به گزارش اقتصادنیوز، اینوستوپدیا، ۵ کشوری را که بیشترین وابستگی اقتصادی را به نفت دارند، معرفی کرده است. بسیاری از این کشورها از لحاظ سیاسی با عدم ثبات مواجه شده و این عدم ثبات با سقوط بیشتر قیمت‌ها بیش از پیش خواهد شد.

ونزوئلا

نفت، ۹۶ درصد از کل صادرات و بیش از ۴۰ درصد از درآمد دولت این کشور محسوب می‌شود؛ موضوعی که سرنوشت ونزوئلا را به شدت وابسته به قیمت نفت کرده است. ونزوئلا بیشترین ذخایر اثبات شده نفت دنیا را در اختیار دارد. همانند عربستان سعودی، این کشور به منظور حفظ سهام بازار نیاز دارد تا قیمت نفت به جای اول خود بازگردد. با این حال عربستان سعودی بیش از ۶۰۰ میلیارد دلار در ذخایر خارجی سرمایه دارد که توانایی بیشتری به این کشور برای دستکاری ارز می‌دهد. ونزوئلا تنها ۱۵ میلیارد دلار ذخیره ارزی خارجی داشته و در مقابله با تورم وحشتناک موجود در این کشور ناتوان است.

لیبی

لیبی یک اقتصاد تک صنعتی است؛ به طوری که بخش انرژی ۶۵ درصد از GDP این کشور و در حدود ۹۵ درصد از درآمد دولت را در اختیار دارد. اغلب مردم لیبی برای دولت کار می‌کنند و امور روزمره مصرف‌کنندگان در ارتباط با قیمت نفت است. این وابستگی کامل باعث ایجاد جنگ‌داخلی کنونی شده است، به طوری که دولت‌های رقیب در نبرد برای به دست گیری کنترل شرکت ملی نفت این کشور هستند. وابستگی لیبی به نفت باعث نزاع‌های سیاسی داخلی و شدت‌گرفتن خطر افت بیشتر قیمت شده است.

روسیه

ظاهرا توسعه‌یافته‌ترین و متنوع‌ترین اقتصاد حاضر در این فهرست، روسیه است. سقوط قیمت نفت وابستگی روسیه را به صادرات انرژی تحت الشعاع قرار داده است. روبل نیز در سال گذشته به شدت ارزش خود را از دست داد. قرارداد جدید گازی روسیه و چین برای سال‌ها سوددهی نخواهد داشت و این کشور تحت فشار تحریم‌های غربی نیز قرار دارد. اقتصاد روسیه از تمامی جهات در حال تضعیف از و بحران نفت کنونی بر شدت آن خواهد افزود.

آنگولا

صنعت نفت بیش از ۵۰ درصد از تولید ناخالص داخلی آنگولا و بیش از ۷۰ درصد از درآمد دولت محسوب می‌شود. این کشور از منابع طبیعی دیگر نظیر معادن سرشار بوده ولی همچنان در حال بهبود از جنگ‌داخلی خونینی است که در سال ۲۰۰۲ به پایان رسیده و زیرساخت‌های این کشور را به کلی از بین برده است. دولت با معرفی اقدامات ریاضتی جدید در سال ۲۰۱۵ ، در میان کاهش قیمت‌ها به بهبود وضعیت پرداخت بدهی مصمم بوده است ولی افت شدید قیمت نفت بیش از پیش‌بینی دولت در بودجه بوده است.

کویت

همچون اغلب دیگر کشورهای حاضر در این فهرست، کویت نیز بیش از نیمی از GDP و تقریبا همه درآمد دولت خود را از طریق صنعت نفت به دست می‌آورد. در حالی که کویت مزایایی نیز دارد. اخیرا کویت تلاش‌هایی را برای تحریک رشد در بخش‌های دیگر انجام داده است. در حالی که سرمایه‌گذاران خارجی برای سرمایه‌گذاری در خاورمیانه مردد هستند، در آینده نزدیک، کویت احتمالا به عنوان یک اقتصاد تک‌صنعتی باقی بماند.

این کشورها در چه چیزی تفاهم دارند؟ همه‌ این دولت‌ها از لحاظ سیاسی شکننده بوده یا با مشکلات داخلی و خارجی درگیر هستند. در حالی که بسیاری از این کشورهای درگیر به طور کلی به قیمت نفت وابسته هستند، ادامه داشتن افت قیمت نفت در سال آینده احتمالا موجب ناپایداری جهانی بیشتری در ادامه سال ۲۰۱۶ شود.

بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.