بخش هایی از اظهارات این واعظ را به نقل از خبرگزاری ها و سایت ها بخوانید؛

در مناظره دوم مرزهای وقاحت، توسط دو نفر از نامزدهای ریاست‌جمهوری و رجال سیاسی مذهبیِ کشور جابجا شد؛ آن‌هم با دروغ‌ها و توهین‌های صریح!

من اصلاً به نتیجۀ انتخابات کاری ندارم، اما چرا باید این اتفاق بیفتد؟ چون وقتی حدود ۲۵سال پیش این روش در سیاست‌ورزی آغاز شد، حوزۀ علمیه تقریباً ساکت بود. 

چون اهل تبلیغ و اهل علم، در مقابل این باطل ساکت بودند و موجب وهنِ باطل در جامعه نشدند، کسانی که به درس و بحث خارج و داخل مشغولند، وهن و زشتی این روش باطل را به مردم نشان ندادند و حق را در این زمینه نصرت نکردند.

مشکل بنده در جامعه، با این‌طور افراد وقیح نیست که دیروز در مناظره وقاحت خود را نشان دادند، مشکل اینجاست که چرا وهنِ اینها و سخن باطل اینها نشان داده نمی‌شود؟ چرا نهی از منکر نمی‌شود و حق نصرت نمی‌شود؟ 

چرا شورای نگهبان جرأت نمی‌کند، چرا دفعات قبل که دروغ و وقاحت را در نامزدهای ریاست‌جمهوری می‌دید، جرأت نکرد آنها را از ادامۀ بازی باز بدارد؟ مثل کاری که یک داور در بازی فوتبال انجام می‌دهد و کارت قرمز می‌دهد. این به‌خاطر همین سکوت‌هاست.

به‌دلیل اینکه نصرتِ حق و توهین باطل در جامعۀ ما نمی‌شود؛ البته به‌قدر کافی یا با ادبیات مؤثر، یا با روش و بیان قوی. خیلی‌ها جزو خاذلین و ساکتین هستند، و روز قیامت باید جواب بدهند.

آیا میان استانداران یا رؤسای بانک‌ها افرادی شبیه این دو نامزد داریم؟ اگر مسئولین ما چنین افرادی هستند، دیگر مردم نمی‌توانند احساس امنیت کنند.

اهل علم اگر بترسند، مردم به کجا پناه ببرند؟ مردم در آغوش چنین استانداران و بانکدارانی قرار می‌گیرند! 

باید روشنگری کنیم و اینهایی که مرز وقاحت را در عرصۀ سیاست جابجا می‌کنند و دیگر اخلاقی برای جامعه باقی نمی‌گذارند، از عرصۀ سیاست بزداییم. تا انتخابات بعدی، کسانی در عرصه بیایند که به‌خاطر افکار عمومی، به خودشان جرأت ندهند که بخواهند دروغ‌پراکنی و اغواگری کنند

این مطلب برایم مفید است
212 نفر این پست را پسندیده اند