عقبنشینی رمزارزها از سنگر مقاومت
دنیای اقتصاد - صبا نوبری : بازار داراییهای دیجیتال این روزها با یکی از جدیترین آزمونهای خود در زمینه جذب و حفظ سرمایه روبهرو است. با کاهش ریسکپذیری در اقتصاد جهانی، سرمایهگذاران نهادی و نهادهای مالی بزرگ در حال خروج تدریجی از بازار رمزارزها هستند. این تغییر رفتار که خود را در قالب فشار فروش و افت قیمت داراییهای پیشروی بازار نظیر بیتکوین، اتریوم و ریپل نشان داده است، ریشه در متغیرهای کلان و رفتار محافظهکارانه پولهای هوشمند دارد. در شرایطی که ریسکهای محیطی بر بازارهای مالی سایه افکنده است، اصابت سیاستها و تصمیمات پولی اقتصادهای بزرگ، به سرعت خود را در فرار سرمایه از بازارهای پرریسک نشان میدهد. برای درک بهتر این وضعیت، باید نگاهی به رفتار صندوقهای سرمایهگذاری، سطوح روانی قیمتها و مکانیسمهای عرضه و تقاضا بیندازیم تا مشخص شود چرا پادشاه رمزارزها و همراهانش در یک مسیر فرسایشی گرفتار شدهاند و این روند چگونه بر دارایی سرمایهگذاران خرد و دهکهای درآمدی مختلف تاثیر میگذارد.
یکی از مهمترین سیگنالهایی که این روزها در بازار رمزارزها به چشم میخورد، خروج مستمر و معنادار سرمایه از صندوقهای قابل معامله بورسی (ETF) است. به زبان ساده، صندوقهای ETF ابزارهایی هستند که به سرمایهگذاران سنتی و شرکتهای بزرگ اجازه میدهند بدون درگیر شدن با پیچیدگیهای فنی خرید مستقیم رمزارز، روی قیمت بیتکوین و اتریوم سرمایهگذاری کنند. ورود این صندوقها به بازار، امیدها را برای تزریق پولهای کلان افزایش داده بود؛ اما دادههای جدید تصویر متفاوتی را ترسیم میکنند. تنها در روز دوشنبه، صندوقهای اسپات بیتکوین شاهد خروج ۶۹میلیون دلار سرمایه بودند. این رقم در امتداد یک روند نگرانکنندهتر قرار دارد؛ چرا که در هفته گذشته نیز رقمی بالغ بر یکمیلیارد و ۷۰میلیون دلار از این صندوقها خارج شده است. این خروج گسترده نقدینگی، یک تله ناترازی آشکار میان عرضه و تقاضا ایجاد کرده است. وقتی نهادهای مالی بزرگ سرمایه خود را بیرون میکشند، تقاضای کافی برای جذب بیتکوینهای عرضهشده در بازار نقدی (اسپات) وجود نخواهد داشت. همین فقدان تقاضا، به عنوان یک وزنه سنگین، قیمتها را به سمت پایین میکشد. آمارها نشان میدهد که از اوایل ماه نوامبر تا امروز، جریان خروج سرمایه از این صندوقها به حدود ۱.۹۱میلیارد دلار رسیده است که نشاندهنده تداوم بدبینی در میان بازیگران بزرگ اقتصاد است.
فرسایش تقاضا
در نتیجه این ناترازی فاندامنتال، قیمت بیتکوین در حوالی ۶۴۹۰۰ دلار در حال نوسان است و خرسها (فروشندگان) کنترل کامل روند بازار را در دست گرفتهاند. در تحلیل رفتار بازار، بیتکوین اکنون در یک محدوده معاملاتی مشخص بین ۵۹۰۰۰ تا ۶۶۰۰۰ دلار گرفتار شده است. سطح ۶۶ هزار دلاری به عنوان یک سد مقاومتی محکم عمل میکند که اجازه رشد قیمت را نمیدهد و در مقابل، محدوده ۵۹ تا ۶۰ هزار دلار، خط مقدم خریداران برای جلوگیری از ریزش بیشتر است. برای درک بهتر این فشار، توجه به ابزارهای تحلیل روند بسیار راهگشا است. میانگینهای متحرک (EMAs) که به بیان ساده، میانگین قیمت یک دارایی را در دورههای ۵۰ روزه، ۱۰۰ روزه و ۲۰۰ روزه گذشته نشان میدهند، همگی در حوالی قیمت ۷۶۲۰۰ دلار متمرکز شدهاند. قرار گرفتن قیمت فعلی بیتکوین در سطحی بسیار پایینتر از این میانگینها، نشان میدهد که بازار با یک سقف سیمانی ضخیم روبهرو است و استهلاک قدرت خریداران به وضوح دیده میشود. با این حال، شاخص قدرت نسبی (RSI) که میزان هیجانات خریداران و فروشندگان را اندازهگیری میکند، در عدد ۲۳ قرار دارد. این عدد به زبان ساده میگوید که بازار در حالت «اشباع فروش» است؛ یعنی فروشندگان با تمام قوا داراییهای خود را فروختهاند و بازار مانند فنری است که بیش از حد فشرده شده است. این فشردگی نشان میدهد که اگرچه فروشندگان دست بالا را دارند، اما توان آنها رو به پایان است و هرگونه تغییر در اخبار کلان میتواند یک واکنش زنجیرهای مثبت ایجاد کند.
شوکدرمانی در اتریوم
وضعیت برای اتریوم (ETH) نیز چندان متفاوت نیست، اگرچه به نظر میرسد سرعت سقوط این دارایی کمی کاهش یافته است. اتریوم که به عنوان پلتفرم اصلی قراردادهای هوشمند شناخته میشود، در حوالی قیمت ۱۸۳۰ دلار معامله میشود. خروج سرمایه از صندوقهای ETF اتریوم در روز دوشنبه به حدود ۸میلیون دلار رسید که در مقایسه با بیتکوین رقم ملایمتری است؛ اما روند کلی هفتههای گذشته برای این دارایی نیز کاملا نزولی بوده است. نگاهی به ساختار قیمتی اتریوم نشان میدهد که این دارایی نیز زیر فشاری مشابه قرار دارد. قیمتها به شکلی معنادار پایینتر از میانگینهای متحرک ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ روزه (که در محدوده ۲۲۴۴ تا ۲۲۸۳ دلار قرار دارند) در نوسان هستند.
این تجمع مقاومتها در یک محدوده محدود، نشاندهنده آن است که خریداران برای بازگرداندن بازار به مدار صعودی، مسیر بسیار ناهمواری در پیش دارند. با این وجود، کاهش سرعت ریزش در حوالی قیمت ۱۸۳۰ دلار میتواند نویدبخش یک شوکدرمانی مقطعی باشد؛ جایی که سرمایهگذاران با مشاهده قیمتهای جذاب و ارزان، تصمیم به بازنگری در میزان ریسکپذیری خود میگیرند. اگر اتریوم بتواند در این سطح تثبیت شود، احتمال یک بازیابی قیمتی که سرمایههای جدید را جذب کند، افزایش مییابد. در غیر این صورت، از دست رفتن سطح حمایتی ۲۱۱۳ دلاری در شاخصهای کلانتر میتواند راه را برای زیانهای کوتاهمدت بیشتر هموار سازد.
انجماد قیمتی ریپل
رمزارز ریپل نیز این روزها در یک کانال بسیار باریک در حال تثبیت قیمت است. این دارایی بین حمایت ۹۴ سنتی و مقاومت ۹۸ سنتی در حال نوسان است و عملا دچار یک انجماد قیمتی شده است. برخلاف بیتکوین و اتریوم، تقاضا برای صندوقهای ETF ریپل به شدت بیرمق بوده است؛ بهطوریکه در روز جمعه حدود یکمیلیون دلار خروج سرمایه ثبت شد و کل داراییهای تحت مدیریت این صندوقها به ۱.۰۸میلیارد دلار کاهش یافته است. تحلیل ساختار بازار ریپل نشان میدهد که این دارایی نیز با وجود قرار گرفتن در منطقه اشباع فروش (عدد ۲۶ در شاخص RSI)، همچنان با غلبه احساسات نزولی مواجه است. مقاومتهای سنگین در سطوح ۱.۲۲ و ۱.۳۳ دلار، به عنوان سدهای روانی قدرتمند عمل میکنند و تا زمانی که یک ورود نقدینگی قدرتمند این سدها را نشکند، ادامه این فاز فرسایشی و درجا زدن قیمتها محتملترین سناریو خواهد بود.
ریسکهای محیطی
برای تحلیل دقیقتر این شرایط، باید پیوند میان این ریزشهای درونبازاری و اقتصاد کلان را درک کرد. در کشورهایی که اقتصاد آنها از تورم مزمن رنج میبرد، بسیاری از شهروندان در دهکهای درآمدی مختلف برای حفظ ارزش پول خود به بازار رمزارزها پناه میآورند. انتظارات تورمی باعث میشود سرمایه خرد به سمت داراییهای جایگزین حرکت کند. اما زمانی که اقتصاد جهانی به دلیل سیاستهای انقباضی بانکهای مرکزی (نظیر بالا نگهداشتن نرخ بهره برای مهار تورم در آمریکا) وارد فاز ریسکگریزی میشود، نهادهای مالی بزرگ به سرعت داراییهای پرریسک خود (از جمله بیتکوین) را میفروشند تا به پناهگاههای امنتری مانند اوراق قرضه دولتی بروند. این خروج نقدینگی نهادی، بیشترین اصابت خود را بر سرمایهگذاران خردی وارد میکند که با هدف فرار از تورم داخلی کشورشان، در قیمتهای بالا وارد بازار شدهاند. در واقع، بازار داراییهای دیجیتال به دلیل وابستگی فزایندهاش به تصمیمات کلان اقتصادی، دیگر یک جزیره منزوی نیست، بلکه آینهای از واقعیتهای پولی جهان است. تا زمانی که پولهای هوشمند و سرمایههای نهادی نشانهای از بهبود در شاخصهای اقتصاد کلان نبینند و تمایل به ریسکپذیری خود را بازنگردانند، خرسها همچنان فرمانروای این بازار باقی خواهند ماند و فرسایش سرمایهها ادامه خواهد داشت. بازگشت به مسیر صعود، نیازمند تغییر جهت اخبار و تزریق مجدد نقدینگی به رگهای خشکیده این بازار است.


