شبکههای اجتماعی چگونه تشخیص میدهند یک کاربر کودک است؟
حل معمای پشت اکانتها
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-حسین موسوی: از میان اقدامات ایمنی کودکان که در منازعه حقوقی مهم متا مورد توافق قرار گرفته است، هیچ کدام از بندها الزامات دقیقی نسبت به تعهدات آن در مورد تضمین سن ندارد و دلیل خوبی هم دارد. مهم نیست که این حمایتها چقدر خوب عمل میکنند، اگر متا نتواند تشخیص دهد کدامیک از کاربران کودک هستند، این توافق چه فایده خواهد داشت؟ تعیین اینکه کدام حسابها متعلق به کودکان است، همچنان محور اقدامات ایمنی کودکان است که سایر شرکتها، از جمله گوگل، تیکتاک و روبلاکس (Roblox ) در این زمینه تحت فشار افکار عمومی کشورها هستند و والدین خواستار نظارت بیشتر بر کودکان در شبکه¬های اجتماعی هستند. به گزارش آسوشیتدپرس، توافقنامه متا - که به گفتهی این شرکت میتواند به استانداردهای صنعتی تبدیل شود - به این غول رسانههای اجتماعی یک سال فرصت میدهد تا رویکرد خود را اصلاح کند. اما گزینهها محدود هستند و بهبود فناوری تأیید سن، چالشهای بزرگی را به همراه دارد، از جمله بررسی پیامدهای حریم خصوصی نه تنها برای کودکان، بلکه برای بزرگسالانی که ممکن است مجبور شوند ثابت کنند بالای ۱۸ سال سن دارند، هم مساله دیگری است.
این توافق ۱۸ میلیارد دلاری، ادعاهای دادستانهای کل ایالت مبنی بر آسیب رساندن به سلامت روان کودکان با طراحی عمدی پلتفرمهای اینستاگرام و فیسبوک به شیوههایی که توجه جوانان را جلب میکند، برطرف میکند. توافقی که هفته گذشته با شرکت مستقر در منلو پارکِ کالیفرنیا اعلام شد، شامل ۴۸ ایالت به علاوه ناحیه کلمبیا و سرزمینهای ایالات متحده میشود.
شرکتهای فناوری برای تخمین سن به هوش مصنوعی متکی هستند
در دنیای آفلاین، مردم از کارتهای شناسایی دولتی برای اثبات بالای ۱۸ یا ۲۱ سال بودن خود استفاده میکنند، چه بخواهند به یک باشگاه بروند و چه بخواهند سیگار بخرند. اگرچه این روش از نظر فنی در دنیای آنلاین نیز کار میکند، بسیاری از مردم با دادن دسترسی به گواهینامه رانندگی یا گذرنامه خود به یک شرکت بزرگ فناوری مانند متا یا گوگل راحت نیستند.
متا برای بررسی سن، شناسهها را میپذیرد و قول میدهد که آنها را ظرف 30 روز حذف کند. با این حال، فراتر از شناسهها، تعداد فزایندهای از شرکتهای فناوری از هوش مصنوعی برای تعیین سن کاربران استفاده میکنند. این تأیید سن واقعی نیست. در حالی که هوش مصنوعی میتواند سن یک فرد را، اغلب به طور دقیق، تخمین بزند، نمیتواند تاریخ تولد فرد را تأیید کند. سال گذشته، گوگل شروع به استفاده از یک سیستم تضمین سن برای یوتیوب کرد که به هوش مصنوعی متکی است تا بر اساس سابقه تماشای ویدیوها، بین بزرگسالان و خردسالان تمایز قائل شود. متا نیز همین کار را انجام میدهد.
بررسیهای سن با هوش مصنوعی از سرنخهایی برای تعیین سن افراد استفاده میکنند. در اینستاگرام، این شامل «سرنخهای زمینهای» مانند پستهایی درباره جشن تولد یا مدرسه و مواردی مانند اینکه افراد کدام پستها را لایک میکنند، نظر میدهند یا در آنها پرسه میزنند، دوستانشان چه کسانی هستند و همچنین زمانهایی از روز که وارد سیستم میشوند، میشود. به عنوان مثال، کسی که در ساعات مدرسه آفلاین است، احتمالاً در سن مدرسه است.
متا سال گذشته در یک پست وبلاگی اعلام کرد که هوش مصنوعی آن همچنین به عکسهایی که افراد پست میکنند، از نظر نشانههای بصری، از جمله «قد یا ساختار استخوانبندی، برای تخمین سن کلی افراد نگاه میکند؛ اما شخص خاص موجود در تصویر را شناسایی نمیکند.»
متا سال گذشته در یک پست وبلاگی اعلام کرد که هوش مصنوعی آن همچنین به عکسهایی که افراد پست میکنند، از نظر نشانههای بصری، از جمله «قد یا ساختار استخوانبندی، برای تخمین سن کلی افراد نگاه میکند؛ اما شخص خاص موجود در تصویر را شناسایی نمیکند.» این شرکت افزود: «با ترکیب این بینشهای بصری با تحلیل متن و تعاملات، میتوانیم تعداد حسابهای کاربری زیر سن قانونی را که شناسایی و حذف میکنیم، به طور قابل توجهی افزایش دهیم.» طبق این توافق، متا موافقت کرد که فناوری بررسی سن خود را با استفاده از ابزارهای خود و همچنین ابزارهای شخص ثالث، با ممیزیهای منظم خارجی در مورد چگونگی عملکرد آن، تقویت کند. این توافق همچنین شامل اهداف خاصی در مورد نرخهای مثبت کاذب است؛ یعنی افراد زیر سن قانونی که بالای ۱۸ سال شناسایی میشوند و اگر کاربری زیر ۱۳ سال شناسایی شود و یکی از پلتفرمهای آن را ترک کند، متا سن دوستان او را نیز بررسی خواهد کرد.
اسکن چهره در برخی سایتها
شرکتهای تأیید هویت مانند Yoti و Persona که با شرکتهای فناوری مانند متا و روبلاکس همکاری میکنند، از سلفیهای ویدیویی که افراد آپلود میکنند برای تخمین سن آنها استفاده میکنند.
سایت بازی روبلاکس که برخلاف پلتفرمهای رسانههای اجتماعی، به کودکان زیر ۱۳ سال اجازه ثبتنام میدهد، از بازیکنان میخواهد که برای تخمین سن خود، یک سلفی ویدیویی بگیرند. روبلاکس میگوید ویدیوها پس از پردازش بررسی سن حذف میشوند. کاربران برای استفاده از این پلتفرم نیازی به ارسال اسکن چهره ندارند، مگر در صورتی که بخواهند با سایر کاربران چت کنند. برخی از کاربران از عدم دقت گزارش دادهاند و برخی از کارشناسان در مورد قابلیت اطمینان ابزارهای تخمین سن از روی چهره، به ویژه برای زنان یا گروههای نژادی یا قومی خاص، ابراز نگرانی کردهاند. اما مت کافمن، مدیر ارشد ایمنی در روبلاکس، سال گذشته گفت که برای افراد بین ۵ تا ۲۵ سال، این سیستم میتواند سن آنها را با احتمال خطای یک یا دو سال تخمین بزند.
برخی از وبسایتها و شرکتهای رسانههای اجتماعی مانند متا استدلال کردهاند که تأیید سن باید توسط صاحبان فروشگاههای اپلیکیشن، مانند اپل و گوگل و نه پلتفرمهای منفرد انجام شود. این بدان معناست که فروشگاههای اپلیکیشن باید قبل از اینکه به کاربران اجازه دانلود برنامهها را بدهند، سن آنها را تأیید کنند. جای تعجب نیست که اپل و گوگل با این نظر مخالفند.
گوگل سال گذشته در یک پست وبلاگی اعلام کرد: «این طرح که توسط حامیانش، از جمله متا، «ساده» توصیف شده است، کامپیوترهای رومیزی یا سایر دستگاههایی را که معمولاً در خانوادهها به اشتراک گذاشته میشوند، پوشش نمیدهد. همچنین میتواند در برابر برنامههای از پیش نصب شده بیاثر باشد.»
نگرانیهای مربوط به حریم خصوصی همچنان یک مانع است
بررسی سن به منظور دور نگه داشتن کودکان از فضاهای آنلاینی است که برای آنها امن یا مناسب نیستند، چه رسانههای اجتماعی باشد و چه وبسایتهای بزرگسالان. اما منتقدان تأیید سن آنلاین، روند نگرانکنندهای را به سمت اینترنتی با امنیت کمتر، حریم خصوصی کمتر و آزادی کمتر میبینند، جایی که آزادی دسترسی افراد به اخبار، اطلاعات سلامت و توانایی صحبت کردن به صورت آشکار و ناشناس نیز سلب میشود.
آنچه برای افراد زیر سن قانونی مضر تلقی میشود، میتواند سلیقهای باشد و اینجاست که کارشناسان معتقدند قوانینی که نیاز به تأیید سن دارند، میتوانند با متمم اول قانون اساسی مغایرت داشته باشند. این سوال میتواند منجر به این شود که افراد برای دسترسی به هر چیزی، از نتفلیکس گرفته تا وبلاگهای محلی، ملزم به تأیید سن خود شوند. گروه حقوق دیجیتال، بنیاد مرز الکترونیک، سالهاست که در مورد «محدود کردن دسترسی به اینترنت بر اساس سن» هشدار میدهد. بنیاد مرز الکترونیک در یک پست وبلاگ می نویسد: «بدون توجه به روش، هر سیستمی از کاربران می خواهد اطلاعات شخصی حساس و تغییرناپذیری را که هویت آفلاین آنها را به فعالیت آنلاین آنها مرتبط می کند، تحویل دهند. هنگامی که این داده های ارزشمند جمع آوری می¬شوند، به راحتی می توان آنها را فاش کرد، هک کرد یا از آنها سوء استفاده کرد.»
