اخبار ورزشی روزنامه شماره ۶۵۵۱

انگار یکی از آخرین چیزهایی که از دست داده‌ایم، شور و اشتیاق و میل بی‌کران برای فرا رسیدن مسابقات جام‌جهانی فوتبال بوده است. برای خیلی از دهه شصتی‌ها و کمی قبل و بعد از آن، جنون پنالتی از دست رفته باجو برابر برزیل در فینال ۱۹۹۴ فراموش‌نشدنی است. جام‌جهانی ۱۹۹۸ که اصلا انگار تقویم عاشقی بود؛ نقطه کمال دلدادگی یک ملت به تیم ملی‌اش، از آن صعود تاریخی در ملبورن تا دشت اولین پیروزی تاریخ در جام‌های جهانی برابر آمریکا. بعد از آن هم ادوار مختلف این تورنمنت، کم و بیش تپش قلب‌ها را در ایران بالا می‌برد، اما حالا انگار از این یکی هم خبر خاصی نیست.

دنیای اقتصاد: همان‌طور که می‌دانید، چند هفته‌ای هست که بحث احتمال انصراف تیم ملی ایران از حضور در جام‌جهانی و متعاقب آن، جایگزینی تیم ملی ایتالیا در این دوره از مسابقات داغ شده. این داستان، اشکالات منطقی و قانونی زیادی دارد که بدیهی‌ترین آنها، نقض قوانین مربوط به سهمیه قاره‌ای است. این یعنی حتی اگر قرار باشد ایران در جام‌جهانی حاضر نشود، سهمیه این کشور باید به تیمی دیگر در آسیا برسد تا سبد ابتدایی تصویب شده از سوی فیفا به هم نریزد. بعد هم صدوپنجاه کشور دنیا مثل ایتالیا نتوانسته‌اند جواز صعود به جام‌جهانی را بگیرند؛ به فرض انصراف ایران، چرا این سهمیه باید به ایتالیا برسد؟

دنیای اقتصاد: فارغ از اختلاف‌نظرها پیرامون دوران مربیگری ژاوی هرناندس، همه اجماع دارند که او به عنوان بازیکن، یک فوتبالیست طراز اول و ممتاز بود؛ نمادی درخشان از نسل طلایی بارسلونا که خیلی‌ها را عاشق فوتبال کرد. حالا ژاوی در مصاحبه‌ای شرکت کرده و پیرامون نسل گذشته و فعلی بارسا حرف زده است.