وداع با عیسی امیدوار در کاخ سعدآباد

او به همراه برادرش عبدالله، از پیشگامان جهانگردی معاصر ایران، بودند. در این مراسم وزیر میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی با تاکید بر نقش تمدنی و هویتی سفرهای برادران امیدوار گفت: سفر این دو جهانگرد ایرانی به اقصی نقاط جهان، روایتی تاریخی از حضور فرهنگ ایرانی در گستره جهان محسوب می‌شود؛ روایتی که از قطب شمال تا قطب جنوب امتداد یافت و تصویری انسانی، فرهنگی و تمدنی از ایران را در حافظه جهانی ثبت کرد.

 صالحی‌ امیری با تبیین مفهوم «سرمایه ماندگار» در عرصه فرهنگ و میراث، گفت: برخی سرمایه‌ها با گذر زمان از میان می‌روند، اما برخی دیگر به سرمایه‌های جاودانه ملی تبدیل می‌شوند. برادران امیدوار از جمله چهره‌هایی هستند که فراتر از زیست فردی، به بخشی از حافظه تاریخی ملت ایران بدل شده‌اند و بی‌تردید نسل‌های آینده نیز از آنان به نیکی یاد خواهند کرد.

 او توضیح داد: انسان‌ها همگی طعم مرگ را خواهند چشید، اما تفاوت در آن است که برخی افراد پس از کوچ از جهان فانی نیز در قلب مردم زنده می‌مانند و نامشان با احترام و بزرگی یاد می‌شود. برادران امیدوار از جمله همین شخصیت‌های ماندگار و الهام‌بخش هستند که تاریخ فرهنگی ایران، آنان را فراموش نخواهد کرد. پیکر عیسی امیدوار پس از آیین تشییع، در قطعه نام‌آوران بهشت‌زهرا(س) آرام گرفت.

عیسی امیدوار به همراه برادرش عبدالله امیدوار، در سال ۱۳۳۳ سفر تاریخی خود را به دور دنیا آغاز کردند و به‌عنوان نخستین جهانگردان ایرانی، با سفر به ۹۹ کشور جهان، مجموعه‌ای ارزشمند از آثار فرهنگی، مردم‌شناختی و مستندات تمدنی را گردآوری کردند؛ گنجینه‌ای که در موزه برادران امیدوار در مجموعه فرهنگی‌ تاریخی سعدآباد نگهداری می‌شود و به‌عنوان بخشی از حافظه فرهنگی ایران معاصر شناخته می‌شود.