این رمان اولین قدم همکاری انسان و روبات یا به تعبیر واضح تر «آدلا مک‌داول» با «GPT-۳» نبود. در سال ۲۰۲۱ مک‌داول همچنین کتابی نوشته بود به ‌نام «Pharmako-AI» که حاصل گفت‌وگوی بلند او با GPT-۳ بود. در آن کتاب، مصاحبه‌کننده انسانی از یک ماشین سوال‌هایی می‌پرسید و ماشین جواب می‌داد. اما رمان اخیر از این حرف‌ها گذشته است. آدلا مک‌داول می‌گوید که برخی از پاراگراف‌های کتاب را او نوشته و برخی را GPT-۳ و در متن نهایی کتاب چنان جملات و پاراگراف‌ها با هم ممزوج شده‌اند که او دیگر به یاد ندارد چه چیزی را خودش نوشته و چه چیزی حاصل کار GPT-۳ است. پیش از این نیز روزنامه گاردین در سپتامبر سال

۲۰۲۰ به GPT-۳ گفت که مقاله‌ای۵۰۰کلمه‌ای بنویسد و به ‌زبانی ساده  استدلال کند که چرا انسان نباید از هوش مصنوعی بترسد. GPT-۳ هم هشت مقاله مختلف در این باره نوشت که ویراستاران روزنامه گاردین بخش‌های جالب هر مقاله را انتخاب کردند و آنها را در کنار هم قرار دادند و به یک مقاله تبدیل کردند. این مقاله در گاردین چاپ شد. به این ترتیب GPT-۳ توانست یک مقاله همراه با استدلال بنویسد که قدمی جلوتر از تولید متن‌های ساده اخبار بود.

این مطلب برایم مفید است
6 نفر این پست را پسندیده اند