بخشهایی از این مصاحبه را می خوانید:

چندی قبل پیشنهادی درباره واگذاری پرداخت یارانه به کمیته امداد مطرح کردید با این توجیه که افراد غیرنیازمند از دریافت یارانه حذف شوند و این رقم، بین اقشار نیازمند و آسیب‌پذیر توزیع شود. دولت در چند سال گذشته هر ماه برای پرداخت یارانه دچار مشکلات اعتباری بوده و در صورت موافقت دولت با این واگذاری،  ممکن است دولت از خود سلب مسوولیت کرده و کسری اعتباری هر ماهه به دوش کمیته امداد بیفتد مگر اینکه ردیف بودجه جداگانه‌ای برای کمیته امداد منظور کنند که یارانه، از این محل پرداخت شود.

صحبت‌های من ناقص منتقل شد که شما به چنین برداشتی رسیده‌اید. من در جمع نخبگان پیشنهادی دادم، و گفتم بنا بر بررسی‌های ما، 50 درصد یارانه‌بگیران فعلی باید از روند دریافت یارانه حذف شوند که تعداد این افراد 40 میلیون نفر است و دولت هم همین حدود رقم را استخراج کرده است. بخش دیگری از پیشنهاد من این بود که کمیته امداد، می‌تواند در شناسایی اقشار نیازمند به دولت کمک کند چون وظیفه ما، شناسایی این افراد است اما به هیچ‌وجه نگفتم یارانه را به ما بدهید ما توزیع کنیم. چرا باید چنین درخواستی بدهیم؟ شاید برخی افراد نیازمند به هر دلیل به دلیل غروری که دارند، به دلیل بازتاب اجتماعی کمک گرفتن از کمیته امداد، دل‌شان نخواهد یارانه‌شان را از طریق کمیته امداد دریافت کنند. یارانه ماهانه، ابلاغ ملی دارد و در سطح کشور پرداخت می‌شود و یک نوع حمایت اجتماعی به شمار می‌آید. با همت مشترک دولت و مجلس برای حذف افراد غیرنیازمند از دریافت یارانه بودجه‌ای در جیب دولت می‌ماند که دولت اعلام کرده می‌خواهد این رقم را برای اشتغال و تولید و تقویت یارانه چند دهک پایین خرج کند و این ایده خوبی است و ما هم استقبال می‌کنیم چون یک ایده منطقی و عقلانی و مورد تایید اقتصاددانان است. بنابراین، ما درخواستی برای واگذاری توزیع یارانه به کمیته امداد نداشتیم و این کار را هم به صلاح نمی‌دانیم.

برخی نخبگان از پیشنهاد شما برای معرفی و شناسایی اقشار نیازمند استقبال کردند چون این اتفاق – معرفی و شناسایی دهک‌های پایین توسط نهادهای حمایتی مثل کمیته امداد و سازمان بهزیستی - می‌تواند مانع از شکل‌گیری بستر اظهارات غلط توسط مردم غیرنیازمند شود.

ما هم به همین دلیل، این پیشنهاد را مطرح کردیم چون همه احساس می‌کردند یارانه، حق‌شان است اما اعتقاد من این است که دهک‌های غیرنیازمند باید از فهرست دریافت یارانه حذف شوند.

واقعا حق‌شان هست یا نیست؟

من نمی‌توانم تشخیص بدهم و برای تشخیص افراد مستحق از بین دهک‌های بالا، نیازمند قانون هستیم اما واقعا به نظر نمی‌آید که مستحق باشند و منطقی هم نیست. واقعا 45 هزار تومان در زندگی دهک‌های بالا چه تاثیری دارد؟

مردم هنوز درباره فعالیت‌های اقتصادی کمیته امداد دچار ابهام هستند. جامعه عمومی می‌خواهد درباره فعالیت‌های اقتصادی کمیته امداد به عنوان یک نهاد خیریه، بداند. آیا می‌خواهید در این باره، گزارشی به مردم بدهید؟ درباره اینکه درآمدزایی فعالیت‌های اقتصادی امداد در چه محلی هزینه می‌شود؟

با اطمینان می‌گوییم که کمیته امداد، هیچ فعالیت اقتصادی به مفهوم بازرگانی ندارد. هر که در این باره نشانه‌ای پیدا کرد به ما بگوید. امکان ندارد. خرید و فروش، واردات و صادرات، به هیچ‌وجه و ممنوع است. کمیته امداد در هیچ بنگاه اقتصادی سهام ندارد. در کدام کارخانه یا صنعت فولاد و سیمان و پتروشیمی؟ کمیته امداد سهامداری نمی‌کند. از بورس سوال کنید که آیا کمیته امداد سهامی در بورس دارد؟ حتی شرکت‌های زیر مجموعه ما هم اجازه سهامداری ندارند و ممنوع است.

از دوره ریاست شما ممنوع شده؟

پیش از ما هم ممنوع بود ولی ما هم تقویت کردیم. کمیته امداد، املاک و اموالی در اختیار دارد که یا توسط مردم، برای امداد و جامعه هدف امداد، وقف شده یا با اذن حضرت امام به امداد واگذار شده تا از درآمد این اموال، برای مددجویان و ایتام هزینه شود که این اموال، مصوبه دولت هم دارد. کمک‌های مردمی، در پول ریختن به صندوق صدقات خلاصه نمی‌شود بلکه مردم، زمین و باغ و خانه‌شان را برای مددجویان ما وقف می‌کنند. مردم، وقف می‌کنند و ما، نیت واقف را اجرا می‌کنیم. برخی از املاک امداد در تهران یا سایر استان‌ها، زمین‌های مصادره‌ای تبصره 83 نخست‌وزیری است که منافع آن، با اذن امام به مددجویان ما تعلق دارد. فروش این زمین‌ها، قطعا ارزش افزوده دارد اما ساخت و تبدیل این زمین‌ها به آپارتمان و فروش ملک، منافع صددرصدی برای مددجویان خواهد داشت که یکی از منابع درآمد کمیته امداد و هزینه‌کرد برای مددجویان هم، فروش همین املاک است چون بودجه دولتی کفاف نمی‌دهد.

شرایط اقتصادی دولت خوب نیست. دولت با فشارهای اقتصادی مواجه است و این می‌تواند در اعتبار دهی از محل بودجه عمومی به کمیته امداد هم تاثیر بگذارد. برای پیشگیری از این مشکل، آیا نمی‌خواهید با کم کردن تعداد نیروها یا ساختمان‌های متعلق به کمیته امداد، کوچک‌سازی کرده و از فربه شدن کمیته امداد جلوگیری کنید؟

نقدی به ما وارد است که چرا کمیته امداد تا این حد گسترده شده و ما هم این نقد را می‌پذیریم. به اعتقاد ما، نهادهای خیریه، کار ما را انجام می‌دهند. خیریه‌ها، مزاحم و رقیب نیستند و اگر به نهادهای خیریه اعتماد کنیم، می‌توانند بخش مهمی از بار ما و دولت را بردارند. منتهی با یک اشکال قانونی مواجهیم که من در صحن مجلس هم این اشکال را مطرح کردم. سازمان بهزیستی کشور، وزارت کشور و نیروی انتظامی به نهادهای خیریه مجوز فعالیت می‌دهند اما پس از صدور مجوز، مرجع متولی نظارت بر فعالیت خیریه‌ها نامعلوم است. بسیاری از خیریه‌ها هم اسامی ائمه را انتخاب کرده‌اند و مردم با اعتماد و اعتقاد به این اسامی، به این خیریه‌ها کمک می‌کنند.

نگرانی ما این است که فردا، بعضی از این خیریه‌ها، سرنوشت مشابه صندوق‌های مالی اعتباری که امروز، دولت را هم گرفتار کرده پیدا کنند و مردم معترض بگویند این خیریه غیرمجاز یا متخلف، 20 سال فعال بود و تابلو داشت و ما هم اعتماد کردیم اما چرا دولت مجوز داد و چرا نظارت نکرد و چرا مانع فعالیتش نشد ؟ و این ایراد، صددرصد وارد است چرا که کم نیست پرونده خیریه‌هایی که از پول و اعتماد مردم سوءاستفاده کردند.

ما در صدور مجوز خیریه‌ها و نظارت بر فعالیت آنها هیچ دخالتی نداریم اما شاهد این خلأ قانونی هستیم و از مجلس خواهش می‌کنیم و من هم به نمایندگان مجلس نامه نوشتم و در صحن هم گفتم نظارت بر خیریه‌ها نیازمند قانون است. ما می‌توانیم بار کمیته امداد را بر دوش خیریه‌ها بگذاریم و امروز هم این همکاری را داریم چرا که خیریه‌ها، وظایف کمیته امداد را بهتر هم انجام می‌دهند چون سبکبار‌تر هستند.

طی دو سال و نیم گذشته هم کمیته امداد را 20 الی 25 درصد کوچک کردیم. بیش از 5 هزار نفر از نیروهای امداد تعدیل شدند اگرچه برای من بسیار دشوار بود چون اقدام دردآوری است و شاهد ناراحتی نیروهای تعدیل شده در این اوضاع اقتصادی بودم و حتی بحث‌هایی هم در مجلس مطرح شد و این بحث‌ها را هم قبول دارم اما قصد ما کوچک‌سازی کمیته امداد است و جذب نیرو را در کمیته امداد ممنوع کردیم. در مورد ساختمان‌ها هم همین طور عمل کردیم. چه در تهران و چه در سایر استان‌ها هر نوع ساخت و ساز و توسعه تشکیلات اداری ممنوع است. کمیته امداد باید کم هزینه اداره شود و خودمان هم از سوهانک به میدان آزادی نقل مکان کردیم. ساختمان سوهانک با دولت معامله شده، امضای دو وزیر را هم داریم اما وزارتخانه شان دچار مشکلاتی است و باید گره گشایی شود تا به ما پول بدهند چون معامله و خرید ملک در این اوضاع اقتصادی دولت ممنوع است و دولت از توسعه اداری منع شده است. البته این وزرا هم این ساختمان را برای توسعه دانشگاه می‌خواهند؛ دانشگاه علوم پزشکی و دانشگاه خواجه نصیر. به نظر ما هم، ساختمان سوهانک برای دانشگاه مناسب است.