عبدالرضا هاشم زایی نماینده مردم تهران درباره سخنان اخیر رییس جمهور مبنی بر ضرورت وحدت همه قوا به خبرآنلاین گفت: هر کاری منجمله وحدت ملی نیاز به زیرساخت دارد. باید ببینیم جناح های مختلف چه مشترکاتی دارند و این مشترکات را تقویت کنند و عواملی که باعث تفرقه میان آنها شده است را کمرنگ کنند.

او ادامه داد: به نظر من اول باید خودی و ناخودی را از بین ببریم و همه را خودی بدانیم اگر دولت را منتخب مردم و مورد تائید رهبر می دانیم دیگر نباید کسی یا گروهی، دولت را غیرخودی بدانند این درحالی است که ما می بینیم از زمانی که احمدی نژاد رفت و دولت روحانی آمد به علت اینکه جناح راست و طیف تندرو از ایشان حمایت نکردند اکثر امامان جمعه در این مراسم عبادی دولت را زدند. اگر این نهادها و گروهها همه خود را زیر پرچم ولایت بدانند این خودی ها و غیر خودی ها کنار گذاشته می شود.

هاشم زایی همچنین گفت: باید میان انتقاد و تخریب تفاوت قائل شد. ما امروز با مشکلات اقتصادی روبه رو هستیم و ظاهرا هم اقتصاد باید دست دولت باشد اما همین الان اگر تقسیم بندی کنیم مشخص خواهد شد قدرت اقتصادی دولت بیشتر است یا دیگران اعم از صندوق های قرض الحسنه یا ارگان‌هایی که در کار اقتصادی وارد شده اند حتی برخی خارج از وظایف خود وارد کار اقتصادی شدند. 

این عضو شورای مرکزی فراکسیون امید با اشاره به احکام سنگین دانشجویان معترض گفت: ما معتقدیم برای نیل به وحدت باید برخورد سهل گیرانه‌تری با دانشجویان و سایر معترضین داشت.

او به موضوع حصر به عنوان یکی از مسائل اختلاف زا اشاره کرد و گفت: همه ایران را دوست دارند و به قانون اساسی اعتقاد دارند ولی رسیدن به وحدت و سخن واحد گفتن نیاز به زیر ساخت دارد. لذا این موضوعاتی که جناح ها بر سر آن اختلاف دارند اگر مطرح و رفع شود وحدت هم محقق می شود.

این نماینده تهران با اشاره به محدودیت ها برای برخی افراد از جمله سید محمد خاتمی گفت: محدودیت هایی که برای افرادی ایجاد می شود اینها اختلاف برانگیز است چرا با افرادی که در جامعه محبوبیت دارند اینگونه برخورد می کنیم؟ اینها همه محل اختلاف است و باید در جایی این اختلافات مرتفع شود. لذا ما در اصول نه تنها با هم مشکلی نداریم بلکه همه اصولگراییم اما در شیوه‌های رفتاری اختلاف نظر داریم که باید آنها را اصلاح کنیم تا مقدمات وحدت ملی فراهم شود. 

هاشم زایی به برخی موارد اختلاف زا در حوزه مسائل اجتماعی اشاره کرد و در ادامه افزود: وقتی فشارهای خارجی زیاد می شود باید حداقل در داخل به ویژه در مسائل اجتماعی یک انسجام ایجاد کنیم. امروز به دلیل برخوردهای آمریکا ما به وحدت نیاز داریم اما از سوی دیگر در خیابانها می بینیم با دختران ما گاهی وقت ها چه رفتاری می شود. اصلاح‌طلب ها مشوق ترویج بی حجابی نیستند اما آیا این برخوردی که در طول ۴۰ سال اخیر داشتیم عامل ترویج حجاب بوده است یا برعکس آن عمل کرده؟ یک‌بار از خودمان بپرسیم نتیجه و خروجی این رفتار چه بوده است؟ بررسی کنید اگر خوب بوده است و این رفتار توانسته زنان ما را بیشتر محجبه کند ادامه دهید اما اگر خروجی اش این نیست باید از یک رفتار اشتباه برگشت و آن را اصلاح کرد. 

او با بیان اینکه شاید با انتشار این حرف‌ها برخی بگویند ما ضروریات دین را کنار گذاشته ایم افزود: اما اینگونه نیست. ما می گوییم رفتارمان را باید اصلاح کنیم . مگر ما در زمان انقلاب در کنار زنان بی حجاب با رژیم شاه مبارزه نمی کردیم؟ چطور آن زمان نظرمان این نبود که باید زن بی حجاب دستگیر شود و شلاق بخورد؟ چطور در زمان مبارزه مطلوب بود و امروز ایراد دارد؟ من هم وقتی زن با حجاب می بینیم احساس غرور و افتخار می کنم اما این دلیل نمی شود که با ایجاد این همه گشت و ایجاد حساسیت بر سر حجاب و غافل شدن از امور دیگر موافق باشم. یادمان باشد ما با این رفتارها ایجاد عقده کرده ایم لذا این شیوه های رفتار است که ایجاد اختلاف می کند.