امیدوار شدهاند. سهام سیرکل، صادرکننده یواسدیسی، و کوینبیس، که خدمات مرتبط با آن را ارائه میکند، هفته گذشته بیش از ۲۰درصد رشد کردند. تحلیلگران معتقدند تصویب قانون کلری میتواند ابهامهای قانونی را کاهش دهد و مسیر رشد استیبلکوینها را هموارتر کند. اما اهمیت استیبلکوینها فقط به قوانین آمریکا محدود نمیشود. در بسیاری از کشورها، مردم با تورم بالا و کاهش ارزش پول ملی روبهرو هستند و میتوانند از استیبلکوینهای دلاری برای حفظ ارزش دارایی خود استفاده کنند؛ حتی اگر به حساب بانکی آمریکایی دسترسی نداشته باشند.یک مطالعه تهیهشده برای یک گروه پژوهشی اقتصادی در آمریکا و منتشرشده توسط مرکز هاچینز موسسه بروکینگز نشان میدهد که رشد استیبلکوینها میتواند تقاضای تازهای برای اوراق خزانه کوتاهمدت آمریکا ایجاد کند. دلیل این موضوع به پشتوانه استیبلکوینها برمیگردد. بانکها معمولا به ازای هر یک دلار دارایی خود حدود ۸ سنت اوراق خزانه کوتاهمدت نگهداری میکنند، درحالیکه برای هر یک دلار استیبلکوین نزدیک به ۸۰سنت اوراق خزانه به عنوان پشتوانه نگهداری میشود.
بنابراین اگر پول از حسابهای بانکی وارد استیبلکوینها شود، صادرکنندگان آنها باید اوراق خزانه بیشتری خریداری کنند. ورود سرمایه خارجی نیز میتواند این تقاضا را بیشتر کند، زیرا مردم کشورهای دارای ارزهای بیثبات میتوانند بدون داشتن حساب بانکی در آمریکا، دارایی خود را به شکل دیجیتال و نزدیک به دلار نگهداری کنند. در یکی از سناریوهای خوشبینانه، ارزش بازار استیبلکوینها میتواند به حدود ۴تریلیون دلار برسد. اگر این پیشبینی محقق شود، اوراق خزانهای که بهعنوان پشتوانه استیبلکوینها نگهداری میشوند، ممکن است تا سال ۲۰۳۰ حدود یکچهارم کل اوراق خزانه کوتاهمدت آمریکا را تشکیل دهند.
چنین تقاضایی برای وزارت خزانهداری اهمیت زیادی دارد. دولت آمریکا دائما برای تامین هزینههای خود و پرداخت بدهیهای قبلی، اوراق جدید منتشر میکند. اگر استیبلکوینها به خریدار بزرگ و قابلاعتمادی برای اوراق کوتاهمدت تبدیل شوند، وزارت خزانهداری میتواند سهم این اوراق را در ساختار بدهی خود افزایش دهد. سال گذشته نیز یک کمیته مشورتی از بانکداران و سرمایهگذاران به وزارت خزانهداری اعلام کرد که رشد استیبلکوینها میتواند منبع جدیدی برای تقاضای اوراق کوتاهمدت ایجاد کند. تحلیلگران تیدی سکیوریتیز نیز در سال ۲۰۲۵ گفتند که رشد این بازار میتواند بر نحوه مدیریت بدهی آمریکا اثر بگذارد و دولت را به سمت انتشار اوراق کوتاهمدت بیشتر سوق دهد.
به این ترتیب، داستان استیبلکوینها از یک ابزار دیجیتال در بازار رمزارزها شروع میشود و به یکی از مسائل مهم اقتصاد آمریکا میرسد: چه کسی قرار است بدهی دولت آمریکا را بخرد؟ اگر بازار استیبلکوینها از حدود ۳۰۰میلیارد دلار امروز به چند تریلیون دلار برسد، این داراییها میتوانند به یکی از خریداران مهم اوراق خزانه آمریکا تبدیل شوند و حتی روی هزینه استقراض دولت اثر بگذارند.
البته این اتفاق هنوز قطعی نیست و کارشناسان نمیدانند تقاضای ایجادشده توسط استیبلکوینها در بلندمدت چقدر پایدار خواهد ماند. با این حال، اگر این بازار واقعا رشد کند، استیبلکوینها دیگر فقط بخشی از دنیای رمزارز نخواهند بود و میتوانند به یکی از بازیگران مهم بازار بدهی آمریکا تبدیل شوند.
برگ برنده بسنت
با وجود این چشمانداز، هنوز نمیتوان استیبلکوینها را راهحل قطعی مشکل بدهی آمریکا دانست. ارزش این بازار همچنان حدود ۳۰۰میلیارد دلار است و در ماههای اخیر تغییر چندانی نکرده است. از طرف دیگر، وزارت خزانهداری فقط به اندازه تقاضا توجه نمیکند و پایداری آن نیز اهمیت زیادی دارد. اگر سرمایه بهسرعت وارد استیبلکوینها شود و دوباره از آن خارج شود، تقاضا برای اوراق خزانه نیز نوسان خواهد کرد. بنابراین هنوز مشخص نیست که دولت آمریکا بتواند در بلندمدت روی این تقاضا حساب کند.
استیبلکوینها از طرف دیگر با رقبای تازهای نیز روبهرو هستند. سپردههای بانکی دیجیتال و نسخههای دیجیتالی اوراق خزانه میتوانند در آینده بخشی از همین بازار را به خود اختصاص دهند. به همین دلیل، هنوز مشخص نیست کدام ابزار در نهایت جایگاه اصلی را در نظام مالی دیجیتال به دست خواهد آورد. شرکتهایی مانند سیرکل و کوینبیس نیز با همین ابهام روبهرو هستند. درآمد این شرکتها تا حدی به سود حاصل از نگهداری اوراق خزانه وابسته است و با تغییر نرخ بهره بالا و پایین میشود. در مقابل، خدماتی مانند انتقال پول، پرداختهای بینالمللی و پرداخت میان شرکتها میتوانند در آینده اهمیت بیشتری پیدا کنند. حتی ممکن است عاملهای هوش مصنوعی برای خرید و پرداخت از طرف کاربران از استیبلکوینها استفاده کنند. در نهایت، داستان استیبلکوینها دیگر فقط به دنیای رمزارزها مربوط نمیشود. این بازار به دلار، سیاستهای ترامپ، برنامههای اسکات بسنت و آینده بدهی آمریکا گره خورده است.
اگر ارزش بازار استیبلکوینها از ۳۰۰میلیارد دلار به چند تریلیون دلار برسد، این داراییها میتوانند به خریداران مهم اوراق خزانه آمریکا تبدیل شوند و حتی بر هزینه استقراض دولت اثر بگذارند. با این حال، این اتفاق هنوز فاصله زیادی دارد. بازار استیبلکوینها هنوز به اندازهای بزرگ نیست که ساختار بدهی آمریکا را تغییر دهد و مهمتر از آن، هنوز معلوم نیست تقاضایی که ایجاد میکند چقدر پایدار خواهد بود. بنابراین، استیبلکوینها شاید در آینده به یکی از پایههای مهم بازار بدهی آمریکا تبدیل شوند؛ اما برای رسیدن به آن نقطه، راهی بسیار طولانیتر از یک دوره ریاستجمهوری در پیش دارند.
