وبلاگ ادامه داد: ماس برای محافظت از شرکت‌های اروپایی فعال در ایران و زنده نگه داشتن برجام، سه طرح پیشنهاد کرده است:‌ ایجاد سیستم پرداخت مستقل از آمریکا، ایجاد یک صندوق سرمایه گذاری اروپایی و ایجاد یک سیستم مستقل پرداخت سوئیفت. ‌

این سه طرح اولین بار توسط برونو لومیر وزیر اقتصاد فرانسه و بلافاصله بعد از خروج ترامپ از برجام مطرح شدند. لومیر آن ‌زمان از دولت‌های اروپایی خواست برای ایجاد یک سیستم مستقل و کاربردی اقتصادی پای کار بیایند؛ سیستمی که به همه ‌کشورهای اروپایی اجازه می‌دهد "با همه کشورهای روی زمین مبادلات تجاری داشته باشند." لومیر معتقد بود "آمریکا نباید پلیس ‌اقتصادی دنیا باشد."‌

ساختار سیاسی بنای اقتصادی که ماس و لومیر مدنظر دارند چگونه خواهد بود؟ آنطور که ماس به ایهام گفته ‌‌:"شیطان هزاران شکل دارد."‌

آیت الله خامنه‌ای اوایل هفته گذشته در سخنرانی برای کابینه حسن روحانی اعلام کرد آنها :"نباید برای ‌مشکلاتی مانند برجام و مشکلات اقتصادی به اروپا امیدوار باشید"‌.

ایرانی ها با مشکلات ابتدایی مثل امکان دسترسی به سیستم اقتصاد جهانی (که آمریکا بر آن مسلط است) ‌مواجه شده‌اند. در حال حاضر برای آنها مهم است که به چشم‌اندازهایی که ماس و لومیر تبیین کرده‌اند فکر کنند. ‌

نکته اول درباره این چشم‌اندازها این است که این طرح‌ها در واقع بزرگترین نظام اقتصادی ممکن برای تبادل‌های تجاری با وجود ‌تحریم‌های ثانویه آمریکا خواهند بود. در اولین قدم بانک‌های مرکزی فرانسه، آلمان، بریتانیا، اتریش و سوئد سیستم تبادل اقتصادی ‌با بانک مرکزی ایران راه اندازی خواهند کرد. آنها این سیستم را با امید به اینکه آمریکا حاضر نیست اقدام باورنکردنی مثل تحریم ‌بانک‌های مرکزی این کشورهای قدرتمند را انجام دهد، راه اندازی خواهند کرد. مهمترین نکته اینکه این سیستم براساس ‌روش‌هایی پایه ریزی می‌شود که به سیستم‌هایی مانند سوئیفت نیاز نداشته باشد.‌

البته بانک‌های مرکزی طرف اروپایی برای آغاز این طرح ینیازمند یک چیز هستند: ایران باید لوایح ‌FATF‌ را کاملا اجرا کند. ‌البته حتی اگر ایران این لوایح را کامل اجرا کند و بانک‌های اروپایی به قولی که داده‌اند عمل کنند، باز هم راه اندازی سیستم‌های ‌تبادلی محدود، به معنی ایجاد یک سیستم مالی مستقل نخواهد بود. تحریم‌های آمریکا در آن شرایط هم در سطوح مهم روی ‌بانک‌های ایرانی و اروپایی تاثیر می‌گذارند. ‌

درخواست ماس برای ایجاد "یک سیستم سوئیفت مستقل" توسط اروپا به خوبی نشان می‌دهد رهبران اتحادیه اروپا انتظار ندارند ‌بتوانند از استقلال سیستم سوئیفت فعلی دفاع کنند. دلیل این بدبینی حضور بانک‌های بزرگ آمریکایی در مرکز سیستم سوئیفت ‌است. نکته اینکه آمریکا حتی روی بانک‌های غیر آمریکایی حاضر در این سیستم هم نفوذ زیادی دارد. ‌

هنوز مشخص نیست سیستمی که ماس و اروپا در نظر دارند و روشی که می‌خواهند استقلال سوئیفت را حفظ کنند، چطور کار ‌می‌کند. یک سیستم جدید تبادل‌های مالی را راحت می‌کند اما نظارت بر چگونگی هزینه شدن این پول‌ها (جلوگیری از تامین مالی ‌تروریسم و پولشویی) بسیار سخت خواهد بود. ‌

اگر سیستم پرداخت مالی جدید راه بیفتد، اروپا نیاز دارد با توجه به افزایش تبادل‌های مالی با ایران، جریان‌های مالی خروجی از این ‌سیستم را به خوبی کنترل کند. ‌