فشار قیمتی گازوئیل بر معادن جهان
دنیای اقتصاد: اختلال در انتقال محموله‌های انرژی از تنگه هرمز و افزایش قیمت گازوئیل، هزینه‌های تولید و حمل‌ونقل در صنعت معدن را افزایش داده است. این روند در شرایطی که بازار فلزات نیز با نوسانات قیمتی روبه‌روست، توان شرکت‌های معدنی برای حفظ حاشیه سود را تحت فشار قرار داده است. افزایش قیمت گازوئیل در بازارهای جهانی، هزینه‌های عملیاتی شرکت‌های معدنی را بالا برده است.
اختلال در تنگه هرمز و محدودیت انتقال گاز طبیعی مایع‌شده و دیگر محموله‌های انرژی از عوامل موثر بر این افزایش قیمت عنوان شده‌اند. از آنجا که گازوئیل در استخراج مواد معدنی، فعالیت ماشین‌آلات و انتقال محصولات به بازارهای مصرف نقش اساسی دارد، افزایش بهای آن مستقیما هزینه تولید و حمل‌ونقل را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. این تحولات همزمان با افزایش فشارهای تورمی، تغییرات تعرفه‌های تجاری و نوسانات قیمت فلزات در بازار جهانی رخ داده است. در چنین شرایطی، رشد هزینه انرژی می‌تواند بخشی از درآمد اضافی ناشی از افزایش قیمت محصولات معدنی را خنثی کند و حاشیه سود تولیدکنندگان را کاهش دهد. افزایش قیمت سوخت بر همه شرکت‌های معدنی اثر یکسانی ندارد. برخی تولیدکنندگان به دلیل رشد قیمت محصولات اصلی یا برخورداری از درآمد حاصل از فروش محصولات جانبی، امکان بیشتری برای جبران هزینه‌های اضافی دارند. در مقابل، شرکت‌هایی که با حاشیه سود پایین فعالیت می‌کنند یا وابستگی بیشتری به سوخت دارند، در برابر افزایش هزینه انرژی آسیب‌پذیرترند.
در بخش مس، افزایش هزینه‌های نقدی تولید در برخی معادن نشان می‌دهد که رشد بهای سوخت و مواد مصرفی می‌تواند هزینه تمام‌شده را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد. البته درآمد حاصل از محصولات جانبی در برخی واحدهای معدنی، بخشی از این فشار را جبران می‌کند. در صنعت طلا نیز افزایش قیمت این فلز در ماه‌های گذشته به شرکت‌های معدنی کمک کرده است تا هزینه‌های عملیاتی بالاتر را تحمل کنند. با این حال، عقب‌نشینی قیمت طلا پس از ثبت اوج‌های اخیر می‌تواند از این حاشیه امن بکاهد. در نتیجه، تداوم افزایش هزینه سوخت همزمان با افت احتمالی قیمت فلزات، ریسک کاهش سودآوری شرکت‌ها را افزایش می‌دهد. افزایش قیمت سوخت برای تولیدکنندگان سنگ‌آهن و دیگر مواد معدنی فله‌ای اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا هزینه حمل‌ونقل سهم قابل‌توجهی در مخارج آنها دارد. در این شرایط، فاصله معدن تا بازار مصرف و دسترسی به مسیرهای حمل‌ونقل ارزان‌تر می‌تواند به عاملی تعیین‌کننده در رقابت‌پذیری تولیدکنندگان تبدیل شود.
نزدیکی به بازارهای هدف، هزینه انتقال محموله‌ها و مصرف سوخت را کاهش می‌دهد. از این رو، ممکن است برخی تولیدکنندگان برای مدیریت هزینه‌ها، تمرکز بیشتری بر بازارهای منطقه‌ای و نزدیک داشته باشند و وابستگی خود را به مسیرهای طولانی حمل‌ونقل کاهش دهند. شرکت‌های بزرگ معدنی تاکنون توانسته‌اند بخشی از فشار اولیه افزایش قیمت سوخت را مدیریت کنند، اما تداوم اختلال در عرضه انرژی می‌تواند در فصل‌های آینده نیز بر عملکرد مالی آنها اثر بگذارد. افزایش قیمت فلزات تاکنون بخشی از فشار ناشی از رشد هزینه سوخت را برای شرکت‌های معدنی جبران کرده است؛ با این حال، کاهش قیمت فلزات می‌تواند این وضعیت را تغییر دهد. زمان مشخصی برای بازگشت حمل‌ونقل عادی محموله‌های نفتی از تنگه هرمز اعلام نشده است. در صورت تداوم اختلال‌ها، افزایش هزینه انرژی می‌تواند فشار بیشتری بر حاشیه سود عملیاتی شرکت‌ها وارد کند؛ به‌ویژه تولیدکنندگانی که از محصولات با ارزش افزوده بالاتر یا درآمدهای جانبی قابل‌توجه برخوردار نیستند.
