مهندسی ژنتیک سگها برای جنگی شدن
دنیای اقتصاد: «بن لام» از شرکت کلوسال بایوساینس (Colossal Biosciences) و «پالمر لاکی» از شرکت آندوریل (Anduril) ایدهای برای مهندسی ژنتیک سگهای جنگی برای ارتش ایالات متحده، نیروهای انتظامی و سایر تیمهای واکنش اضطراری داشتند. روز پنجشنبه، این ایده به صورت مخفیانه با نام Warhound مطرح شد و با حمایت مالی ۲۰۰میلیون دلاری سرمایهگذارانی از جمله Sequoia، ۸VC و In-Q-Tel، یک شرکت سرمایهگذاری خطرپذیر تحت حمایت سیآیای و سایر سازمانهای اطلاعاتی ایالات متحده، به مرحله اجرا درآمد. ارزش این شرکت در این دور از سرمایهگذاری ۱.۲میلیارد دلار برآورد شده است.
به گزارش تککرانچ، سگهای «وارهاوند» - که هنوز وجود ندارند - وظایفی را بر عهده خواهند گرفت که برای انسانها خطرناک و برای ماشینها دشوار است؛ کارهایی نظیر بمبیابی، جستوجو و سایر عملیاتهای تخصصی. این شرکت در اطلاعیه آغاز به کار خود اعلام کرد که بیش از ۸۰درصد از سگهای کاریِ ارتش ایالات متحده از اروپا میآیند و کمتر از نیمی از آنها برای خدمت مناسب هستند.
این بدان معناست که شمار سگهای کاری رو به کاهش است و ایالات متحده برای تامین سگهایی که در امور نظامی و اجرای قانون نقش مهمی ایفا میکنند، بیش از پیش به کشورهای خارجی وابسته شده است. «وارهاوند» قصد دارد این وضعیت را تغییر دهد. به گفته این شرکت در یک بیانیهی مطبوعاتی، امید میرود که «کولوسال» بتواند با بهرهگیری از فناوری خود، سگهایی را مهندسی کند که دارای «ویژگیهای مناسب برای ماموریتهای دشوار» باشند.
لام به تککرانچ گفت که حدود یک سال پیش در کنفرانسی با «لاکی» آشنا شده است؛ جایی که لاکی اظهار کرد باید کارهای بیشتری برای سگهای کاریِ ارتش انجام شود. آنها ارتباط خود را حفظ کردند و لام درباره نحوه پرورش سگهای کاری به تحقیق پرداخت. او دریافت که بسیاری از این سگها به دلیل استعداد ژنتیکیِ ابتلا به مشکلاتی نظیر ضعف بینایی، یا احتمال بالای ابتلا به سرطان، دیسپلازی (بدشکلی) مفصل ران و یا تحلیل عضلانی، نمیتوانند دوره آموزشی را با موفقیت به پایان برسانند.
لام معتقد بود که سگها میتوانند از نظر سلامتی، طول عمر و «برای مواردی مانند سرعت و چابکی یا تقویت حسگرهای بویایی برای بو کشیدن بمب و غیره» بهبود یابند. تیم او نژادهای برتر سگهای کاری - مالینویز بلژیکی و ژرمن شپرد - را مورد مطالعه قرار داد و ردههای سلولی (سلولهای زنده رشد یافته در آزمایشگاه) را از آنها گرفت و در یک بانک زیستی قرار داد. از آنجا، تیم ژنهای سگها را ویرایش خواهد کرد، آنهایی را که عملکرد را بهبود میبخشند اضافه میکند و آنهایی را که این کار را نمیکنند حذف میکند تا «نوع جدیدی از سگ» ایجاد کند.
در همین حال، شرکت آندوریل نرمافزار و سختافزارهایی مانند جلیقههای محافظ و عینکهای ایمنی را برای کمک به سگها و مربیان آنها در آگاهی از موقعیت و هماهنگی فراهم خواهد کرد. لام گفت که برای مثال، جلیقههای ضد گلوله با حسگرهای دادهای را تصور کنید که اطلاعات را به مربیان ارسال میکنند تا آنها بتوانند بهتر درک کنند که چه اتفاقی میافتد.
لام گفت: «ایده این است که اگر سگ را ایمنتر و سالمتر کنیم و عملکردش را ارتقا دهیم، در حین انجام وظیفه نیز عملکرد بهتری خواهد داشت.» او افزود که تغییرات اعمالشده توسط شرکت آندوریل -که به صورت تجهیزاتی روی سگ قرار میگیرند، نه اینکه در بدن او تعبیه شوند- باعث افزایش ایمنی و سلامت حیوان، فراتر از ویژگیهای ژنتیکیاش میشوند. به باور او، این ارتقاها همچنین موجب محافظت بیشتر از مربیان انسانی این سگها خواهند شد.
لام به تککرانچ گفت که لاکی شریک این سرمایهگذاری است اما هیچ سهمی در آن ندارد. کولوسال سهمی در این کسبوکار دارد و با صدور مجوز فناوریاش از آن حمایت میکند.