او بعدها در منزل ظهیرالدوله با درویش‌خان آشنا شد و با او برای ضبط صفحه به خارج سفر کرد. حسین طاهرزاده به‌طور مستقیم شاگردی تربیت نکرد، اما بسیاری از بزرگان آواز به‌صورت غیرمستقیم از او آموخته‌اند که از میان آنها می‌توان به قمرالملوک وزیری، استاد محمد رضا شجریان و استاد اکبر گلپایگانی اشاره کرد.استاد شجریان بارها شیوه طاهرزاده را بهترین شیوه آوازی دانسته و در مصاحبه‌ای از نخستین دیدارش با نورعلی‌خان برومند و وصفش از شیوه طاهرزاده حرف زده است. در آن مصاحبه گفته استاد برومند را در منزل یک سرهنگ بازنشسته و به اتفاق مرحوم اصغر بهاری می‌بیند و به توصیه آقای برومند شروع به آواز خواندن می‌کند. وی گفت:«بار اول آقای بهاری افشاری کوک کرد. من فکر کردم چه بخوانم؟ بداهه بخوانم یا نه؟ که البته بداهه نخواندم و آمدم درس افشاری را که پیش آقای مهرتاش یاد گرفته بودم خواندم.»

بار اول استاد برومند که منتقد شیوه آوازی تهران یا اسماعیل‌ خان مهرتاش بود از خواندن شجریان انتقاد کرد و باردوم پس از شام بداهه آوازی می‌خواند که برومند خیلی خوشحال می‌شود و می‌گوید اگر شجریان شیوه طاهرزاده را کار کند خواننده بسیار بزرگی خواهد شد. طاهرزاده در محضر بزرگانی چون درویش‌خان و میرزا عبدالله، سماع حضور یافت ولی از رحیم‌خان،‌ردیف‌دان و‌آوازخوان معروف دوره قاجار بسیار تاثیر گرفت. روح‌الله خالقی در کتاب سرگذشت موسیقی ایران درباره برخورد او با رحیم‌خان نوشته است: بعد از آنکه رحیم‌خان صدای طاهرزاده را شنید به‌دلیل حسادت، علاقه‌ای به آموزش آواز به طاهرزاده نشان نداد، اما طاهرزاده با یک ترفند و با همکاری برخی از دوستان هرازگاه رحیم‌خان را به مجلسی دعوت و خود پشت پرده به آوازش گوش می‌داد و پس از مدتی برگزاری جلسات به تکنیک‌های کاری او واقف می‌شود. او شخصا ذوق و قریحه داشته و چون مرد با سوادی بوده در انتخاب اشعار و بیان آنها دقت می‌کرده است. هرگز به تکرار نغمات علاقه نداشته، چنانکه وقتی‌ یک مصراع را دو بار خوانده، هر دفعه را به طرز دیگری ادا کرده است که مستمع را کاملا مجذوب می‌کند.»

این مطلب برایم مفید است
5 نفر این پست را پسندیده اند