اخبار پتروشیمی روزنامه شماره ۶۶۴۲

صنعت متانول ایران که طی دو دهه گذشته با تکیه بر دسترسی به خوراک گاز ارزان به یکی از بزرگ‌ترین ظرفیت‌های تولیدی کشور در زنجیره پتروشیمی تبدیل شد، امروز با تغییر شرایط بازار جهانی، افزایش هزینه خوراک و محدودیت‌های تامین گاز، با یک معادله اقتصادی متفاوت روبه‌رو شده است. بررسی تازه مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش «آسیب‌شناسی صنعت متانول در ایران (۲)» نشان می‌دهد مدلی که در سال‌های گذشته بر مبنای تبدیل گاز طبیعی به محصول پایه پتروشیمی شکل گرفت، اکنون با کاهش حاشیه سود، افت نرخ بهره‌برداری و محدودیت توسعه زنجیره ارزش مواجه شده است؛ به‌گونه‌ای که براساس محاسبات این گزارش، در فاصله سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۳ حدود سه‌میلیارد دلار عدم‌النفع ناشی از تبدیل گاز به متانول به جای صادرات مستقیم گاز برای کشور ایجاد شده است. این گزارش تاکید می‌کند که مساله اصلی صنعت متانول ایران، صرفا کاهش قیمت جهانی این محصول نیست، بلکه ترکیبی از چند عامل شامل رشد ظرفیت تولید جهانی، تغییر رفتار بازار چین، افزایش قیمت خوراک گاز در داخل، افت فشار میدان پارس جنوبی و نبود توسعه متناسب صنایع پایین‌دستی است که موجب شده مزیت اولیه این صنعت به‌تدریج کاهش پیدا کند.

اندونزی همزمان با تلاش برای کاهش مصرف پلاستیک و کنترل آلودگی‌های ناشی از آن، مسیر توسعه صنایع پتروشیمی خود را نیز دنبال می‌کند؛ مسیری که یک تناقض جدی میان اهداف صنعتی و تعهدات زیست‌محیطی این کشور ایجاد کرده است. پروژه‌های جدید پتروشیمی با هدف کاهش وابستگی به واردات و افزایش تولید داخلی مواد اولیه پلاستیک در حال توسعه هستند؛ اما رشد این صنعت انرژی‌بر، نگرانی‌ها درباره افزایش انتشار کربن و تولید پسماندهای پلاستیکی را تشدید کرده است.