حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران که از نهم اسفندسال گذشته آغاز شد، اگرچه شاهرگهای صنایع مادر مانند فولاد و پتروشیمی را هدف قرار داد و آسیبهای گستردهای به این بخشها وارد کرد، اما بررسی میدانی از تابآوری هفت صنعت استراتژیک از جمله کشاورزی، صنایع غذایی، سیمان، داروسازی گیاهی، معادن، کاشی و سرامیک و سلولز حکایت دارد. کشاورزی و دامپروری به عنوان مستقلترین بخش اقتصاد با پراکندگی در هزاران نقطه کشور و وجود ذخایر استراتژیک کود اوره، صنایع غذایی با زنجیره تامین کاملا داخلی از مزرعه تا سفره، صنعت سیمان با بیش از ۷۰ کارخانه فعال و خودکفایی در مواد اولیه، داروسازی گیاهی با تکیه بر منابع طبیعی داخلی، معادن با استقرار در مناطق دورافتاده و کوهستانی، کاشی و سرامیک با دسترسی به منابع غنی کائولن و فلدسپات، و صنایع سلولزی با بهرهمندی از ظرفیت بازیافت، همگی توانستهاند از گزند حملات مصون بمانند و ستون فقرات اقتصاد جنگی و معیشت مردم را تشکیل دهند. اگرچه در ظاهر صنایع خدمات محور بهطور مستقیم از جنگ اخیر آسیب جدی متحمل نشدهاند، اما در عمل بیشترین آسیب به این حوزه وارد شده است. صنعت ارتباطات با قطع کامل اینترنت جهانی، حملات سایبری به تجهیزات شبکه، آسیبدیدهترین بخش اقتصاد در جنگ کنونی معرفی میشود.