چرا به رضا کیانیان و تهمینه میلانی حمله شد؟
واکاوی تهدید دو سینماگر معروف
به گزارش ایرنا، ابتدا تصاویری در شبکههای اجتماعی منتشر شد که دیوار محل سکونت رضا کیانیان، بازیگر پیشکسوت سینما و تئاتر، را با نوشتههایی تند نشان میداد. در میان عبارات نوشتهشده، واژههایی چون «سازشگر»، «اجنبی» و «آدم انگلیس» دیده میشد و یکی از نوشتهها نیز لحنی آشکارا تهدیدآمیز داشت.
در روزهای نخست انتشار این تصاویر، منبع رسمی مستقلی درباره زمان دقیق حادثه، هویت عاملان یا انگیزه آنان توضیحی ارائه نکرد و حتی انتساب تصاویر به محل سکونت این بازیگر نیز صرفا بر مبنای روایتهای منتشرشده در فضای مجازی مطرح بود.رضا کیانیان هم وقوع این اتفاق را تایید کرد؛ اما حاضر نشد درباره جزئیات یا واکنش خود توضیح بیشتری بدهد. چند روز بعد تهمینه میلانی، کارگردان و فیلمنامهنویس سینمای ایران، نیز با انتشار ویدئویی در صفحه شخصی خود از نوشتهشدن مطالبی توهینآمیز و تهدیدکننده بر دیوار مجتمع محل سکونتش خبر داد. این اتفاق همزمان با شب تولد میلانی رخ داد. در میان نوشتههای ایجادشده روی دیوار،عبارت «تهمینه میلانی، این آخرین اخطاره» بیش از دیگر عبارات مورد توجه قرار گرفت؛ جملهای که ماجرا را از یک دیوارنویسی توهینآمیز فراتر میبرد و به آن ماهیتی تهدیدکننده میدهد.
میلانی در واکنش به این اتفاق اعلام کرد که پلیس در جریان قرار گرفته و ماموران کلانتری ۱۰۱ پس از حضور در محل، بررسیهای خود را آغاز کردهاند.
این کارگردان همچنین با اشاره به مسکونی بودن ساختمان تاکید کرد که چنین رفتاری تنها متوجه یک هنرمند نیست و حریم خصوصی و آرامش سایر خانوادههای ساکن در مجتمع را نیز تحتتاثیر قرار میدهد. او این اقدام را «بیمعنا» و تعرض به حریم زندگی همسایگانی دانست که ارتباطی با اختلافها و مناقشات پیرامون مواضع عمومی او ندارند.
در همین رابطه ایرنا نوشته است هنرمندان و چهرههای شناختهشده، به دلیل حضور در عرصه عمومی، بیش از دیگران در معرض داوری، نقد و حتی مخالفتهای تند قرار دارند. اظهارنظر آنان درباره مسائل اجتماعی و سیاسی نیز طبیعی است که واکنشهای متفاوتی برانگیزد؛ اما نقد، حتی در صریحترین شکل خود، با تهدید، توهین و نشانهگذاری محل زندگی افراد تفاوتی بنیادین دارد. نوشتن عبارتهای تهدیدآمیز بر دیوار خانه یک فرد، فقط انتقال یک مخالفت از شبکههای اجتماعی به فضای واقعی نیست؛ این اقدام میتواند احساس ناامنی را مستقیما به زندگی شخصی فرد، خانواده او و همسایگانش وارد کند. بهویژه هنگامی که محل سکونت بهعنوان بستر انتقال پیام انتخاب میشود، مرز میان اعتراض به یک موضع عمومی و تعرض به حریم خصوصی کمرنگ میشود.
موضوع زمانی نگرانکنندهتر میشود که زبان اختلاف، جای خود را به واژههایی چون «مرگ» و «آخرین اخطار» بدهد. این ادبیات نه زمینهای برای گفتوگو باقی میگذارد و نه نشانی از نقد دارد؛ بلکه نوعی تلاش برای ایجاد هراس و واداشتن افراد به سکوت است. در این مطلب آمده است: نزدیکی زمانی اتفاقهای مربوط به کیانیان و میلانی، گمانهزنیهایی درباره ارتباط احتمالی این دو دیوارنویسی ایجاد کرده است؛ با این حال، تاکنون هیچ نهاد رسمی از مرتبطبودن آنها سخن نگفته و مدرکی نیز درباره یکسانبودن عاملان یا هماهنگی قبلی میان این اقدامات منتشر نشده است.
