میخاییل ساآکاشویلی که به دلیل رهبری معترضان در اوکراین از این کشور نیز اخراج شده است و در هلند بسر می برد در مصاحبه ای با روزنامه روسی نووایا گازتا این مطلب را بیان کرد.

وی که به مناسبت دهمین سالروز مناقشه اوستیای جنوبی، مسائل و وضعیت این مناقشه با رسانه روسی گفت وگو می کرد با تشریح وقایع آن روزها اظهار داشت: مقام های آمریکایی بر این باور بودند که روسیه پس از پایان جنگ سرد دیگر به هیچ کشوری حمله نظامی نمی کند.

رئیس جمهوری پیشین گرجستان افزود: همه فکر می کردیم که روسیه توان حمله نظامی ندارد اما متاسفانه در خصوص ما (گرجستان) تاریخ به گونه دیگری رقم خورد.

ساآکاشویلی ادامه داد: سه ماه پیش از محاصره اوستیای جنوبی واحدهای تجسسی گرجستان تصاویری بدست آوردند که ۲۰۰ تانک روسیه با علائم آبخازیا را آماده دفاع از این منطقه نشان می داد اما وقتی تصاویر را به آمریکایی ها نشان دادیم آنها مدعی شدند که نباید به این تصاویر توجه کرد.

ساآکاشویلی افزود: بعدها معلوم شد آمریکایی ها اطلاعات دقیقی نداشتند حال آنکه ماهواره های آنان بطور منظم از فضا منطقه را تحت کنترل داشتند.

وی با بیان اینکه آمریکا در سال ۲۰۰۸ درگیر جنگ عراق بود، اظهار داشت: بوش پسر رئیس جمهوری وقت آمریکا روابط خوبی با ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه داشت و هیچ وقت فکر نمی کرد که پوتین او را فریب دهد؛ ضمن اینکه بوش به دلیل ادامه جنگ در عراق ضعیف شده بود و نشانه هایی از بروز بحران اقتصادی در جهان پدیدار شده بود.

ساآکاشویلی سپس به شروط روسیه برای پایان دادن به عملیات نظامی پنج روزه در گرجستان اشاره کرد و گفت: سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه در آن زمان در گفت و گو با کاندولیزا رایس وزیر امورخارجه وقت آمریکا گفته بود یا باید ساآکاشویلی گرجستان را ترک کند یا ما این کشور را با خاک یکسان می کنیم! به همین دلیل روسیه فرودگاه تفلیس را بمباران نکرد تا من بتوانم کشور را ترک کنم. 

وی افزود: آمریکا در سطوح پایین حکومتی پیشنهاد کرد که من و خانواده ام کشور را ترک کنیم، اما من ماندم تا بتوانم گرجستان را از آن وضعیت خارج کنم چرا که نمی خواستم مردم کشورم را تنها بگذارم.

با حمله نیروهای گرجستان در اوت ۲۰۰۸ به اوستیای جنوبی، روسیه به دفاع از این منطقه جدایی طلب از دولت مرکزی تفلیس برخواست. 

روسیه پس از این جنگ استقلال آبخازی و اوستیای جنوبی را به رسمیت شناخت و دولت تفلیس نیز در برابر این اقدام روابط دیپلماتیک با مسکو را قطع کرد. 

آبخازی و اوستیای جنوبی بعنوان دو منطقه خودمختار در قلمروی گرجستان پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ (۱۳۷۰) جدایی خود از دولت مرکزی تفلیس را اعلام کردند. 

درگیری های نظامی سال ۱۹۹۲ میلادی میان نیروهای گرجستان و آبخازی و اوستیای جنوبی منجر به خروج این دو منطقه جدای طلب از کنترل دولت مرکزی تفلیس شد.

گرجستان از غرب با دریای سیاه، از شمال با روسیه، از جنوب با ترکیه و ارمنستان و از جنوب‌شرق با جمهوری آذربایجان هم‌ مرز است. 

گرجستان از جمله کشورهایی است که در هر دو قاره اروپا و آسیا قرار دارد و با توجه به روابط پرتنش با مسکو تمایل فراوانی به نزدیکی با غرب دارد.

این کشور اکنون عضو ناظر در اتحادیه اروپا و ناتو است و تمامی قوانین این کشور بمانند قوانین اتحادیه اروپا است.