در کشاکش کار و بازنشستگی
ربکا پرون*
در سه موج نخست پیمایشی جدید، «بازگشت از بازنشستگی» تقریبا ثابت مانده است. در تابستان۲۰۲۶، ۶درصد بازنشستگان اظهار کردند در ۶ماه گذشته به کار بازگشتهاند؛ رقمی که با تابستان۲۰۲۵ (۶درصد) و زمستان۲۰۲۵ (۷درصد) تقریبا یکسان است. انگیزه اصلی این گروه همچنان نیاز مالی است (۴۸درصد) که فاصله زیادی با کسالت یا میل به فعال ماندن (۱۸درصد) دارد.
نگرانیهای مربوط به سلامت و آمادگی مالی همچنان مهمترین عوامل تصمیمگیری درباره بازنشستگی هستند. بیشتر بازنشستگان ۲دلیل اصلی برای بازنشسته شدن ذکر میکنند: بیماری یا ناتوانی جسمی (۲۱درصد) و داشتن پول کافی (۲۱درصد). واجد شرایط شدن برای دریافت مستمری تامین اجتماعی (۱۶درصد) و مستمری شغلی (۱۵درصد) نیز از محرکهای رایج بازنشستگی است. بازنشستگان نسبت به موجهای قبلی رضایت بیشتری از زمانبندی بازنشستگی خود دارند. ۷نفر از هر ۷۰نفر (۷۱درصد) میگویند در زمان مناسبی بازنشسته شدند و ۲۴درصد فکر میکنند زود بازنشسته شدهاند؛ در زمستان۲۰۲۵ این ارقام ۶۸ و ۲۸درصد بود.
ضرورتهای اقتصادی، بخش بزرگی از جمعیت بالای ۵۰سال را در بازار کار نگه داشته است. نیاز مالی همچنان مهمترین دلیل کار کردن یا جستوجوی شغل در میان سالمندان است. از میان شاغلان و جویندگان کار ۵۰ساله و بیشتر، ۳۹درصد مهمترین دلیل خود را تامین هزینههای اولیه زندگی میدانند و هیچ توجیه دیگری به گستردگی تامین هزینههای اولیه زندگی نزدیک نمیشود. دلایل بعدی عبارتند از: لذت بردن از کار (۱۰درصد)، مشغول ماندن (۸درصد)، پسانداز برای بازنشستگی دیرتر (۷درصد) و حفظ پوشش بیمه درمانی (۶درصد).
شاید بتوان گفت انتظارات درباره بازنشستگی کمکم رو به ثبات میروند. سهم شاغلانی که انتظار دارند دیرتر از برنامه بازنشسته شوند به ۲۰درصد رسیده؛ در هر ۲موج قبلی این رقم ۲۳درصد بود. در مقابل، سهم کسانی که انتظار دارند طبق برنامه اولیه بازنشسته شوند به ۴۶درصد افزایش یافته است. در میان کسانی که بازنشستگی را به تعویق میاندازند، افزایش هزینهها همچنان عامل اصلی این تعویق است. بیش از دو سوم جمعیت (۶۸درصد) هزینه بالای گذران زندگی را یکی از دلایل تعویق میدانند؛ این رقم در تابستان۲۰۲۵ برابر با ۵۸درصد بود. بدهی خانوار (۳۷درصد) و حمایت مالی از فرزندان بزرگسال (۱۶درصد؛ تقریبا دوبرابر ۹درصد زمستان۲۰۲۵) هم پررنگتر شدهاند.
کارکنان مسنتر درباره پیدا کردن شغلهای جدید بدبینند و مهمترین دلیل آن، تبعیض سنی است. آمریکاییهای مسن همچنان معتقدند پیدا کردن شغل جدید دشوار است. دوسوم آنها (۶۷درصد) میگویند اگر امروز دنبال کار میگشتند، کار پیدا کردن برایشان سخت بود؛ رقمی که نسبت به زمستان۲۰۲۵ تقریبا تغییری نکرده است. نزدیک به یکسوم (۳۱درصد) نیز آن را بسیار دشوار میدانند. تبعیض سنی همچنان پرتکرارترین مانع یافتن فرصت شغلی است. از میان کسانی که انتظار دارند در یافتن کار با مشکل روبهرو شوند، ۳۵درصد تبعیض سنی را دلیل اصلی عدم موفقیت خود میدانند و این نگرانی با اختلاف زیادی در صدر عوامل قرار دارد. مشکلات سلامت یا ناتوانی با ۲۳درصد در رتبه دوم است.
با اینکه نگرانیها درباره بازار کار همچنان شدید هستند، کارکنان نسبت به شغل فعلی خود نسبتا احساس امنیت میکنند. تنها یکچهارم (۲۵درصد) آنها نگران از دست دادن شغل خود در بازه یکسال آتی هستند. این رقم از زمستان۲۰۲۵ ثابت مانده و از سطح تابستان۲۰۲۵ (۲۹درصد) پایینتر است.
* خبرنگار AARP